Lichtlijnig

Ook vandaag bevinden we ons weer een kleine wereld …

Eerder deze week zette ik de auto op een mistige dag in de berm bij een weiland vol ganzen …

Meestal waggelen ze dan met z’n allen verder het weiland in, weg van de fotograaf, weg van de weg …

In dit geval steeg een groot aantal van de ganzen luid gakkend op om al snel als vage schimmen in de mist te verdwijnen …

Oktober begon met een stralende dag, waarop voor het laatst dit jaar de zomerse waarde van 25 ºC werd gehaald in ons tuintje. Bij de klimop was het die dag een komen en gaan van diverse insecten, waaronder ook de laatste vlinder die ik dit jaar heb gekiekt …

Dat stralende weer hield hier echter niet lang stand. De temperaturen bleven weliswaar ruim boven normaal, maar de zon moest steeds meer plaats maken voor bewolking en buien. In de tweede week van oktober kregen we hier 65 mm regen te verwerken …

Bij het KNMI in De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur in oktober uit op 11,4 ºC, tegen een langjarig gemiddelde van 10,3 ºC over 1971-2000. In ons tuintje ben ik uiteindelijk uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 11,0 ºC, tegen normaal ca. 9,9 ºC. Ik heb 1 zomerse dag (maximumtemperatuur 25 graden of hoger) en 2 warme dagen (maximumtemperatuur 20 graden of hoger) kunnen noteren …

Landelijk gezien was oktober aan de droge kant, gemiddeld viel over het land 69 mm tegen 83 mm normaal. In het noorden was het duidelijk natter, op veel plaatsen viel hier 80 tot ruim 100 mm. In ons tuintje heb ik 90 mm afgetapt …

Na een bewolkte en regenachtige tweede week van de maand herstelde het weer zich en kwam er weer ruimte voor de zon. Als gevolg daarvan lukte het om halverwege de maand in De Deelen nog diverse libellen op de foto te vangen …

De rest van de maand wisselden zon en bewolking elkaar regelmatig af bij temperaturen die boven normaal bleven liggen. Dat de winter toch stilletjes dichterbij komt, is te zien aan de grote groepen ganzen, die zich intussen in de omgeving van Aldeboarn bij De Deelen hebben verzameld …

En stilaan begonnen ook de eerste herfsttinten zichtbaar te worden, al moesten we hier in het noorden wel tot 1 november wachten voordat die kleuren echt mooi tot hun recht kwamen onder een stralend zonnetje. Intussen was het bij een boer in Olterterp mogelijk om de tijd te doden met een potje dammen …

Vanmiddag heb ik tussen de buien door even een fotokuiertje gemaakt aan de zuidkant van de Duurswouderheide …

Terwijl ik daar stond te genieten van de ganzen en van de wolkenpartijen die aan de noordkant van de heide voorbij trokken, kreeg ik ineens het gevoel dat ik werd uitgedaagd …

“Hé .. jij daar … ken jij wel kringetjes blazen dan …?” leek me vanuit de wolken te worden toegeroepen …

Nou kon ik altijd goed kringetjes blazen, al zeg ik het zelf, op een windstille dag lukte het me zelfs buitenshuis wel eens. Maar zo groot en met zoveel wind … nee, dat was me nog nooit gelukt …

En ik was ook niet van plan om het op dag 15 van mijn stoppenmetroken actie te proberen … Stoer, hè!?

Gelukkig loste het kringetje in de lucht zich snel op, zodat ik me weer met andere zaken kon bezighouden …

Terwijl een volgende bui naderbij kwam, heb ik me nog maar even gericht op de ganzen die al gakkend voortdobberden op het meest zuidelijke ven …

En dan nog even dit:

Er is een kans dat we in Nederland en België vanavond gedurende korte tijd een meteorenregen kunnen zien, gevormd door de jaarlijks terugkerende zwerm van de Draconiden. Het maximum valt in de periode tussen 18.00 en 23.00 uur Nederlandse tijd en de meest waarschijnlijke tijd van de echt piek is rond 22.00 uur. Voor meer informatie kun je hier terecht.

Naarmate ik er langer mee door het leven ga, wordt steeds duidelijker dat MS zich echt niet laat verenigen met andere gezondheidskwaaltjes. Een fikse verkoudheid gepaard gaand met het gevoel van een kop vol watten is voor een verder gezond mens al niet fijn, maar bij mij komt het sinds vrijdag weer net even extra aan. Het zuigt vrijwel alle kracht weer uit mijn lijf, zodat ik me sinds zaterdag met enige moeite slechts met knikkende knieën waggelend door het leven kan bewegen …

Een fotokuiertje zit er ook vandaag en morgen zeker nog niet in, maar dat heeft dan weer het voordeel, dat ik wat foto’s kwijt kan, die ik vorige week heb gemaakt in De Deelen …

Op een graslandje tussen de Hooivaartsweg en een paar petgaten liep een groepje ganzen waggelend te grazen. Eerst heb ik ze vanuit de auto een tijdje bekeken …

Nadat ik de auto had verlaten, bleven ze rustig doorgaan met hun meest gangbare dagelijkse bezigheid: grazen, grazen en nog eens grazen …

Toen ik ze na verloop van tijd stapje voor stapje heel voorzichtig wat al te dicht was genaderd, waggelde de hele groep naar de waterkant …

Terwijl ze koers zetten naar het petgat aan de rechtkant, heb ik ze nog een tijdje nagekeken …

Met het oog op de weersverwachting, waarin sprake was van toenemende bewolking in de loop van de dag, ben ik vanmorgen na de koffie meteen maar op pad gegaan, zodat ik nog even wat zon mee kon pakken. Met de huidige benzineprijzen is het zaak om zo mogelijk met één ritje twee fotokuiertjes te combineren. Omdat mijn benen vanochtend lekker stabiel aanvoelden, besloot ik er een noordelijk ritje van te maken met eerst een kort kuiertje naar het prieeltje aan de Leijen bij Doktersheide en vervolgens een wat langere kuier in de Alde Feanen.

Nu het riet weer is gemaaid, is het prieeltje dat met z’n voeten in de Leijen staat, al vanaf het parkeerplaatsje bij Doktersheide te zien …

Eind december kon ik vanaf het ijs foto’s maken van de voorkant van het prieeltje, nu kan ik het ook eens vanaf de achterkant laten zien …

Het was geweldig om in december over het ijs naar het eilandje te kunnen lopen, maar nu het weer is omringd door water, heeft het toch ook wel wat …

Waar op 4 januari nog schaatsers over het ijs zwierden, zwemt nu weer een fuut rond …

Terwijl ik lekker in zon en wind over het water uitkeek, passeerde er een formatie van drie soorten ganzen …

Verder was er niets dan heerlijke schitteringen op het water …

… en zacht wuivende rietpluimen …

Voorjaar aan de waterkant … heerlijk!