Lichtlijnig

Ondanks het feit dat onze hazelaar in het vroege voorjaar flink is gesnoeid, heeft het duivenpaartje dat de boom al een paar jaar bewoont er ook nu weer een nestje in gebouwd. Nou ja, nestje is wat een groot woord misschien … ze hebben er wat takjes bijeen gegooid, want echte bouwers zijn het niet, die duiven …

De eerste leg schijnt te zijn mislukt, want nadat ze er een tijdje hebben zitten broeden, lieten de duiven het nestje een tijdlang voor wat het was. Onder invloed van weer en wind raakte het nestje in snel tempo in verval, maar uiteindelijk is het paartje opnieuw aan het knutselen geslagen, en sinds vorige week zit er continue weer een duif op het nestje. De partner zit nu eens hier en dan weer daar om de zaak in de gaten te houden …

En dat is niet voor niets, want net als in voorgaande jaren zijn er weer kapers op de kust, die wel een lekker eitje lusten. Om te beginnen zijn er een paar eksters die regelmatig luidruchtig schetterend en tetterend omtrekkende bewegingen rond de hazelaar maken en af en toe schijnaanvallen uitvoeren …

En dan is er ook nog een brutale vlaamse gaai die aast op een lekker hapje. Deze rakker zit bij voorkeur op de rand van de bijkeuken, maar als hij de kans krijgt, strijkt hij op het terras neer …

U zult begrijpen dat ik het druk heb om de lieve vrede in ons tuintje te bewaren. Gelukkig heb ik vanaf een gerieflijk plekje in de schaduw een goed overzicht over de sitiuatie en is het tot nu toe afdoende om in geval van gevaar eens flink te wapperen met de krant …