Lichtlijnig

De regen van afgelopen nacht – er viel hier 27 mm – heeft ons tuintje heerlijk opgefrist, en de temperatuur is op dit moment met 23,2 ºC (nog) een stuk draaglijker dan de afgelopen dagen. Nu nog even het dagelijkse logje oranje kleuren, dan ben ik helemaal klaar voor de finale van het WK-voetbal, waarin Nederland het vanavond moet opnemen tegen Spanje. Na het verlies in eerdere WK-finales tegen Duitsland in 1974 en tegen Argentinië in 1978 moet het vandaag lukken om de titel in de wacht te slepen. Het zal niet makkelijk worden, maar driemaal is scheepsrecht!

Ook vandaag blijven de slingers, ballonnen en vlaggetjes in de kast en zet ik de finale luister bij met mijn eigen oranje elftal. Eerst maar een paar vlinders die ik afgelopen week heb gefotografeerd. Om te beginnen is daar de gehakkelde aurelia, die woensdag neerstreek op een struik tegenover het bankje bij de dobbe. Laten we hopen dat onze jongens in Zuid-Afrika zich vanavond net zo speels en dartel over het veld bewegen als deze vlinder over het algemeen door de lucht fladdert …

Een wat meer gedrongen en kleinere vlinder is het dikkopje, dat ik woensdag onderweg terug naar de auto wist vast te leggen. Wat mij betreft staat het dikkopje symbool voor de bevliegingen en de snelle acties van onze kleine mannen Robben en Sneijder …

Ook nieuw is het oranje havikskruid, dat na de herinrichting uit ons tuintje leek te zijn verdwenen. Dankzij een medeblogster is het onlangs weer in ons tuintje komen aanwaaien om wat kleur en fleur te brengen …

Ook oude bekenden, die de afgelopen weken op speeldagen van Oranje al eerder kleur gaven aan dit weblog, mogen natuurlijk niet ontbreken. Het lieveheersbeestje toont de strijdlustigheid, die onze manschappen vanavond ook moeten laten zien …

Ook voor de Geum Coccineum ‘Borisii’ heb ik natuurlijk weer een plekje ingeruimd …

Het nimfje van de struiksprinkhaan op de oranje papaver staat met zijn grote antennes voor de oplettendheid van Maarten Stekelenburg, die zich tijdens het toernooi heeft ontpopt als een topkeeper …

Weer of geen weer, of ze nu voor staan of achter, het onderstaande vliegje op de natte papaver staat symbool voor de strijdlust en vasthoudendheid die Oranje ook in de laatste wedstrijd van het WK moet tonen …

Om het hoofd koel te houden gooi ik er nog een paar lampionnetjes in de sneeuw tegenaan …

En natuurlijk mag op deze dag de oranje leeuw niet ontbreken …

Als we er allemaal – van jong tot oud – in geloven, moet het lukken …

Laten we hopen op een mooi oranje eind van de dag. Ik ga voor een 2-1 overwinning …

Wat een wedstrijd …
Nederland – Slowakije 2-1 …
Ik heb het er warm van gekregen …
Tijd om even wat af te koelen, maar wel in de juiste sfeer natuurlijk …

Buiten is het ruim 27 ºC … binnen is het nog relatief koel. 

Terwijl Aafje heel voorzichtig weer iets van kleur op haar wangen begint te krijgen, liggen er ook op dag 67 na de 17e december nog een paar langzaam wegkwijnende hoopjes sneeuw in ons tuintje …

Helaas heeft één van de paarse vlinderstruiken, die ik vorig jaar op mijn verjaardag van mijn fotomaatje heb gekregen, alle sneeuw niet overleefd …

De zware last van een halve meter sneeuw is hem helaas noodlottig geworden …

Ook de agapanthus, die ten tijde van het begin van de winter in een vergeten hoekje is blijven staan, heeft de winter jammer genoeg niet overleefd …

Gelukkig is er ook goed nieuws te melden vanuit ons tuintje: de lampionnetjes hebben moedig stand gehouden en stralen boven de bevroren vijver nog steeds kleur en warmte uit …

Mede dankzij het relatief warme en vochtige weer groeit en bloeit er van alles in en op de boomstronk, die liggend op de terrastafel dient als alternatieve voederplek voor de vogels …

Zelfs een kleine paddenstoel ontbreekt niet …

Voor het overige is het een dooie boel in de tuin. Hopelijk verandert het water binnenkort in ijs …

Hoewel … helemaal een dooie boel is het niet … De lampionnetjes, die elders al zijn vergaan tot ragfijne netwerkjes, houden bij ons nog steeds fel gekleurd dapper stand …

Nadat er eerder dit jaar al enkele activiteiten in het kader het jubileumjaar van SVP zijn georganiseerd, staat vandaag het hoogtepunt van de jubileumviering op het programma: een reünie voor leden en oudleden. Om in de stemming te komen heb ik de versiering al vast opgehangen …

Wetend dat ik het clubkampioenschap van afgelopen zondag nog steeds in mijn benen zou hebben, heb ik me toen de uitnodiging voor de reünie op de deurmat viel, bewust niet ingeschreven om de hele dag mee te maken. De reünisten kunnen tenslotte best zonder mij koffie drinken en lunchen, om over boulen maar niet te spreken …

Zo rond het begin van de middag, als het zonnetje hopelijk schijnt en de temperatuur het aangenaamst is, ga ik een uurtje naar de baan om met deze en gene een praatje te maken en wat plaatjes te schieten voor het SVP foto-archief. De oudste foto in dat archief stamt trouwens uit de tijd dat de vereniging nog niet eens was opgericht …

In de zomer van 1983 organiseerde de afdeling Sport & Recreatie van de gemeente Smallingerland een “Kennismakingscursus petanque”. Ter afsluiting van die cursus werd in september 1983 het eerste toernooi geoganiseerd in het Van Haersmaparkje. Ondergetekende speelde met zijn toenmalige triplet – team van 3 spelers – ook toen al mee om de prijzen. Helaas zal één van de leden van dat team, die als bestuurslid van het eerste uur aan de wieg van de vereniging heeft gestaan, niet bij de reünie aanwezig kunnen zijn, omdat hij in november 2005 is overleden …

Na afloop van de kennismakingscursus waren alle deelnemers dusdanig enthousiast, dat er meteen een werkgroep in het leven is geroepen, die het karretje van de vereniging in oprichting heeft getrokken tot de verenigingsacte in september 1984 de notaris passeerde. In de loop der jaren is het SVP voor de wind gegaan, zodat er nu een gezonde vereniging staat met ruim 80 leden en een accommodatie waar menige vereniging van die omvang jaloers op kan zijn.

Omdat ik de reünie t.g.v. het 20-jarig jubileum heb gemist, vanwege het feit dat ik toen met de eerste ernstige uitvalsverschijnselen als gevolg van mijn MS zat, hoop ik vanmiddag nog wel wat andere oud-leden te treffen om even mee bij te praten. Als het een gezellige boel lijkt te worden, dan trek ik me ‘s middags tegen een uur of drie even tactisch terug, zodat ik na een paar uurtjes rust ‘s avonds samen met Aafje kan aanschuiven voor het lopend buffet. Ik hoop tenminste dat het een lopend buffet is, zodat ik zelf lekker kan blijven zitten …