Lichtlijnig

Nadat ik de libel bij het vennetje bij de Merskenheide had vereeuwigd, was het tijd om de rug even te rechten en even te genieten van de wolken die op het wateroppervlak werden weerspiegeld. Op zoek naar een volgend onderwerp deed ik een paar stappen tussen de graspollen door. Lang hoefde ik niet te zoeken, want toevallig was ik er getuige van hoe een juffertje een smakelijk hapje ving …

Om het juffertje – volgens mij een gewone pantserjuffer – niet te storen tijdens de maaltijd, sloop ik heel voorzichtig dichterbij, zodat ik vanuit verschillende hoeken een paar fraaie portretfoto’s kon maken …

Het juffertje bleef wonderlijk genoeg rustig aan die ene grasspriet hangen, terwijl ze intussen ook haar prooi – zo te zien een groene cicade – in een stevige wurggreep hield …

Tja, zo is de natuur: eten of gegeten worden …

Hoe het afgelopen is, weet ik niet, ik had geen tijd om dat af te wachten, want ook een stukje verderop werd het diner geserveerd …

En dan nog even dit …
Dit weblog wordt nog slechts bijgewerkt t.b.v gebruikers met een klein 4×3 beeldscherm. I.v.m. technische problemen is het niet mogelijk om hier te reageren. Dat kan wel op het weblog waar dezelfde foto’s dagelijks in een groter formaat worden gepubliceerd: Afanja’s weblog.

Zondag was het met een maximumtemperatuur van 25,8 ºC een prachtige zomerdag in ons tuintje, gisteren kwam het kwik helaas niet hoger dan ruim 15 graden en was het de hele dag somber en grijs. Het verschil kan weer nauwelijks groter zijn.Wat de temperaturen betreft lijken we in een rollercoaster te zitten, en daar kan mijn lijf nog steeds slecht tegen. Daarom ben ik gisteren maar een dagje binnen gebleven. Dat gaf me de gelegenheid om de weercijfertjes van de koude meimaand op een rijtje te zetten en een videootje te monteren …

Terwijl de kikkers in het vennetje achter het struikgewas er lustig op los kwaakten en de vogels in de bomen rondom zaten te kwinkelieren, zag ik vorige week maandag aan het begin van het pad naar de dobbe in het Weinterper Skar ineens hoe een spinnetje bezig was met het inpakken van een insect. Nadat ik er een paar foto’s van had gemaakt, heb ik de videofunctie van de camera ingeschakeld om deze actie vast te leggen …

Terwijl ik daarmee bezig was, werd ik door mijn fotomaatje gewezen op een platbuik libel, die verderop tussen de braamstruiken mooi zat te zijn. Omdat die platbuik natuurlijk ook even op de foto moest, miste ik bijna de verrassende wending van de avonturen van de spin en zijn buit. Het kevertje ontpopte zich tot een ware Houdini Beetle.
Afijn, kijk maar even mee …