Lichtlijnig

Onder een helderblauwe lucht hadden we in het begin van de week een mengeling van winter en voorjaar, met sneeuwklokjes in de tuin …

Under a clear blue sky we had a mixture of winter and spring in the beginning of the week, with snowdrops in the garden …

Jonge, frisgroene blaadjes aan de bosrand …

Young, fresh green leaves in the forest …

Elzenkatjes, die zachtjes heen en weer wiegden in de wind …

Alder catkins, gently swaying in the wind …

Maar de winter is nog niet helemaal verdwenen, op het water lag weer een dun laagje ijs…

But winter isn’t completely gone, on the water was a thin layer of ice again …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Maak er een mooi weekend van! … – … Enjoy your weekend!

Kort nadat ik dinsdagochtend in de tuin een vleugje voorjaar had gefotografeerd, arriveerde mijn fotomaatje voor een gezamenlijke fotokuier. Onder het genot van koffie en koek praatten we bij over de afgelopen tijd en bespraken we het doel van onze kuier. Omdat er nog steeds een koude noordoosten wind waaide, stelde ik voor om de beschutting van het Weinterper Skar op te zoeken, en daar kon Jetske zich wel in vinden …

Ook bij de dobbe leek het wel voorjaar. Kleine golfjes hielden het water onder een strakblauwe hemel zachtjes in beweging. Vanuit een ander standpunt bood de dobbe echter een meer winters beeld. Een deel van het water was nog bedekt met een dun laagje ijs …

Hoe dun het laagje ijs ook was, het was dik genoeg om vanuit de bodem opwellende luchtbellen gevangen te houden. Altijd weer een mooi gezicht die dubbeltjes onder het ijs, maar in deze tijd van het jaar zie ik toch liever een ander beeld …

Het beeld van de eerste frisgroene blaadjes die tevoorschijn komen uit wat toch al weer lange tijd dood hout leek te zijn bijvoorbeeld …

Of de aanblik van elzenkatjes die openspringen en hun eerste stuifmeel door de wind laten meevoeren, om maar eens wat te noemen …

Ook niet verkeerd: het beeld van een paar meerkoetjes die aan de andere kant van de dobbe driftig heen en weer zwemmen …

Toen mijn onderdanen het na verloop van tijd welletjes vonden, ben ik terug gescharreld naar het bankje dat aanlokkelijk in de luwte en in het zonnetje op me stond te wachten. Daar vandaan kon ik mooi in de gaten houden hoe Jetske op zoek bleef naar onderwerpen. Ze had duidelijk weer iets gevonden, dat de moeite van het aanzien waard leek te zijn …

Een beestje zou het vast nog niet zijn in deze tijd van het jaar, dacht ik. Dat idee werd bevestigd toen ze het omhoog hield. Wat het dan wel was …? Dat laat Jetske op haar eigen weblog zien …

Het was een heerlijke zonnige fotokuier!

Over zon en zonnig gesproken, nog even dit:
Vanmorgen rond 7:30 uur is er een schokfront van een explosie op de zon bij de aarde aangekomen. Voor ons was dit een ongunstig tijdstip, omdat het tegen die tijd al bijna licht begint te worden. De impact was overigens ook te zwak om bij ons poollicht te kunnen veroorzaken. Het poollicht was – zoals zo vaak – weer weggelegd voor Amerika en Canada. Hier een paar fraaie foto’s die in Canada zijn gemaakt.

Er is echter nog steeds reden voor optimisme. Zonnevlek 1166 heeft rond middernacht een X1,5 flare voortgebracht. Volgens Spaceweather lijkt het erop dat er een CME (een golf met geladen zonnedeeltjes) op weg is naar de aarde. Ik blijf het in de gaten houden, als er nieuws is, dan volgt er ongetwijfeld een tweetje.

Vanmorgen was het nog grijs en koud, maar vanmiddag brak eindelijk het zonnetje door. Daarom heb ik, nadat ik aan het begin van de middag gebruik had gemaakt van mijn stemrecht, eindelijk weer eens een kuiertje gemaakt. Daarvoor ben ik even naar het laagveengebied De Deelen gereden …

Het zonnetje scheen dan wel, maar het bleef met een maximumtemperatuur van ca. 3 graden nog wel koud. Het werd dan ook geen lange kuier, want even op een bankje zitten om mijn benen wat rust te gunnen, was er niet bij. Maar dat mocht de pret niet drukken, want het zag er in ieder geval weer een stuk vriendelijker uit dan in de afgelopen week …

Heel voorzichtig komen hier en daar de eerste katjes tevoorschijn, het lijkt dus toch echt lente te worden. Als de temperaturen nu ook nog wat omhoog gaan, komt het helemaal goed …

Toen ik rond middernacht de regenmeter leegde, werd de maan omfloerst door voorbij trekkende wolkenflarden …

Dergelijke wolkenflarden zwakken het felle licht van de volle maan vaak net voldoende af om wat tekening in het maanoppervlak te krijgen …

En dus heb ik kort na middernacht camera en statief nog maar even op het terras opgesteld …

Niet alleen de maan was de moeite waard, ook de katjes van de hazelaar mogen er zijn in het maanlicht …

Zo lang dit soort cadeautjes zich blijven aandienen, hoef ik nog geen beroep te doen op het archief.