Lichtlijnig

Nadat het aan het begin even lichtjes had geregend, ben ik in de auto gestapt om onder een melkachtig witte lucht even een fotokuiertje te maken in het Weinterper Skar. Omdat ik daar al een tijd niet meer op de heide was geweest, heb ik voor dat deel van het gebied gekozen …

Zowel de dopheide als de struikheide staan er al mooi kleurig bij …

Door een plaag van het heidehaantje zien delen van de heide op de zuidelijke Veluwe er dit jaar bruin uit. Daarvan is hier gelukkig geen sprake …

Behalve een aantal witjes en een enkele citroenvlinder dartelden er verschillende blauwtjes over de heide …

Het blauwtje op de foto hierboven en op onderstaande foto lijkt me vrouwelijk heideblauwtje. Dit voor wat het waard is, want ik heb met het determineren van blauwtjes hetzelfde probleem als met diverse waterjuffers … ze lijken zo op elkaar …

Het blauwtje op de foto hieronder lijkt me een mannelijk heideblauwtje …

Vlak naast het paadje staan weer een paar klokjesgentianen in bloei …

De klokjesgentiaan is wettelijk beschermd, de plant staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen. Zoals het nu lijkt, neemt zijn aantal ook in het Weinterper Skar af, maar het is nog vroeg, misschien verschijnen er de komende tijd nog meer …

En toen … toen was ik blij dat ik bij het bankje was, want het was weer typisch “hondsdagenweer“. Zodra de zon door de dunner wordende bewolking begon te prikken werd het weer flink benauwd en broeierig. Goed weer om even in alle rust lekker weg te dromen op een bankje …