Lichtlijnig

Ook vandaag was het weer een komen en gaan van buien …

Nadat ik in verband met een gebrek aan vervoer vrijwel de hele week binnen had gezeten, heb ik vanmiddag even een ritje gemaakt …

Van een echte fotokuier is het niet gekomen, omdat de buien elkaar in hoog tempo opvolgden …

Tussen de buien door heb ik de auto een paar keer in de berm gezet, zoals hier bij de Hooivaartsweg, niet zo ver van De Deelen …

Terwijl ik de bui aan de overkant van de vaart nawuifde (foto 1 en 2), naderde vanuit het noordwesten de volgende bui alweer. Maar snel verder …

Rond het middaguur heb ik tijdens een ritje tussen de buien door even een tussenstop gemaakt bij het strandje aan de oostkant van De Leijen …

Terwijl vanuit het noordwesten een volgende bui naderde, stak een groepje ganzen net voor de bui de Leijen over in zuidelijke richting…

In noordelijke richting klaarde de lucht – tijdelijk – alweer helemaal op …

Toen ik even later weer onderweg was, verscheen er even – maar dan ook echt maar heel even – een regenboog. Nog voordat ik positie had kunnen kiezen om hem te fotograferen, verdween hij alweer in het niets. Eigenlijk mogen we hier dan ook wel spreken van een mislukte regenboog …

Na de vriendelijke, zomerse wolkenluchten van vorige week trokken er vandaag donkere luchten over …

Aan ‘t begin van de middag heb ik wat foto’s gemaakt van de buienluchten boven de Friese vlakte ten westen van Drachten …

Voor een dagje heeft het wel wat, maar wat mij betreft mag morgen de zon weer schijnen …

En dan nog even dit …
Dit weblog wordt nog slechts bijgewerkt t.b.v gebruikers met een klein 4×3 beeldscherm. I.v.m. technische problemen is het niet mogelijk om hier te reageren. Dat kan wel op het weblog waar dezelfde foto’s dagelijks in een groter formaat worden gepubliceerd: Afanja’s weblog.

Gisteren schreef ik hier dat ik hoopte er vandaag weer eens even opuit te kunnen trekken. Daarbij had ik me aantal doelen gesteld. Behalve dat ik wilde zien in hoeverre de bladeren in het buitengebied al van de bomen waren gewaaid, was ik benieuwd hoeveel ganzen de weilanden in de buurt van Aldeboarn en Tijnje alweer zouden bevolken. En tot slot wilde ik proberen wat buienluchten te fotograferen.

Wel, het is allemaal aardig gelukt. Rijdend op de Fjurlânswei ten zuiden van Aldeboarn kon ik een aardig totaalplaatje schetsen. Om te beginnen dreef er net een bui over de scheve toren van Aldeboarn …

In de weilanden rondom Aldeboarn heeft het laatste vee dat nog buiten loopt gezelschap gekregen van de eerste ganzen. De meesten gaan meteen aan de waggel zodra ze een auto in de berm zien stoppen, maar dit dappere achttal durfde het wel aan om eerst nog even op redelijke afstand te poseren. In het tweede perceel hielden zich een grote groep kieviten en een zilverreiger op …

Terwijl ik stapvoets verder reed, zag ik iets verderop een buizerd op een paal zitten. Nadat ik de auto rustig had laten uitrollen in de berm en het raampje naar beneden had laten zoeven, nam ik hem op de korrel. Bijna had ik hem, ware het niet dat er net een bestelbus met volle snelheid voorbij reed en de buizerd spoorslags vertrok …

Gelukkig werd dit nog weer een stukje verderop ruimschoots goedgemaakt. Daar stonden niet al te ver van de weg nog vier zilverreigers en wat ganzen. Drie van de zilverreigers wiekten al snel weg om een stukje verderop weer neer te strijken, maar eentje bleef mooi bij de ganzen staan …

Tot slot nog even een foto van de bui die op dat moment nog steeds noordelijk van me voorbij dreef. Daarop is nog net te zien, dat een van de zilverreigers verderop aan de linkerkant van de weg weer in het weiland is neergestreken …

En de bomen en de bladeren …?
Hemelsbreed een kleine drie kilometer verderop kreeg ik aan de Hooivaartsweg de kans om een plaatje te schieten, waarop mooi te zien is dat een groot deel van de bomen in het buitengebied de laatste dagen aardig is ontbladerd …

Stiekem had ik gehoopt nog even een klein kuiertje te kunnen maken in De Deelen, maar dat plan heb ik maar laten varen, want daarvoor verschenen er op dat moment weer teveel donkere wolken aan het uitspansel. En een mens moet het tenslotte ook niet overdrijven.