Lichtlijnig

Mijn Skywatch Friday van vandaag lijkt op mijn SWF van vorige week. Toen liet ik hier een supralaterale boog of 22º boog zien, vandaag een ander optisch fenomeen dat daar wel wat op lijkt. Terwijl ik gistermiddag in de tuin zat, verscheen er een parhelium of bijzon. Zo’n haloverschijnsel kan gezien worden wanneer een lage zon door losse cirruswolken schijnt, bijvoorbeeld in een melkwitte namiddaglucht. Het zonlicht wordt gereflecteerd en gebroken door ijskristallen en wordt gesplitst in verschillende kleuren, zoals bij een regenboog. In tegenstelling tot een regenboog ontstaan bijzonnen als bijna-horizontale gekleurde vlekken of staven aan de beide kanten van de zon, rond een hoek van 22 graden. Ze verschijnen vaak bij een weersverslechtering, en dat klopte ook gisteren weer …

Today’s Skywatch friday looks a lot like last weeks SWF. Last week I showed a colorful arc in the sky, today it’s another optical phenomenon. When I was sitting in the garden yesterday afternoon, a sundog appeared in the sky. Sundogs may appear as a colored patch of light to the left or right of the sun, 22° distant and at the same distance above the horizon as the sun, and in ice halos. They can be seen anywhere in the world during any season, but they are not always obvious or bright. Sundogs are best seen and are most conspicuous when the sun is low….

En zo ziet hij eruit als je er wat verder op inzoomt …

And this is what it looks like when you zoom in on it …

Op de laatste foto is aan beide kanten van de zon een vage bijzon te zien …

On the last photo you can see a faint parhelium on both sides of the sun …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

Terwijl ik gistermiddag lekker in het zonnetje op het terras zat, verscheen er ineens een halo boven de druivenranken rond de pergola. Ik weet niet zeker wat voor halo het was, het kan een supralaterale boog geweest zijn, die ontstaat door lichtbreking aan de uiteinden van horizontaal zwevende ijsnaalden hoog in de atmosfeer …

When I was sitting in the sun yesterday afternoon, a halo appeared above the grapes. I’m not sure what kind of halo it was, it could have been a Supralateral arc that is caused by refraction of light by pencil-shaped horizontally oriented ice crystals high in the atmosphere …

Op de foto hieronder wijst mijn vinger naar het rechter uiteinde van de boog …

On the next photo my finger points at the right end of the arc…

En zo ziet hij eruit als ik wat verder heb ingezoomed …

And this is what it looked like after I had zoomed in on it …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

De eerste wolken schoven net voor de zon, toen ik gistermiddag rond twee uur bij de dobbe in het Weinterper Skar arriveerde …

Na twee nachten met matige vorst lag er weer een prachtig ijsvloertje op het water. Omdat de dobbe aan drie kanten is omzoomd door bomen en struiken heeft de wind in vorstperioden hoegenaamd geen vat op het water. Daardoor ontstaat er vrijwel altijd een spiegelglad ijsoppervlak, dat ook al heel snel draagkrachtig is …

Gisteren was het ijs net sterk genoeg om de schitterende rijpfiguurtjes, die Koning Winter hier had gecreëerd, heel voorzichtig van dichtbij te kunnen bekijken …

Zeg nu zelf, die minuscule ijskristallen vormen toch de mooiste sterren op het ijs die je je kunt voorstellen …

Vrijdag kwam er rond het middaguur een mailtje binnen van Johan van Aken: “We zijn weer even terug in It Heitelân met o.a. foto’s met als onderwerp ijskristallen, die ik een keer met jou in de auto heb gezien. Terwijl ik aan de Noordfranse kust kite surfers aan het fotograferen was, zag ik plotseling dat verrassende fenomeen verschijnen in de atmosfeer. Ik heb er verscheidene foto’s van gemaakt, dit wilde ik even met je delen …”

Nadat we ‘s middags even telefonisch hadden bijgepraat, heb ik Johan gevraagd of ik een paar van die mooie foto’s na afloop van mijn methylprednisolonkuur mocht gebruiken op mijn weblog als feestelijk teken van hoop en kracht …

Natuurlijk mocht dat van Johan, waarvoor dank! 
En dat kwam mij heel goed uit, want net als in november 2004 – toen ik mijn eerste methylprednisolonkuur heb gehad – is na afloop van de kuur pas goed merkbaar dat dat gemene goedje in mijn lijf zit. Op dit moment voel ik me lichamelijk letterlijk en figuurlijk gesloopt. Van het maken van fotokuiertjes komt voorlopig even niets …

De eerstkomende dagen zal ik me met alle plezier houden aan het advies van de verpleegkundige die me gistermiddag uitgeleide deed uit het ziekenhuis: “Wees nu verstandig, en doe het volgende week heel rustig aan. Daarna mag u langzaam weer wat gaan opbouwen …”

Zoals ik me nu voel, zal het me weinig moeite kosten om de eerstkomende dagen goeddeels door te brengen in mijn luie stoel en de hangmat. Tussendoor zal ik me af en toe eens naar de computer slepen om een blogrondje te maken en hier wat foto’s uit mijn gelukkig nog steeds rijkelijk gevulde archief te plaatsen. Over MS en alles wat daarmee annex is, ga ik u voorlopig niet meer vervelen. Als de medicatie zijn werk doet, dan hoop ik hier volgend weekend een levenslustige en strijdvaardige MS-update te kunnen plaatsen. Tot die tijd wens ik u allen een goede en prettige week!

In de loop van deze prachtige zomerse middag verscheen er steeds meer hoge sluierbewolking (cirruswolken) aan het zwerk. Dit was het beeld om 17:48 uur in zuidoostelijke richting …

Omdat dit ideale omstandigheden zijn voor het verschijnen van een parhelium of bijzon, hield ik al geruime tijd de lucht ter linker- en rechterzijde van de zon in de gaten. Om 17:49 uur verscheen er inderdaad een bijzon links van de zon …

Een bijzon ontstaat doordat zonlicht wordt gereflecteerd en gebroken door ijskristallen. Daarbij wordt het licht gesplitst in verschillende kleuren, net als bij een regenboog …

De meeste voorkomende bijzon ontstaat dus links en rechts van de zon, maar vanmiddag verscheen er ook boven de zon een fraai gekleurde boog …

Erg fel wilden de kleuren niet tevoorschijn komen, maar omdat het de eerste keer was dat ik het verschijnsel kompleet met zo’n mooie boog zag, was ik toch wel erg blij met dit buitenkansje …

Behalve de boog maakte ook de duur van het verschijnsel dit tot een bijzondere waarneming. Meestal verdwijnt een bijzon vrij snel, maar vanmiddag duurde het bijna drie kwartier. Nadat ik om 18:23 uur de onderstaande foto had gemaakt, vond ik het welletjes …