Lichtlijnig

Wie ‘Drenthe’ zegt, zegt ‘hunebedden’.
Tijdens een weekendje Drenthe mag een bezoekje aan een van de vele hunebedden dan ook niet ontbreken. Nu had ik dat bij voorkeur op de zaterdag gedaan, omdat het dan bij dergelijke attracties over het algemeen niet zo gek druk is, maar omdat de weersomstandigheden dat toen echt niet toestonden, moesten we noodgedwongen uitwijken naar de zondag. En dus maakten we zondagmiddag op de weg terug naar huis een tussenstop bij de Hunebeddenweg bij Havelte …

Het was er zoals verwacht een drukte van belang, het leek wel een kermisattractie op Paasmaandag. Maar dat maakte voor Tijmen niet uit, die keek zijn ogen uit. Samen met papa ging hij op weg naar hunebed D53, het op één na grootste hunebed van ons land. Zulke grote stenen had hij nog nooit gezien …

Tijmen is geen grote held die bij klim- en klauterwerk onbezonnen te werk gaat, maar als andere kinderen daar op kunnen, dan zou hij dat toch ook wel kunnen. En dus begon hij onder toezicht van papa behoedzaam aan zijn weg naar boven …

Nadat hij de situatie eens goed in zich had opgenomen en de klauterkunst van andere kinderen had afgekeken, zette hij zijn tocht voort …

Langzaam maar zeker naderde hij de top …

Halverwege besloot Tijmen even een blik over de rand te werpen …
Oei … dit is toch wel erg hoog …

“Weet je wat …?” leek hij te denken …
“Ik ga veilig een verdieping lager om te poseren voor pake …”

Wordt vervolgd.

Eind april schoot ik op niet mis te verstane wijze in de stress, omdat voor mijn gevoel de veranderingen die zouden worden aangebracht aan het terras en de vijver onvoldoende waren voorbereid. Achteraf bekeken heb ik natuurlijk allemaal beren op de weg gezien die er helemaal niet waren, maar als gevolg daarvan sloeg de MS even hard toe.

Intussen zijn er bijna vier maanden voorbij. In die tijd hebben Aafje en ik e.e.a. nog eens wat meer op een rijtje gezet, en hebben we het er nog eens met Rink – de uitvoerder van de klus – over gehad. Nadat we concrete afspraken hadden gemaakt, hebben we gisteren een deel van de planten en de vissen veiliggesteld. Gistermiddag lag de vijver er zo bij …

Terwijl Aafje aan het eind van de middag nog even bezig was, ontdekte ze ineens een kikker. En wij maar denken dat er geen kikkers in onze vijver zaten …

Vanochtend is de vijver drooggelegd, en is Rink begonnen met de herinrichting van terras en vijver …

.

De waterplanten, de vissen en de kikker hebben tijdelijk een plekje gekregen in een specieton, een kuip die ooit dienst heeft gedaan als badje voor Tijmen en een aantal emmers …

.

Intussen is de vijver opnieuw gemodelleerd en opgemeten. Op dit moment zijn Aafje en Rink op pad om ergens een stuk vijverfolie te scoren. Tot ze terug zijn en de folie in de juiste plooien is gelegd, zit ik in de tuin opgescheept met een aantal vreemdsoortige hunebedden, want volgens mij verschenen er veel meer keien dan ik er in 1997 heb neergelegd …

Wordt vervolgd.