Lichtlijnig

Oktober begon met een stralende dag, waarop voor het laatst dit jaar de zomerse waarde van 25 ºC werd gehaald in ons tuintje. Bij de klimop was het die dag een komen en gaan van diverse insecten, waaronder ook de laatste vlinder die ik dit jaar heb gekiekt …

Dat stralende weer hield hier echter niet lang stand. De temperaturen bleven weliswaar ruim boven normaal, maar de zon moest steeds meer plaats maken voor bewolking en buien. In de tweede week van oktober kregen we hier 65 mm regen te verwerken …

Bij het KNMI in De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur in oktober uit op 11,4 ºC, tegen een langjarig gemiddelde van 10,3 ºC over 1971-2000. In ons tuintje ben ik uiteindelijk uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 11,0 ºC, tegen normaal ca. 9,9 ºC. Ik heb 1 zomerse dag (maximumtemperatuur 25 graden of hoger) en 2 warme dagen (maximumtemperatuur 20 graden of hoger) kunnen noteren …

Landelijk gezien was oktober aan de droge kant, gemiddeld viel over het land 69 mm tegen 83 mm normaal. In het noorden was het duidelijk natter, op veel plaatsen viel hier 80 tot ruim 100 mm. In ons tuintje heb ik 90 mm afgetapt …

Na een bewolkte en regenachtige tweede week van de maand herstelde het weer zich en kwam er weer ruimte voor de zon. Als gevolg daarvan lukte het om halverwege de maand in De Deelen nog diverse libellen op de foto te vangen …

De rest van de maand wisselden zon en bewolking elkaar regelmatig af bij temperaturen die boven normaal bleven liggen. Dat de winter toch stilletjes dichterbij komt, is te zien aan de grote groepen ganzen, die zich intussen in de omgeving van Aldeboarn bij De Deelen hebben verzameld …

En stilaan begonnen ook de eerste herfsttinten zichtbaar te worden, al moesten we hier in het noorden wel tot 1 november wachten voordat die kleuren echt mooi tot hun recht kwamen onder een stralend zonnetje. Intussen was het bij een boer in Olterterp mogelijk om de tijd te doden met een potje dammen …

Geert noemde het gisteren al in zijn reactie en het is ook te zien op het informatiebord bij de ingang van het terrein: er loopt een pad rondom de pingo-ruïne …

Dat pad was me maandagmiddag wat te lang, maar ik heb me aan de noordkant van de plas prima vermaakt bij een woud van lisdoddes …

Tegen de tijd dat het blad van de bomen is, lijkt het me wel wat om op een goede dag die rondgang eens te maken …

Op weg terug naar de auto zag ik nog weer een mooi in het zonnetje staande grote parasolzwam. Een vlieg gaf hem nog even wat extra’s …

Even scherpstellen op de bloemen die voor de grote paddenstoel staan … Zie ik dat nu goed …? Het lijkt op het roemruchte Jacobskruiskruid

Volgens mij heb ik die niet eerder zo laat in het jaar aangetroffen, maar met een bloeitijd van juni tot oktober zal het hem wel zijn …

Terug bij de ingang van het terrein ben ik nog even lekker in het zonnetje gaan zitten aan de picknicktafel die daar staat …

Vrijwel meteen streek er een libel neer. Hij zat in eerste instantie wat ongelukkig op het licht, maar zo te zien aan zijn snor is het een steenrode heidelibel …

Tot slot nog even een laatste blik over het gebied, en dan terug naar huis, op naar de koffie …

Het zat gistermiddag weer erg lekker op één van de bankjes in De Deelen. Hoewel mijn bovenbenen al lichtjes begonnen te protesteren, besloot ik na een tijdje toch nog even een klein stukje verder te lopen. Vanaf de hoofdbrug middenin het terrein heb ik even een foto gemaakt van het bruggetje op de onderstaande foto. Dat bruggetje zou het keerpunt worden van deze kuier…

Op het bruggetje had een libel wel even zin om wat met me te spelen. Hij zat lekker in het zonnetje op de brugleuning. Zodra ik dichterbij probeerde te komen om een macrofoto van hem te maken vloog hij op om vervolgens een centimeter of 15 verderop weer te gaan zitten. Daar herhaalde het spelletje zich dan …

Pas na lang volharden en aandringen lukte het me om hem goed in beeld te krijgen. Kijkend naar het koppie en z’n snor ben ik geneigd te zeggen dat het waarschijnlijk een steenrode heidelibel is …

Op de foto hieronder is het uitzicht over een deel van De Deelen vanaf het bruggetje op de eerste foto te zien. Het water in het petgat lag er op dat moment vrijwel roerloos bij en het was er heerlijk stil …

Op weg terug naar de parkeerplaats heb ik nog weer een tijdje wat plaatjes staan schieten bij een pol koninginnekruid. Diverse insecten vlogen af en aan, maar alleen een hommel wilde even stil zitten voor de foto …

Op het laatste rechte stuk terug naar de parkeerplaats was ik te moe om nog achter libellen en ander vliegend spul aan te gaan. Ik heb alleen nog even een foto genomen van de gelaagdheid in het spiegelende water in het petgat …

Ik was blij dat ik weer bij de auto was, want de kuier was alweer aan de lange kant geweest. Vandaag maar weer een dagje rustig aan.

Vandaag een paar foto’s van het rustieke, waterrijke landschap van De Deelen …

Today a few shots of the peaceful area De Deelen with a lot of water…

De gele plomp bloeit weer en libellen vliegen af en aan …

The yellow waterlilly is blooming again and dragonflies are floating in the air …

Hoger in de lucht draait de buizerd zijn rondjes op zoek naar prooi …

Higher in the sky the buzzard is circling it’s rounds looking for a prey …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

Eigenlijk was ik vanmiddag op pad gegaan om oranjetipjes te fotograferen, maar dat viel tegen. Op een veldje in het Weinterper Skar waar voorgaande jaren volop pinksterbloemen bloeiden, en waar dus ook regelmatig oranjetipjes ronddartelden, was nu geen pinksterbloem te zien. Desondanks heb ik er een oranjetipje op de gevoelige plaat vast kunnen leggen. Het is geen superplaat geworden, maar vooruit, het is mijn eerste oranjetipje van het jaar, en dus verdient hij hier een plekje …

Nadat ik nog een paar vruchteloze pogingen had ondernomen om een witje op de foto te krijgen, ben ik naar de dobbe gescharreld. Daar heb ik op mijn zo geliefde bankje eerst mijn benen weer even wat tot rust laten komen. En dat was geen straf met dit uitzicht, want het is prachtig om te zien hoe het groen aan de overkant tevoorschijn springt …

Terwijl ik zo wat zat te genieten van de wereld om me heen, zag ik ineens een libel voorbij zweven, de eerste van het jaar! Joepie! Die vreugdevolle aanblik zette me er toe aan om even wat langs de oever van de dobbe te scharrelen. En niet voor niets …

Na enig zoeken zag ik aan de oostkant van de dobbe een libel aan een lange grashalm hangen. De tere vleugels zaten nog aan elkaar vastgekleefd. Zo te zien was hij pas uitgeslopen en hing hij nu lekker in het zonnetje te drogen …

Omdat het beestje boven het water hing op een plekje waar ik maar met moeite mijn evenwicht wist te bewaren ten einde droog te blijven, zijn niet alle foto’s gelukt, maar over deze drie ben ik absoluut tevreden.

Vanmorgen schreef ik in een reactie op Ada’s weblog nog, dat ik me verheugde op het vooruitzicht dat we hier binnenkort de libellen en juffers ook weer kunnen zien vliegen. Maar dat ik ze al zo snel zou zien vliegen, dat had ik toen niet kunnen vermoeden.