Lichtlijnig

Het zat gistermiddag weer erg lekker op één van de bankjes in De Deelen. Hoewel mijn bovenbenen al lichtjes begonnen te protesteren, besloot ik na een tijdje toch nog even een klein stukje verder te lopen. Vanaf de hoofdbrug middenin het terrein heb ik even een foto gemaakt van het bruggetje op de onderstaande foto. Dat bruggetje zou het keerpunt worden van deze kuier…

Op het bruggetje had een libel wel even zin om wat met me te spelen. Hij zat lekker in het zonnetje op de brugleuning. Zodra ik dichterbij probeerde te komen om een macrofoto van hem te maken vloog hij op om vervolgens een centimeter of 15 verderop weer te gaan zitten. Daar herhaalde het spelletje zich dan …

Pas na lang volharden en aandringen lukte het me om hem goed in beeld te krijgen. Kijkend naar het koppie en z’n snor ben ik geneigd te zeggen dat het waarschijnlijk een steenrode heidelibel is …

Op de foto hieronder is het uitzicht over een deel van De Deelen vanaf het bruggetje op de eerste foto te zien. Het water in het petgat lag er op dat moment vrijwel roerloos bij en het was er heerlijk stil …

Op weg terug naar de parkeerplaats heb ik nog weer een tijdje wat plaatjes staan schieten bij een pol koninginnekruid. Diverse insecten vlogen af en aan, maar alleen een hommel wilde even stil zitten voor de foto …

Op het laatste rechte stuk terug naar de parkeerplaats was ik te moe om nog achter libellen en ander vliegend spul aan te gaan. Ik heb alleen nog even een foto genomen van de gelaagdheid in het spiegelende water in het petgat …

Ik was blij dat ik weer bij de auto was, want de kuier was alweer aan de lange kant geweest. Vandaag maar weer een dagje rustig aan.

Voor het eerst sinds lange tijd heb ik vanmiddag weer eens een fotokuiertje gemaakt aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Ik had gehoopt wat libellen en juffers te fotograferen bij één van de vennetjes aan die kant, maar voordat ik daar was kon ik de verleiding niet weerstaan om me even op verboden terrein te begeven om wat foto’s te maken van de blauwe knoop op één van de blauwgraslandjes. De blauwe knoop (Succisa pratensis of Scabiosa succisa) is een vaste plant uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae). De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen …

Een hommel die zich tegoed deed aan het lekkers dat een van de bloemetjes te bieden had, wilde ook wel even op de foto …

Ook een geaderd witje wilde wel even helpen om het beeld wat te verlevendigen …

Sinds begin deze week bloeien de eerste grote oranje papavers in ons tuintje, ook die zijn een week of twee vroeger dan normaal …

Gistermiddag heb ik een eerste poging gedaan om daar een paar af en aan vliegende hommels te kieken …

Dat is al bijna net zo moeilijk als het fotograferen van grutto’s of zwaluwen in volle vlucht …
Als het zonnetje wil meewerken, zal ik in het weekend nog eens een kansje te wagen.

Nadat de lucht boven de Leijen weer wat was opgeklaard, ben ik terug gegaan naar de auto. Via ommelandse wegen ben ik vervolgens naar het Weinterper Skar gereden. Daar kwam ik een uurtje later aan …

Omdat het ook in de blauwgraslandjes momenteel nog steeds erg nat is, is er nog niet overal in het Weinterper Skar gemaaid. Dat bood mij de gelegenheid om nog wat blauwe knopen op de gevoelige plaat vast te leggen. De blauwe knoop staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen. Hij komt voor in schrale (blauwgraslanden) graslanden, heidevelden op natte tot vochtige grond en in veenmoerasrietlanden …

Veel van de bloemen waren intussen al uitgebloeid, maar desondanks lag er nog een paarse waas over een deel van één van de blauwgraslandjes. De bloemen die nog wel bloeiden kregen regelmatig bezoek van de laatste insecten die er in ‘t rond vlogen …

Er fladderden zelfs nog een paar geaderde witjes van bloem naar bloem, waarvan er eentje wel even wilde poseren …

Veel van de bloemen die al waren uitgebloeid, waren in trek bij spinnen …

Eén spin had zich met een prooi aan de onderkant van een nog bloeiende blauwe knoop genesteld …

Mijn dag was weer goed, want met de foto’s van de blauwe knoop heb ik de gang der seizoenen in het Weinterper Skar weer aardig rond voor dit jaar.

Na de grijze en natte dag van gisteren – aan het eind van de dag zat er 37 mm water in de regenmeter – oogde het vandaag weer een stuk vriendelijker. Het zonnetje scheen vrolijk tussen de wolken door, maar het waaide wel erg hard. Vandaar dat deze eenzame koe waarschijnlijk voor een aerodynamische houding in het weiland had gekozen …

Om een frisse neus te halen ben ik even naar De Deelen gereden. Zoals bekend spaar ik mijn benen deze week voor het clubkampioenschap van de jeu de boulesvereniging van zondag a.s., daarom heb ik alleen even wat heen en weer gescharreld in de buurt van de parkeerplaats. Ondanks de harde wind lukte het me om een paar macro-opnamen te maken …

Een hommel leek zich goed te hebben verankerd op de vervaarlijk heen en weer zwiepende bloem van een distel, en een zweefvlieg deed zich tegoed aan het koninginnekruid aan de waterkant …

De vuurrode besjes van het bitterzoet knalden tevoorschijn te midden van het groen …

Nadat ik een kwartiertje had rondgescharreld, heb ik – diep weggedoken in de kraag van mijn jas – nog een tijdje op de picknicktafel aan de waterkant gezeten …