Lichtlijnig

Het is niet echt verwonderlijk dat ik gisteren tijdens mijn sneeuwritje op een aantal plaatsen ten westen van Drachten werd geconfronteerd met slecht berijdbare wegen, die werden omzoomd door de restanten van forse sneeuwduinen en meer dan een halve meter hoge sneeuwwallen …

Vooral tussen De Veenhoop en Nij Beets was het hier en daar bar en boos. De verklaring daarvoor heb ik vanmiddag ontdekt op de website van het KNMI. Op een neerslagkaartje van zaterdag 10 januari is te zien dat er in Drachten 9 mm neerslag is gevallen. Met mijn schatting van 10 mm zat ik dus wel aardig goed. Die 9, respectievelijk 10 mm komt neer op 10 cm sneeuw. Het opvallende is echter dat er 5 km ten zuidwesten van ons in Nij Beets 37 mm neerslag, oftewel ongeveer 37 cm sneeuw is gevallen. Tja, dan gebeurt er wat in combinatie met die stormachtige oostenwind …

Nu spijt het me natuurlijk helemaal dat ik er geen foto’s van heb kunnen maken …
De twee foto’s van de grote sneeuwduinen die dit logje sieren heb ik vanmiddag gemaakt bij het Aekingerzand, ook wel bekend als de Kale Duinen, die voor deze gelegenheid best omgedoopt kunnen worden tot de Witte Duinen. Nadat de zon hier vanochtend aan een strakblauwe hemel stond, begon de lucht helaas dicht te trekken terwijl ik onderweg was naar Appelscha. Het werd eigenlijk wel een barre tocht door de duinen. De bewolking nam steeds verder toe, de oostelijke wind trok af en toe gemeen aan, en de temperatuur daalde steeds verder …

Maar daarover later meer, met natuurlijk een keur aan foto’s.
Eerst is het tijd om de benen weer wat rust te geven, zodat ik welllicht morgen nog eens een rondje ‘om de west’ kan maken.

Het weer liet het deze week niet toe om veel op pad te zijn, maar de keren dat ik op pad was, waren in fotografisch opzicht toch wel geslaagd. Voor de Skywatch Friday van gisteren had ik een ruime keuze, want het stormachtige karakter van het weer heeft de saaie grijsheid van vorige week verdreven. Tussen de veelal nog steeds grijze wolken kwam af en toe weer wat ruimte voor de zon, en hier en daar was soms weer een stukje blauw te zien …

Nadat ik gisteren voor Skywatch Friday uiteindelijk heb gekozen voor een paar van de meest actuele foto’s, namelijk van de donderdag, vandaag twee tegenlichtopnamen die ik dinsdagmiddag heb gemaakt in de buurt van De Veenhoop. Kijkend naar de lucht zouden ze echter ook vandaag gemaakt kunnen zijn …

Je kunt ze bijna niet missen als je langs De Veenhoop rijdt: de familie knobbelzwaan …

Nu eens houden ze zich op in de sloot naast De Flearbosk, dan weer in de sloot naast De Kraenlânswei, en ze zullen vast ook regelmatig het aangrenzende natuurgebied De Kraenlânnen doorkruisen …

De voorlaatste keer dat ik ze zag, heb ik de auto maar eens in de berm gezet om de familie te portretteren …

Met de kop regelmatig diep onder water waren de vier jongen onder het toeziend oog van de zorgzame ouders naarstig op zoek naar lekkere hapjes. Ma zorgde voor de beveiliging aan achterkant van het konvooi aan de noordkant, pa deed hetzelfde aan de zuidkant …

Pa stond het niet toe dat ik al te dicht bij de slootkant kwam om een paar close-ups te maken, nadat hij blazend mijn kant op kwam, heb ik de familie verder maar met rust gelaten …

Vorige week vrijdag heb ik twee panoramafoto’s gemaakt van de Friese lucht.
Het eerste panorama heb ik om 15:10 uur gemaakt bij Aldeboarn. De foto kan worden vergroot door erop te klikken …

Last friday I have made two panorama photos of the Frisian sky.
The first panorama was shot at 15:10 o’clock near Aldeboarn. The picture can be enlarged by clicking on it …

De tweede foto heb ik om 15:25 uur gemaakt bij De Veenhoop, ca. 6 km ten noordoosten van de eerste locatie. Ook deze foto kan worden vergroot door erop te klikken …

The second photo was taken at 15:25 o’clock near De Veenhoop, about 6 km northeast of the first location. This picture can also be enlarged by clicking on it …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Gisteren hebben we de dag grotendeels in de tuin doorgebracht. Gewoon lekker wat lezend, wat luierend en af en toe een rondje door de tuin makend om te kijken of er wat te fotograferen viel. Het eerste doelwit voor de camera werd gevormd door een lieveheersbeestje, dat over een blad heen en weer trippelde …

Kijkend naar het aantal stippen en de grote witte vlekken op het halsschild, lijkt het me een veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje (Harmonia axyridis). Het diertje is ooit uit Azië naar ons toegehaald om op biologische wijze bladluizen te bestrijden in kassen. Het beestje bleef echter niet in de kassen en kwam al snel in de vrije natuur terecht. De soort koloniseert razendsnel en komt sinds 2003 in steeds grotere aantallen in ons land voor. Men is bang voor schade aan de eigen keverstand. De diertjes zijn ook als larve zeer vraatzuchtig en bij gebrek aan bladluizen eten ze zelfs de larven van andere lieveheersbeestjes op …

De vissen lijken het prima naar hun zin te hebben in de vijver. Met de temperaturen van de laatste week is een duik in dat heldere en frisse water wel aanlokkelijk, maar daar is onze vijver toch echt wat te klein voor …

Voor de volgende foto hoefde ik niet eens op te staan. Deze rekel had het lef om gemeen in mijn rechterarm te prikken, en dat had hij beter niet kunnen doen. Met een ferme tik sloeg ik hem van me af, waarna hij crashte op het voeteneind van mijn ligstoel. Daar bleef hij lang genoeg versuft zitten om een paar plaatjes van hem te kunnen schieten …

Dat hij een plekje in dit logje heeft gekregen, heeft hij enkel en alleen te danken aan het feit, dat hij van die mooie kleurrijke ogen heeft. Nadat ik dit monstertje had vereeuwigd, hem ik hem opgediend als visvoer …

Gisteravond laat hebben we de dag op kleurrijke wijze afgesloten. Omdat Aafje de lichtende nachtwolken tot nu toe alleen kent van mijn foto’s en omdat ‘t mooi helder was, zijn we tegen elven naar een plekje tussen Smalle Ee en De Veenhoop gereden …

Helemaal stil was het er helaas niet. Nu de vakantietijd weer is aangebroken, dragen discodreunen vanuit Earnewâld in de nachtelijke uren ver over land en water. Maar gelukkig overheersten andere geluiden zoals het overvliegen van ganzen en zwanen, het geblaat van een enkel schaap en spetterende watervogels …

Lichtende nachtwolken kregen we niet te zien, maar Aafje was desondanks verrukt over de langzaam vervagende kleurenpracht aan de noordelijke hemel. Het was inderdaad een kleurrijk dagje.