Lichtlijnig

Onderweg naar het prieeltje op de oever van de Leijen bij Doktersheide, heb ik maandagmiddag eerst een tijdje bij de vaart gezeten om wat roodoogjuffers te fotograferen …

Nadat ik een paar portretjes had geschoten, zag ik een koppeltje roodoogjuffers neerstrijken op de knop van een gele plomp …

Het vrouwtje klampte zich amechtig aan de knop vast, terwijl ze steeds verder door haar partner naar beneden werd geduwd …

Vastberaden duwde hij het vrouwtje volledig onder water, hij wilde blijkbaar zelf ook wel even op die knop zitten …

Dat viel echter nog lang niet mee, want hij werd nu op zijn beurt door het vrouwtje steeds verder naar beneden getrokken, zo leek het …

Of zou het zo zijn, dat hij ook graag even wilde zwemmen om wat verkoeling te vinden, het was tenslotte ruim 25 ºC …

Hoe dan ook, ze verdwenen samen onder water …

Op dat moment werd ik even afgeleid door een vogeltje, dat vlak langs me heen scheerde.
Toen ik mijn blik weer op het blad en de knop van de gele plomp richtte, waren de juffertjes verdwenen …

De eerste libel – een smaragdlibel, zo werd mij later verteld – kreeg ik al op 18 april voor de camera. De waterjuffers lieten nog even op zich wachten, maar intussen heb ik ook daar een aantal van kunnen portretteren. Het onderstaande drietal heb ik dinsdagmiddag binnen 10 minuten kunnen kieken in het Weinterper Skar …

Het eerste exemplaar zat net aan de maaltijd, toen ik hem zag zitten. Hij was zo bereidwillig om even te tonen wat er op het menu stond, maar omdat zijn prooi wat onscherp in beeld kwam, kan ik er niet meer van maken dan dat het een vlieg was. Nou ja, als hij maar smaakte …

Enkele meters verderop zweefde de onderstaande kleurrijke gast rond te midden van een groot aantal soortgenoten …

Ik zal het wel nooit leren om ze allemaal van elkaar te onderscheiden en op de juiste wijze te benoemen, ik vind de foto’s belangrijker …

Toch meen ik in alle bescheidenheid heel voorzichtig te mogen opmerken dat de laatste van het trio een watersnuffel is …

Maar schroom niet om te corrigeren of aan te vullen.

De filmsessie in het riet kostte me zaterdag weer eens meer kracht dan ik vooraf had ingeschat. Ik was dan ook blij dat we tegen half twee weer bij mijn fotomaatje thuis waren. Daar ben ik, nadat Jetse op deskundige wijze de teek uit mijn hand had verwijderd, lekker bij de vijver gaan zitten …

In en rond de vijver van Jetske en haar eega valt altijd wel wat te zien en te fotograferen. Zo ook afgelopen zaterdag. Vlak naast mijn stoel stonden een paar bloemetjes waar diverse vliegjes zich thuis leken te voelen …

Toen ik de bloemetjes voorzichtig benaderde met de camera, wilde één van die vliegen – het leek nog het meest op een drekvlieg – wel even oog in oog met de lens poseren …

Behalve dat het er krioelde van de waterjuffers, cirkelde er boven de vijver een tijdlang een grote groenblauwe libel rond. Een dergelijk exemplaar vloog vorige week donderdag rond bij een van de vennetjes in het Weinterper Skar. Wat ik ook probeerde, hij was me steeds te snel af voor een foto. Het exemplaar in Jetske’s tuin was gewilliger, want het bleek te gaan om een vrouwtje dat eitjes begon af te zetten in de vijver. Zonder dat ik ervoor overeind hoefde te komen, kon ik een paar foto’s van haar maken …

Nu rest nog de vraag om wat voor libel het hier gaat. In eerste instantie was ik geneigd te denken dat het een groene glazenmaker was, maar omdat die haar eitjes alleen afzet op krabbenscheer, is het waarschijnlijker dat het een blauwe glazenmaker was. Het determineren van juffers en libellen blijft een lastige klus, vooral omdat ze zich – zoals ook in dit geval – maar zelden mooi van alle kanten laten fotograferen …

Enfin, wat voor libel het ook is, mooi is ze zeker.