Lichtlijnig

De Jan Durkspolder is in 1960 aangekocht door de natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea en daarna jarenlang beheerd als graslandgebied. Om rond het Nationaal Park De Alde Feanen meer moeraslandschap te creëren werd het gebied in 1989 ontpolderd en werd de bemaling stopgezet. Hierdoor kwam de Jan Durkspolder grotendeels permanent onder water te staan.

Deze onnatuurlijk situatie kon in 2006 worden aangepakt met een aanpassing van de waterhuishouding. Bovenop de natuurlijke seizoensschommelingen (‘s winters een hoog en ‘s zomers een laag waterpeil) werd er een cyclisch peilbeheer ingevoerd. Dat betekent dat het gebied een aantal jaren achtereen als een plas/dras-gebied wordt beheerd, om daarna weer een aantal jaren onder water te worden gezet. Elders in de polder gebeurt gelijktijdig het omgekeerde. De vegetatie en veel vogels profiteren van deze maatregelen. Het gebied is nu een eldorado voor (water)vogels die vanuit de vogelkijkhutten en de uitkijktorens prachtig geobserveerd kunnen worden. Verrekijker en zoomlens zijn hierbij van harte aanbevolen …

Toen ik de uitkijktoren “Romsicht” maandagmiddag had beklommen, voer er net een schip in zuidelijke richting door de Hooidamssloot. Over deze tamelijk druk bevaren waterweg krijgen diverse fabrieken op het Drachtster industrieterrein “De Haven” grondstoffen aangeleverd. Ook dit schip -de Catheli- was onderweg naar Drachten …

In noordelijke richting ligt aan de horizon het watersportdorp Earnewâld tussen de bomen verscholen, diverse skûtsjes hebben hier hun thuishaven …

Draaien we verder naar rechts, dan kijken we over het rietland van de Jan Durkspolder in de richting van Oudega …

Door even in te zoomen, is in die richting de oudste vogelkijkhut in de Jan Durkspolder te zien …

We draaien nogmaals naar rechts en zien dan ca. 8 km in oostelijke richting aan de horizon Drachten liggen …

Door in te zoomen krijgen we de kolos van veevoederfabriek Agrifirm -in de volksmond nog altijd bekend als De CAF- op het industrieterrein De Haven in beeld …

Nog weer wat verder draaiend zien we in zuidelijke richting de Hooidamsbrug, de toegangspoort naar de Drachtster Haven …

Zoomen we uit, dan zien we aan de overkant van de Hooidamssloot het ondergelopen land, dat maandagmiddag het eerste onderwerp van mijn fotoserie was…

Zo, we hebben alle kanten op kunnen kijken vanaf de toren “Romsicht”. Tijd om af te dalen naar de oude fundamenten van de boerderij “Romsicht” en nog even aan de picknicktafel te zitten, en dan terug naar de auto …

De foto van deze oude, vervallen windmotor bij Earnewâld maakte op 6 augustus 2010 ook al deel uit van een Skywatch Friday logje …

This picture of an old ruinous wind engine was part of a Skywatch Friday post on august 6th, 2010 …

Toen ik er afgelopen dinsdag weer langs reed, viel me iets opmerkelijks op …

When I passed it last Tuesday, I noticed something remarkable …

Een paar ooievaars waren bezig om een nest te bouwen bovenop het in onbruik geraakte molentje

A couple of storks was busy building a nest on top of the old wind engine …

Terwijl ik er een paar foto’s van maakte, ging een van de grote vogels er vandoor …

While I was making some photos, one of the big birds took off …

De nesten in het 1 km verderop gelegen ooievaarsstation zijn bezet, denk ik. Maar ik vrees dat ‘t met dit nest niet goed komt, want het ziet er niet echt stabiel uit …

All the nests in the stork village about 1 km south of this location are in use, I think. But I’m affraid this nest won’t hold long, because it doesn’t look very stable …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Maak er een mooi weekend van! … – … Enjoy your weekend!

Donderdag liet ik hier al zien dat er weer een paar ooievaars aan het foerageren waren in het Weinterper Skar. Een dag later zag ik dat het intussen ook weer een drukte van belang is bij het ooievaarsstation “Eibertshiem” bij Earnewâld …

Een van de ooievaars stond diep in haar kraag weggedoken op het nest, toen plotseling haar eega de landing inzette. Ze schrok zich een hoedje …

Even leken ze samen naar een hernieuwd evenwicht te zoeken …

Daarna keek mevrouw ooievaar me aan, alsof ze wilde vragen of ik ze nu weer wat privacy wilde gunnen …

Natuurlijk wilde ik dat wel doen, en dus richtte ik mijn camera nog even op het dichtstbij staande nest …

Vorig jaar zijn op verschillende plaatsen ooievaarsnesten vernield, dat zal hier niet zo snel gebeuren. Een deel van de nesten van “it Eibertshiem” staat namelijk op een met hekken en prikkeldraad omgeven gaswinlocatie van “Vermilion Oil & Gas Netherlands” …

Echt mooi is het niet, maar de ooievaars zitten er niet alleen hoog en droog, maar ook veilig …

Tijdens ons ritje door de omgeving hebben Johan en ik dinsdag even een tussenstop gemaakt bij de Hooidamsbrug ten westen van Drachten. Deze brug ligt over de vaarweg van het Prinses Margietkanaal naar Drachten. Dit is een van de Friese waterwegen die ook in winterperioden zo lang mogelijk open blijven en bij aanhoudende dooi (in het vooruitzicht) zo snel mogelijk weer open gaan voor de beroepsvaart …

Diverse bedrijven op het Drachtster industrieterrein ‘de Haven’ zijn voor de toelevering van grondstoffen aangewezen op het vervoer over water. Dinsdag om 0:00 uur werd het vaarverbod op de vaarweg naar Drachten opgeheven, en daar was meteen van geprofiteerd. De remwerken bij de brug hebben het in deze periode zwaar te verduren door de ijsgang …

Tot op dit moment mogen er schepen tot een lengte van tachtig meter en een breedte van tien meter door het kanaal, met een diepgang van maximaal 2,75 meter. Er zijn ontheffingen mogelijk voor schepen tot 95 meter. De gemeente Smallingerland wil – met het oog op het nog steeds groeiende havengebied – de vaarweg graag openstellen voor schepen tot 110 meter …

Daarbij dienen zich echter twee problemen aan. Om te beginnen doorkruist de vaarweg het nationaal park “de Alde Feanen”. Een ander probleem is, dat de vaarweg niet alleen wordt gebruikt door de beroepsvaart, maar dat er vooral in de buurt van Earnewâld (aan de horizon op de foto hierboven) en rondom de Hooidammen in voorjaar en zomer veel pleziervaart op het water is …

Het allerliefst zou de gemeente Smallingerland daarom graag ten behoeve van de beroepsvaart een nieuwe vaarweg willen aanleggen tussen het Prinses Margrietkanaal en Drachten. “Mijn droombeeld voor over acht of tien jaar: Drachten aan het spoor, een verdubbelde N381, een groter vliegveld, èn een nieuwe vaarroute van Drachten naar het PM-kanaal,” sprak de burgemeester bijna drie jaar geleden …

Voorlopig zullen beroepsvaart, pleziervaart en zo af en toe ook schaatsers hier rekening met elkaar moeten blijven houden, want de provincie Fryslân heeft in december besloten dat opwaardering van de vaarweg naar schepen groter dan 90 meter i.v.m. veiligheidsoverwegingen en met het oog op het voorkomen van schade aan de oevers niet meer aan de orde is …

Nadat we twee dagen in een kleine, mistige wereld hadden geleefd, trok de mist gisteren eindelijk op. Het leek er zelfs op, dat het zonnetje zich weer eens zou laten zien. Kortom: het was een prima weertje om met een ruime omweg naar de garage te rijden om toch maar een setje winterbanden te laten monteren …

Aan de Dominee Bolleman van der Veenweg bij Earnewâld heb ik de auto even aan de kant gezet om wat plaatjes te schieten van een berijpt rietveld. De combinatie van mist en vorst had de afgelopen dagen lange, scherpe ijspennen afgezet op de rietstengels …

Nu de lucht hier en waar wat blauw begon te kleuren en het wat lichter was dan de afgelopen dagen, begon de rijp er eindelijk wat sprankelender uit te zien dan onder die dichte grijze deken van mist …

Zacht wiegden de bevroren rietpluimen heen en weer op de wind …

Ook in close-up mogen de zwaar beladen rietpluimen gezien worden …

Plotseling leek het alsof de restanten van een oude windmotor me ergens op wilden wijzen …

Toen ik in de aangewezen richting keek, zag ik drie ooievaars vliegen. Ze vlogen in noordelijke richting, of dat iets wil zeggen over het vervolg van de winter, weet ik niet …

Terwijl ik op de terugweg de winterbanden aan het inrijden was, heb ik nog even een vleugje zonsondergang mee kunnen paken, maar dat bewaar ik voor Skywatch Friday.