Lichtlijnig

Nadat we weer wat op temperatuur waren gekomen, lieten we het Mirnser Klif achter ons, om onze zoektocht naar kruiend ijs aan de IJsselmeerkust in noordelijke richting voort te zetten …

Na ongeveer vier kilometer kwamen we bij het haventje van Laaksum (kaartje Google Maps), waar de havenmeester -tijdelijk aangesteld als ijsmeester- ons al stond op te wachten op zijn uitkijkpost …

Laaksum staat wel bekend als het kleinste vissersdorpje van Europa. Rond 1500 stond Laaksum al bekend vanwege visserij op bot op het Vrouwenzand, een ondiepte in de toenmalige Zuiderzee. Na de bouw van de Afsluitdijk zakte de visserij in Laaksum in. Er werd nog enige tijd op paling gevist, maar dat bleek niet rendabel. Bij de haven van Laaksum staat nog de Hang, het gebouwtje waar eertijds haringen werden gezouten en gerookt …

De zoutloods werd op 25 juli 2008 verheven gemeentelijk monument. “Met de aanwijzing tot monument wordt eventuele sloop of andere verstoring van de zoutloods voorkomen en behoudt het de monumentale waarde,” stelde burgemeester Boekhoven van de gemeente Nijefurd indertijd. Vier jaar later staat het oude gebouwtje nog steeds op instorten …

Maar daarvoor waren we hier niet naar toe gekomen, wij waren nog steeds op zoek naar kruiend ijs. Maar eens even kijken of er bij het zuidelijke havenhoofd iets van dien aard te zien is …

In het haventje lijkt nog steeds een mooie gladde en harde ijsvloer te liggen, buitengaats ziet het er echter heel anders uit …

Rond en voorbij het noordelijke havenhoofd leken zich de eerste kleine ijsbergjes te vormen …

Ten zuiden van de haven begon al wat meer ijs opeen te schuiven langs de kust …

Het is nog steeds niet waar we naar op zoek waren, maar we waren duidelijk op de goede weg, want hier lag toch al meer kruiend ijs van bij het Mirnser Klif. Op naar Stavoren!

Het is niet gebruikelijk om een serie logjes te beginnen met de finale of het slottafereel, maar gisteren kon ik er niet aan ontkomen. Het beeld van de koe te midden van het kruiend ijs bij Hindeloopen was te mooi om niet meteen iets mee te doen. Vanaf vandaag volgt er een aantal logjes met foto’s van de zoektocht naar het kruiend ijs.

Vorig weekend hadden Johan en ik al afgesproken om deze week te letten op het ontstaan van kruiend ijs langs de Waddenkust of bij het IJsselmeer, en daar zo mogelijk weer eens een fotosessie aan te wijden. Nadat zich woensdag op verschillende plaatsen langs de IJsselmeerkust al mooie ijsbergjes hadden gevormd, besloten we donderdagochtend op pad te gaan. Tegen elven vertrokken we naar Gaasterland, om beginnend bij het Mirnser Klif (kaartje Google Maps) van zuid naar noord langs de kust te rijden …

Het was grijs, kil en stil bij het Mirnser Klif. Er waren wat meeuwen actief op en boven de ijzige vlakte van het IJsselmeer, en een blauwe reiger leek er een bad te nemen. Heel in de verte lagen een paar kleine hoopjes ijs, maar dat stelde niets voor …

Om toch wat foto’s te maken, waagden we ons op het dunne en nog akelig gladde laagje ijs. Nee, schrik maar niet, dit laagje ijs lag direct op het strand, we zouden er niet eens natte voeten kunnen krijgen …

Wind, water, vorst en zand hadden gezamenlijk gezorgd voor fraaie golfpatronen in het ijs …

Van wat meer afstand is goed te zien, dat er ook al grotere gaten in het golvende ijslaagje zijn gevallen …

Hoe dichter je bij het smeltende ijs komt, hoe mooier het wordt. Omdat ik er alleen maar last van dacht te zullen hebben, had ik mijn macro-voorzetlensje thuis laten liggen. Daar had ik achteraf toch wel spijt van …

De noordwesten wind zorgde ervoor dat het op en bij het ijs toch weer knap frisjes was. Nog een laatste blik over het lege strand en de grijze ijsvlakte, en dan eerst maar weer even opwarmen in de auto …

Op naar het noorden, op naar de volgende halte.

Na een korte, maar erg koude winterperiode is deze week de dooi ingevallen, en dat brengt bij het IJsselmeer spektakel met zich mee …

After a short, but very cold winter period snow and ice started to melt this week, near lake IJsselmeer that’s quite a spectacle …

Als de dikke ijsplaten zijn gebroken, worden ze door de noordwestelijke wind o.a. naar een paar plaatsen aan de Friese kust geblazen (Google Maps)…

When the thick layers of ice are broken, the northwest wind takes it to some parts of the Frisian coast (Google Maps)…

Het ijs stapelt zich rinkelend en tinkelend op tot metershoge ijsbergen en dat lokte gisteren natuurlijk fotografen …

There the ice will pile up to meters high icebergs and of course that attracted photographers yesterday…

Als er dan ook nog eens een fotosessie met een roodbonte koe tussen de ijsbergen plaatsvindt, dan levert dat helemaal onvergetelijke beelden op …

When we encountered a photosession with a cow in the middle of the icebergs, I could shoot some unforgettable images …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

Terwijl ik over de Holwerder pier (Google Maps) terug liep naar de parkeerplaats, liet ik mijn ogen over de uitgestrekte ijsvelden aan de Waddenkust glijden …

De witte leegte werd alleen onderbroken door lange rijen paaltjes en vlechtschermen, verder zat hier en daar een scholekster te kleumen …

Helaas hebben niet alle vogels de barre kou overleefd, op het talud van de pier trof ik een dode scholekster aan …

Een stukje verderop zag ik Johan met zijn muts diep over de oren getrokken aan de voet van de pier staan … geen ijsbeer, maar een ijsmeneer …

Ik besloot ook nog even af te dalen, zodat ik het vlechtscherm van dichtbij kon kieken en de ijsvelden vanuit een ander perspectief kon bekijken …

Lang hield ik het er niet uit, want het was daar beneden op het ijs echt berekoud …

Aan de andere kant van het scherm stond nog een groepje scholeksters in de overlevingsmodus …

Nog een laatste blik over de ijskoude vlakte, en dan terug naar de auto om weer op te warmen …

Het was het eind van een bijzondere fotosessie, die nog het meest weg had van een poolexpeditie. Op de avond van die 8e februari werd duidelijk dat de Elfstedentocht niet door zou gaan, maar dit winters avontuur pakt niemand ons meer af.

Terug in de auto kwamen we na de ontberingen op het ijskoude Wad bij Paesens-Moddergat langzaam maar zeker weer op temperatuur …

Na enig overleg besloten we nog even een kijkje te nemen op de pier van de veerboot naar Ameland bij Holwerd (kaart Google Maps)…

Langs een grote ijsplaat, die aan de westkant van de pier lag en waar zich veel vogels ophielden, liepen we naar het eind van de pier …

In de verte konden we de contouren van Ameland ontwaren …

Op de zandbanken tussen Holwerd en Ameland leek het ijs zich op te stapelen …

Af en toe dreef er een grote ijsschots vlak voor ons langs …

Ik verwachtte elk moment een ijsbeer voorbij te zien dobberen …