Lichtlijnig

En opnieuw is het een grijze en winderige dag. Ik waag me ook vandaag weer niet aan een kuiertje, want er valt momenteel in bos en veld toch maar weinig te zien. Het lijkt me beter om mijn krachten te sparen voor het weekend. Om toch even wat frisse lucht op te snuiven en even wat te bewegen, heb ik rond het middaguur even wat in de tuin rondgescharreld …

Met een temperatuur van ruim 9 graden is het ook vandaag weer allerminst koud. De natuur lijkt zich op verschillende fronten aan te passen aan het zachte weer. Dinsdag zag ik in de omgeving van Earnewâld een ooievaar in een weiland lopen. Vandaag staan in ons tuintje het eerste sneeuwklokje en de campanula gebroederlijk naast elkaar te bloeien. Het is een vreemdsoortige horrorwinter …

Zo, daarmee heb ik het 500-ste logje op dit weblog toch op een aardige manier kunnen vullen, al zeg ik het zelf …

Dus … dit zijn de donkere dagen voor de kerst …
Nou, laat ik er duidelijk over zijn, ze bevallen me maar matig, die donkere dagen …

Ik heb vanmiddag nog wel even een ommetje gemaakt, maar ik ben niet zo lang buiten de auto geweest, want het bleef maar miezeren. Onderweg heb ik een paar buizerds kunnen fotograferen. Echt mooie foto’s heb ik daar niet aan overgehouden, daarvoor was het te grijs en te donker …

De eerste foto heb ik gemaakt in de buurt van De Veenhoop.
Nog voordat ik die wat verfomfaaide buizerd nog een keer kon kieken op z’n paal, ging hij er vandoor …

Terwijl ik later op de middag in de buurt van het Weinterper Skar over de parallelweg van de Opperhaudmare huiswaarts reed, zag ik een buizerd aan de overkant van de weg zitten. Ook hier mocht ik in eerste instantie maar één foto van maken …

Dit exemplaar was echter zo vriendelijk om slechts enkele tientallen meters verderop weer op een paaltje neer te strijken. Nadat ik stapvoets rijdend op mijn beurt ook een stuk verderop opnieuw post had gevat, kon ik hem in de herkansing nogmaals vastleggen …

Om op deze grijze dag toch even wat frisse lucht op te snuiven, heb ik aan het begin van de middag een tijdje in de tuin rondgestruind …

De laatste bladeren van de hazelaar wachten geduldig op de komst van de aangekondigde windstoten …

Een paar druppels aan de beukhaag konden zo lang niet wachten, zij lieten hun twijgjes al los vlak nadat ik ze had vereeuwigd …

Nadat de mist is opgetrokken, verschijnt het Friese landschap weer zoals het er in november meestal bij ligt: vlak en kaal onder een voornamelijk grijs wolkendek, waar de zon zo af en toe even doorheen probeert te prikken …

Op de laatste akkers waar onlangs nog maïs stond, resten nu nog slechts stoppels. Ook het meeste vee is intussen wel binnen. Hier en daar staan nog een paar paarden, voor de rest worden de weilanden nog hoofdzakelijk bewoond door schapen en ganzen …

Tijdens het ritje dat ik donderdag op de eerste mistvrije dag maakte door het weidegebied ten westen van Drachten, waren er zelfs amper schapen en ganzen in de weilanden te zien …

Om toch wat meer te fotograferen dan alleen lege weilanden, heb ik me maar even op een paar vangkooien gestort, die her en der hangen nu de najaarstrek van de muskusratten blijkbaar weer voorbij is …

Vorige week kon ik hier een strakblauwe lucht en prachtige herfstkleuren laten zien …

Last week I could show a clear blue sky and beautiful autumn colors here …

Deze week was het voortdurend grijs en bewolkt, dit is alles wat ik deze week van de zon heb gezien …

This week was completely grey and clouded, this is all the sun I’ve seen this week …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!