Lichtlijnig

Bij gebrek aan fut en dadendrang kleur ik deze “Blue Monday” maar in met een foto, die ik op 14 januari 2003 heb gemaakt aan de oever van het IJsselmeer bij het Mirnser Klif …

We beginnen waar we gisteren gebleven waren: bij de schitteringen op het IJsselmeer. Ditmaal staan ca. 2 km ten noordwesten van de plek waar de foto’s van gisteren gemaakt zijn, op het 8 tot 10 meter hoge Reaklif, het Rode Klif …

De strekdam of golfbreker aan de voet van het klif ligt er een stuk aantrekkelijker bij dan afgelopen winter, toen er wat kruiend ijs lag …

Ik kan niet weerstaan aan de lokroep van het water en klim over de railing om over de schuin afgevlakte kant van het klif af te dalen …

Eenmaal beneden moet ik natuurlijk ook nog even naar eind van de dam, dat moet goed te doen zijn, want de basaltblokken zijn dankzij het rustige weer mooi droog …

Halverwege kijk ik even in noordwestelijke richting langs de kustlijn …

Aan het eind van de dam klotst het water tegen de stenen, de golfjes slaan in kleine druppels uiteen …

Er passeert een tweemaster die op koers ligt naar de haven van Stavoren …

Als ik me tenslotte omdraai, zie ik Aafje op de top van it Reaklif staan …

Het wordt nog een hele strijd om weer tegen het klif op te klimmen …
Wordt vervolgd …

Nog even een paar foto’s die ik vorige week woensdag vanaf de dijk ten zuiden van Laaxum heb gemaakt van ‘t IJsselmeer …

Last week we were on the east shore of the IJsselmeer (sometimes translated as Lake IJssel, alternative international spelling: Lake Yssel), a shallow lake of 1100 km² in the central Netherlands …

Een mooie wolkenband boven de Noord-Hollandse kust en een prachtige glinstering op het water zorgden voor een sprookjesachtige sfeer …

A great band of clouds above the west shore of the lake and a wonderful glittering on the water were truly  fairylike …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend!… – … Enjoy your weekend!

We verlaten het Mirnser Klif (2) en gaan via Mirns (3) en Laaxum op weg naar Reaklif, het Rode Klif (5) …

Tijdens onze rit door het noorden van Fryslân op 25 augustus was o.a. bij de Oudebildtdijk goed te zien hoe vlak het land daar is. Het is er zo plat als een dubbeltje, waardoor je kilometers ver kunt kijken. Hier in Gaasterland is dat anders. In Gaasterland liggen echte heuvels in het verder zo vlakke Friese landschap. Het zijn natuurlijk maar heuveltjes van niks vergeleken bij de Limburgse heuvels, maar toch …
Ten zuiden van Mirns (3) houden we even halt om een paar foto’s van het heuvelachtige landschap te maken …

De kliffen liggen aan de rand van een keileemhoogte in Gaasterland. Deze hoogte is zo’n 150.000 jaar geleden ontstaan tijdens de voorlaatste ijstijd. Het ijs drong vanuit het noordoosten ons land binnen en zette keileem af. In Gaasterland werd de keileem opgestuwd door het ijs, waarbij een kleine stuwwal ontstond. Daardoor bestaat het gebied uit heuvels en glooiingen met een hoogte van hooguit een meter of tien. Deze ruggen zijn over het algemeen ZW-NO georiënteerd, de richting van waaruit het landijs zich voortbewoog …

Bij Mirns gaan we in westelijke richting terug naar de IJsselmeerkust. Na ongeveer 4 kilometer rijden we over een dijk (4). De kliffen vormen een natuurlijke barrière tegen het IJsselmeer, maar tussen de kliffen in moeten dijken het water buiten houden. We houden even halt op een parkeerstrook op de dijk om nog even achterom te kijken. Er hangt nog steeds een dikke wolkenpluk boven het Mirnser Klif (2) …

Als we onze blik hier landinwaarts richten, dan zien we dat het hier een stuk vlakker is en lager ligt dan het land achter het Mirnser Klif. Een dijk is hier dan ook geen overbodige luxe. Het IJsselmeer lag er op die eerste september prachtig bij, maar het kan er ook behoorlijk spoken …

Richten we de blik weer naar het noorden, dan is duidelijk dat we de zon straks weer tegemoet gaan …

Maar voordat we verder gaan, wil ik jullie morgen vanaf dit plekje nog een paar foto’s van het schitterende IJsselmeer laten zien …

Het Mirnser Klif ligt hemelsbreed bijna vier kilometer ten noordwesten van het Oudemirdumerklif. Het klif dankt zijn naam aan het iets verderop gelegen dorpje Mirns. Mirns bestaat feitelijk uit niet meer dan een groepje woningen en enige boerderijen. Het dorpje heeft een kleine begraafplaats met een klokkenstoel. Bovenop het klif staat Paviljoen ‘t Mirnserklif. Vanaf het terras heb je opnieuw een fraai uitzicht over het IJsselmeer …

We besluiten nog even te wachten met de koffie en dalen eerst af naar het strandje aan de voet van het Mirnser Klif. Aan het strandje bij het klif is het goed toeven. Het water is er zeer toegankelijk. De eerste kilometer voor de kust bestaat uit ondiep water, waardoor het een veilig dagrecreatiegebied is voor zwemmers en surfers. …

Een groot informatiebord aan het begin van het strandje en een bordje in het water verwijzen de zwemmers naar rechts en de kite surfers naar links …

Op deze rustige woensdag zijn er zwemmers noch surfers te zien. Aan het weer kan het niet liggen, want de bewolking is maar van tijdelijke aard …

De enige zwemmers die we zien zijn enkele tientallen zwanen, die een stuk naar het noordwesten ronddobberen op het rimpelende water van het IJsselmeer …

De zeilschepen aan de horizon bieden vanaf het lage standpunt op het strandje ineens een heel andere aanblik, er lijken nog slechts zeilen over te zijn …

Als we zijn uitgekeken op het strand, beklimmen we het klif weer om plaats te nemen op het terras …

Terwijl we ons de lunch goed laten smaken, genieten we na van de schitteringen op het water …

Morgen gaan we verder naar het westen voor een bezoekje aan het derde en laatste klif: het Reaklif of het Rode Klif.