Lichtlijnig

Een jaar nadat ik in oktober 2004 werd geconfronteerd met de diagnose MS, ben ik begonnen met bloggen. Dat is vandaag precies vijf jaar geleden. De achterliggende gedachte was dat ik dagelijks een fotokuiertje zou maken om in beweging te blijven en zo mijn conditie zo goed mogelijk op peil te houden. De eerste jaren lukte dat ook heel aardig, maar tegenwoordig sla ik ook wel eens een dagje over. Zoals elk jaar heeft de overgang naar het koudere en vochtige weer ook nu weer zijn weerslag op mijn lichamelijk welbevinden. Daarom doe ik nu in slechtere tijden af en toe eens een greep in mijn rijk gevulde foto-archief …

Helaas is “Afanja’s eerste weblog” in juni 2008 ten onder gegaan als gevolg van technische problemen bij de toenmalige provider. De teksten van die eerste jaren zijn daardoor verloren gegaan, maar gelukkig heb ik de foto’s nog. De foto’s van vandaag zijn de eerste foto’s die precies vijf jaar geleden op het weblog verschenen. Zo te zien hadden we in 2005 een veel beter druivenjaar dan in 2010 …

Zo, dat gezegd hebbende, ga ik me nu eens opmaken voor een bescheiden lustrumviering. Dat doe ik door rond 14:00 uur mijn jaarlijkse griepprik te halen. En omdat het in tegenstelling tot de verwachtingen stralend mooi weer is, knoop ik daar straks maar even een fotokuiertje aan vast, zodat hier morgen – als het een beetje meezit – weer verse foto’s verschijnen.

Dit was hier een groot deel van de dag het beeld: zwaar bewolkt en regen … regen … en nog eens regen …

Het is, omdat ik aan het eind van de ochtend bij de huisarts werd verwacht om de eerste van een serie van drie griepprikken in ontvangst te nemen, anders was ik lekker binnen gebleven. Tegen beter weten in had ik gewoontegetrouw mijn camera meegenomen, maar ik heb me behalve bij de huisarts niet buiten de deur gewaagd.

Halverwege de middag begon het wat lichter te worden en werd het zowaar droog. Voor een fotokuiertje had ik toen geen puf meer, daarom ben ik nog maar even op zoek gegaan naar wat druppeltjes in de tuin. Ze waren bijna niet te zien, maar ik vond een aantal druppeltjes die nauwelijks de grootte van een speldenkop hadden in de laatste roze bloemen die onze tuin sieren …

Aan één van de druiven die aan de pergola hangen, hing een grote glinsterende druppel die een doorkijkje bood naar een paar trossen druiven die iets verderop hangen …