Lichtlijnig

Vandaag een paar foto’s van het rustieke, waterrijke landschap van De Deelen …

Today a few shots of the peaceful area De Deelen with a lot of water…

De gele plomp bloeit weer en libellen vliegen af en aan …

The yellow waterlilly is blooming again and dragonflies are floating in the air …

Hoger in de lucht draait de buizerd zijn rondjes op zoek naar prooi …

Higher in the sky the buzzard is circling it’s rounds looking for a prey …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

Natuurlijk, met wat meer geluk had Nederland zich nu wereldkampioen mogen noemen, Robben heeft tenslotte een paar geweldige kansen gehad. Maar ja, als je dergelijke uitgelezen kansen in een finale niet benut, dan word je nooit kampioen. En natuurlijk, Oranje had scheidsrechter Howard Webb niet echt mee, een aantal arbitrale beslissingen had ook andersom kunnen uitvallen. Het niet toekennen van een corner na de vrije trap van Sneijder, die overduidelijk via de muur en de keeper over de achterlijn ging, was absoluut een wellicht beslissende arbitrale dwaling.

Ook dat moeten we echter niet overdrijven, want we hadden de wedstrijd ook met 8 of 9 man kunnen eindigen. Zowel Mark van Bommel als Nigel de Jong gingen weer flink over de schreef. Met name De Jong had na zijn schandalige karatetrap ook in deze wedstrijd weer met een donkerrode kaart van het veld gestuurd moeten worden. Deze man, die keer op keer zo gefrustreerd raakt, en zichzelf vrijwel nooit in de hand weet te houden, hoort in mijn ogen niet op een voetbalveld thuis, en al helemaal niet in Oranje. Met hard spel kan ik prima leven, maar dit soort grove overtredingen haalt voor mij de glans van Oranje af en stemt slechts tot treurnis …

Enfin, uiteindelijk kom ik tot de conclusie dat Spanje simpelweg beter was in een spannende, maar zeer matige finale. Eigenlijk was het een goed bij het toernooi passende finale, want het WK 2010 heeft over de hele linie bar weinig oogstrelend voetbal laten zien. Spanje is in dat opzicht één van de positieve uitzonderingen. De financiële belangen in het voetbal zijn in de loop der jaren belangrijker geworden dan de sport. Resultaatvoetbal, waarbij niet willen verliezen belangrijker is dan willen winnen, haalt voor mij de charme van het spel af. Daarmee is niet gezegd dat het niet spannend was, integendeel! En daarmee is ook niet gezegd, dat het niet knap is dat Oranje de finale heeft weten te halen. Integendeel, dat was hartstikke knap, maar het oog wil ook wat …

De verloren WK-finales van 1974 (“Zijn we er toch weer ingetuind”) en 1978 (“Rensenbrink … tegen de paal!”) hebben nog lang pijn gedaan. Met de verloren finale van 2010 kan ik heel goed leven, maar ik vrees dat er een hele generatie is die deze nederlaag nog lang met zich mee zal dragen. Zij mogen morgen nog even nagenieten en afkicken van Oranje tijdens de grachtentocht en een huldiging op het Museumplein in Amsterdam …

Zoals ik vorige week al aankondigde, schakel ik na vandaag – het is rustdag in de Tour – probleemloos over naar dat andere zomerse sportevenement: de Tour de France. Daarin is gisteren tijdens de eerste bergetappe het klassement flink dooreen geschud. Aan het tijdperk Lance Armstrong, die voor zijn achtste Tourzege ging, is gisteren voorgoed een eind gekomen. Maar voor Oranje gloort er hoop: Raborenner Robert Gesink lijkt in topvorm te zijn. Voor mij staat de komende twee weken het Tourgeel centraal, niet alleen vanwege de sport, maar ook voor de adembenemende landschappen die zeker woensdag weer aan het beeld voorbij trekken. Want het oog wil ook wat …

Zaterdag heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een fotokuier gemaakt in De Deelen. Net als bij de Leijen was ik ook hier voor het laatst toen er een dik pak sneeuw lag. Zaterdag zag het er allemaal een stuk groener en vriendelijk uit dan toen. Ik werd welkom geheten door een gans, die zich strategisch had opgesteld in één van de vele petgaten …

Een paar eenden zagen mijn komst blijkbaar minder zitten. Zij verlieten op mijn nadering de onderwal en zwommen gebroederlijk naar de overkant …

Halverwege het eerste pad bleef een konijntje net lang genoeg zitten om even een portretje van hem te kunnen schieten …

Aan het eind van dat eerste pad wachtte het bankje op me. Ik zat nog maar nauwelijks toen er een bont zandoogje vlak voor me op de grond neerstreek. Wetend hoe onrustig de bonte zandoogjes zijn, heb ik niet eens geprobeerd om er een close-up van te maken. Dit zoekplaatje is het enige wat ik er in de gauwigheid van kon maken …

Daarna heb ik een tijdje lekker in de zon op het bankje gezeten met uitzicht op het petgat waar het oppervlak al weer wordt gesierd door vele frisgroene pompeblêden, de bladeren van de gele plomp …

Her en der drijven wortelstokken van de gele plomp …

Is het geen schoonheid …

Morgen het vervolg met o.a. zwaluwen, gevangen muggen en geknakt riet.

Nog maar even een paar foto’s die ik gistermiddag heb gemaakt tijdens mijn grijze tochtje in de omgeving van De Deelen.

Een schaap met een ruggenkrabber …

Een meeuw die zat te kleumen aan de waterkant …

Een grijze deken over een van de petgaten in De Deelen …

De enigen die echt in hun element leken te zijn, waren de drijvende wortelstokken van de gele plomp …

Vandaag hebben Aafje en Rink de laatste hand gelegd aan onze nieuwe vijver. De vijver is een half metertje kleiner dan hij was, maar daar hebben we bijna een meter extra ruimte op het terras voor terug gekregen …

De waterlelies, de gele plomp, de dotter en enige zuurstofplanten zijn weer te water gelaten en het kunstmatige beekje stroomt weer klaterend naar de vijver …

Helaas heeft een kat waarschijnlijk één van de vissen uit de speciekuip gehengeld, want die was vanochtend verdwenen. De kikker is blijkbaar aan de wandel gegaan, want die hebben we ook nog niet weer gezien, maar we hebben goede hoop dat die binnenkort wel op het geruis van het water af komt …

Ons vrouwtje heeft weer een mooi plekje aan de waterkant gekregen, en de poes ligt weer lekker te kroelen met wat plantenresten …

Hulde voor Aafje en Rink, want die hebben vier dagen lang hard gewerkt om dit mogelijk te maken!
Ik vind het een plaatje …