Lichtlijnig

Zo’n dagje museum hakt er toch elke keer weer behoorlijk in. Het gedrentel van het ene kunstwerk naar het andere, en regelmatig wat stapjes naar voren of juist naar achteren om het beeld goed in me op te kunnen nemen, heeft een forse aanslag op mijn bovenbenen gedaan. Daar ga ik verder niet over klagen, want ik had het vooraf wel ingecalculeerd en het was het waard, maar het betekent wel dat er vandaag geen kuiertje in zit. Daarom heb ik even een greep in het archief gedaan om wat foto’s te tonen, die ik vorige week dinsdag heb gemaakt bij de dobbe in het Weinterper Skar.

Toen ik heb hier onder titel “Klein oranje vlindertje” o.a. foto’s van een argusvlinder en dat heel bijzondere rozenblaadje getoond. Maar er was meer moois te zien die dag. Om te beginnen stond aan de waterkant de grote wederik te pronken …

Twee juffertjes hadden een plekje in de schaduw van de bosrand opgezocht om aan hun nageslacht te gaan werken …

Iets verderop werd aan iets heel anders gewerkt …

Een spin had een langpootmug weten te vangen en was druk bezig om dit smakelijke hapje veilig te stellen …

Terug aan de waterkant viel mijn oog op een sprinkhaantje …

Meestal doen sprinkhanen alle mogelijke moeite om te ontkomen aan de camera door weg te springen of zich te verstoppen achter de stengel of het sprietje waar ze aan hangen …

Dit exemplaar was echter de uitzondering op de regel, hij was zelfs zo bereidwillig om zich sierlijk als een heus fotomodel, met het koppie wat scheef, van het ene sprietje naar het andere te gaan …

In een poging de voortslepende vermoeidheid die me al bijna een weeklang plaagt te doorbreken, heb ik vanmiddag een fotokuiertje gemaakt in De Deelen. Het werd hoog tijd ook om daar weer eens een kijkje te nemen, want op ‘Lichtlijnig’ was dit fraaie gebied tot vandaag niet te vinden …

Hoewel de vakanties intussen zijn begonnen en er meer auto’s op het parkeerplaatsje stonden dan op een gemiddelde maandagmiddag, was het er heerlijk rustig. Eén van de eerste beestjes die ik er zag, was dit vlindertje, waarvan ik geen idee heb wat het is …

De grote wederik stond in het volle zonlicht te pronken om insecten te lokken. Pas toen ik thuis was, zag ik dat er een soldaatje in een van de bloemen rond kroop …

Ik kon het niet laten om dit kontje boven het koninginnekruid even te kieken …

Terwijl ik even pauze hield, meende ik beweging te zien tussen houtsnippers die voor het bankje lagen. Ik moest een tijdlang goed kijken, voordat ik de veroorzaker van die beweging had gelokaliseerd …

Het bleek te gaan om een klein kikkertje, dat met zijn perfecte schutkleur gemaakt leek te zijn om zich onopvallend voort te bewegen tussen de houtsnippers …

Op weg terug naar de parkeerplaats trof ik de eerste paddenstoelen dan dit jaar aan …

Terug bij de auto heb ik nog een tijdlang lekker zitten genieten aan de waterkant. …