Lichtlijnig

Breekt er na bijna een half jaar eindelijk een week met mooi en stabiel weer aan …

Word ik snipverkouden … mijn neus loopt al een paar dagen een stuk sneller dan mijn benen …

Nee, het is geen weer om even lekker te gaan zwemmen. Maar insecten hebben dan nog altijd het voordeel dat ze even lekker koppie onder kunnen gaan in een bloem die wat smakelijks te bieden heeft …

Nadat ik hier twee en een halve week foto’s en verhalen van onze minivakantie op Terschelling heb gepresenteerd, wordt het tijd om weer over te gaan tot de orde van de dag. Sinds we terug zijn heb ik al weer heel wat (macro)foto’s gemaakt …

Zo trof ik op een dag deze vlieg aan op de klimop, die zich rond de tweede pergola in ons tuintje omhoog slingert. Ik kan er niets aan doen, maar al terwijl ik hem portretteerde vond ik het een onguur type …

Nu is dat niet zo verwonderlijk, want het is een roofvlieg, en die zijn nu eenmaal niet erg sympathiek. Daar komt in dit geval nog eens bij, dat er op of rond de dag dat ik dit dier in onze tuin heb waargenomen, 30.000 bezoekers van de teller van mijn andere weblog zijn verdwenen. Heel apart …

Maar eerlijk is eerlijk: hij heeft een paar mooie ogen …

En wat die 30.000 bezoekers betreft: die staan gelukkig nog wel stevig genoteerd op het dashboard van mijn weblog.

Het raadsel van de kever met de metallic bepantsering is nog niet opgelost. Wel is er flink meegedacht en -gezocht om het beestje een naam te geven. Dank daarvoor!

Boomkruiper schreef gisteravond: “Ik denk aan het vrouwtje van de “oedemeridae” – schijnboktor omdat ze slanke achterdijen heeft. Heb Elseviers insectengids erbij gepakt. Als je hierop googled zie je het meest mannetjes met gezwollen pootjes.” Dat levert inderdaad wat plaatjes op, die er wel op lijken, maar de twijfel blijft, want vooral de antennes komen niet echt overeen …

FotoAnna reageerde vanmorgen met: “Hoi Jan, ik denk dat ik hem gevonden heb… http://www.zeelandnet.nl/foto/bekijk/foto/id/109727/Rietkever.html“ Die lijkt er nog net wat meer op.

In de hoop toch achter de naam van het beestje te komen, heb ik n.a.v. de tip van Bram zojuist een van de foto’s in het determinatie-album van Nederpix geplaatst …

In afwachting van respons neem ik jullie vandaag even mee naar de plaats waar ik dit beestje heb gevonden …

Ten westen van Gorredijk ligt het landweggetje de Alde Ie (vertaald de Oude Ee), dat door laag gelegen landerijen voert, die als vogelbroedterrein zijn aangewezen. In alle jaargetijden maakt dit landweggetje regelmatig deel uit van ‘mijn zuidwestelijke rondje’, en ik geniet daar eigenlijk altijd van de rust die de natuur hier uitstraalt …

Tot mijn grote spijt heeft de gemeente Opsterland besloten om dit weggetje binnenkort af te sluiten. Motorvoertuigen, bromfietsen, snorfietsen en zelfs rolstoelen met in werking zijnde motor mogen er niet meer in, landbouwverkeer wel. Voor mijn gevoel slaat de gemeente hier behoorlijk door, en druk ik me nog zacht uit …

Zo lang de Alde Ie nog toegankelijk is, zal ik er komende tijd nog regelmatig even een kijkje nemen en er wat foto’s maken.

Van fotokuiertjes komt met de uitzonderlijke aprilwarmte van de laatste dagen niet veel terecht, maar ook daar zonder kom ik niets tekort …

Tijdens een ritje met de auto – airco aan – is een tussenstop bij een van de vele groengele weilanden snel gemaakt …

De aanblik van zo’n zee van paardenbloemen verveelt me nooit, maar heb je wel eens zo’n paardenbloem van dichtbij bekeken …?

Nee, echt dichtbij … kruip er maar bovenop, kruip er maar in …

Zeg nu zelf, dat is toch fantastisch … onder elke hoek ontdek je weer nieuwe dingen …

Die nietige paardenbloem, daar gaat een kompleet universum in schuil …

En als er dan ook nog eens een zweefvlieg of een ander insect op zo’n bloem neerstrijkt, dan kan mijn dag niet meer stuk …

De insecten kunnen in zo’n weiland hun lol net zo min op als ik …

De paardenbloem is in mijn ogen nog steeds een zwaar onderschatte bloem.