Lichtlijnig

Om organisatorische redenen wilden zijn ouders Tijmen wel even een paar dagen kwijt, daarom logeert het mannetje deze week een paar dagen bij pake en beppe (opa en oma voor de niet-Friestaligen). Hij was gisterochtend nog maar nauwlijks binnen, of hij vertelde met een stralend gezicht dat hij de oude fotocamera (Fuji Finepix J110w) van papa en mama had gekregen, nadat die een nieuw toestel hadden aangeschaft. Aangestoken door pake, die hij nog nooit zonder camera had gezien, ging er een grote wens van Tijmen in vervulling, want al voordat hij vier werd hanteerde hij dit toestel af en toe verbazend knap. Natuurlijk moest pake al snel op de foto …

Nadat Tijmen zich de eerste uren op teken- en plakwerkjes had gestort, heb ik hem ‘s middags voorgesteld om samen wat te gaan fotograferen in de tuin. Die suggestie werd stralend beaamd. Toen ik er nog aan had toegevoegd, dat ik een aantal van zijn foto’s op pake zijn weblog zou plaatsen, stapte hij trots glunderend gewapend met de camera naar buiten …

Tijmen heeft al van jongs af aan iets met onze druiven. Het was dan ook niet verwonderlijk dat daar een foto van gemaakt moest worden. Daarbij schuwde Tijmen het gebruik van de zoomfunctie niet …

Ook de knalrode mandevilla en de regenmeter werden secuur in beeld gebracht …

Natuurlijk mocht een foto van de vijver, waar de gele plomp zijn tweede bloem showt en waar de zoveelste waterlelie is opgedoken, niet ontbreken …

Helemaal achter in de tuin waren deze bloemetjes en de kruik een kiekje waard …

Wel een struik, maar nog steeds geen vlinders …

Terug op het terras bleek dat beppe aan het werk was bij de vijver …

Terwijl Tijmen met beppe over de vijver stond te kletsen, liet ik mijn blik en gedachten even naar de lucht dwalen. Juist op dat moment passeerde er een ooievaar. Toen ik de camera op hem had ingezoomd, zag ik dat hij niet alleen was. Waar zou zo’n beest dat vrachtje nou toch gaan afleveren …?

En dan nog even dit …
Dit weblog wordt nog slechts bijgewerkt t.b.v gebruikers met een klein 4×3 beeldscherm. I.v.m. technische problemen is het niet mogelijk om hier te reageren. Dat kan wel op het weblog waar dezelfde foto’s dagelijks in een groter formaat worden gepubliceerd: Afanja’s weblog.

Nadat hij was neergestreken op de pergola keek hij eens naar links …

Hij keek eens naar rechts …

Nee, jammer … geen druiven meer …

Vanochtend verscheen er voor het eerst sinds lange tijd weer eens een groepje spreeuwen in de tuin …

Terwijl ze luid kwetterend en met ruisende vleugelslagen op de pergola neerdaalden, draaide ik in mijn computerhoekje voorzichtig met de camera in hun richting …

Veel gelegenheid om wat foto’s te maken kreeg ik niet, zodra er eentje op de vlucht ging, gingen ze allemaal, met of zonder druif in de snavel …

De weinige foto’s die ik heb gemaakt konden vanwege het grijze en miezerige weer de toets der kritiek niet echt doorstaan. Toen ik korte tijd later bezig was om ze met behulp van Photoshop enigszins toonbaar te maken, werd ik weer eens onaangenaam verrast door het roemruchte blauwe scherm van Vista.
Nog een paar dagen volhouden, eind deze week hoop ik met Windows 7 te kunnen werken …

De uitgebreide herstart- en scanprocedure die volgde, gaf mij mooi de tijd om de troep op te ruimen die de spreeuwen tijdens hun bliksembezoek hadden achtergelaten op het terras. Eigenlijk zou ik die spreeuwen erkentelijk moeten zijn voor de lichaamsbeweging die me dat heeft opgeleverd, maar ik ben toch wel blij dat er een stuk minder spreeuwen in ons tuintje zaten dan tijdens de video-opnamen die ik in het voorjaar van 1994 heb gemaakt van een ontzagwekkende hoeveelheid spreeuwen bij Jubbega …

Dit was hier een groot deel van de dag het beeld: zwaar bewolkt en regen … regen … en nog eens regen …

Het is, omdat ik aan het eind van de ochtend bij de huisarts werd verwacht om de eerste van een serie van drie griepprikken in ontvangst te nemen, anders was ik lekker binnen gebleven. Tegen beter weten in had ik gewoontegetrouw mijn camera meegenomen, maar ik heb me behalve bij de huisarts niet buiten de deur gewaagd.

Halverwege de middag begon het wat lichter te worden en werd het zowaar droog. Voor een fotokuiertje had ik toen geen puf meer, daarom ben ik nog maar even op zoek gegaan naar wat druppeltjes in de tuin. Ze waren bijna niet te zien, maar ik vond een aantal druppeltjes die nauwelijks de grootte van een speldenkop hadden in de laatste roze bloemen die onze tuin sieren …

Aan één van de druiven die aan de pergola hangen, hing een grote glinsterende druppel die een doorkijkje bood naar een paar trossen druiven die iets verderop hangen …

Onze druif levert al jarenlang steeds weer een goede oogst, maar dit jaar hangen er wel erg veel prachtige volle trossen blauwe druiven boven het terras. Dit is nog maar een heel klein deel van de oogst …

Het wordt tijd om Tijmen’s hulp weer in te roepen, want we krijgen ze zelf nooit allemaal op. Misschien moest ik zondag maar wat meenemen naar de baan om mijn tegenstanders wat mild te stemmen …