Lichtlijnig

Gisteren ben ik samen met mijn fotomaatje naar Kalenberg gereden om weer een onderdeel van de rietteelt op video vast te leggen. Daarbij ging het ditmaal om het samenbinden van riet tot handzame bossen. Omdat dit gebeurde in een grote stoffige schuur, zijn we na afloop nog even naar het rietland gereden om even uit te waaien en wat frisse lucht op te snuiven. Nadat het rietland in maart was afgeplagd, zag het er eind maart zo uit …

Nu, twee en een halve maand later, kleurt het jonge riet het landschap weer frisgroen …

In en rond het rietland krioelt het van de insecten, zo worden bijvoorbeeld de distels die her en der rond het rietland in bloei staan veelvuldig bezocht door hommels en zweefvliegen …

Op een pompeblêd streek een juffertje neer. Het determineren van waterjuffers blijft een lastige klus, maar in dit gevel zou ik zeggen dat het om een grote roodoogjuffer gaat …

Ook libellen lieten zich veelvuldig zien. Omdat ze nogal onrustig waren, lieten ze zich maar moelijk fotograferen. Eén exemplaar – een manlijke bruine korenbout(?) – wilde wel even stil blijven zitten …

Tot slot nog een klein vliegje dat op een rietstengel zat te zonnen …

Het laatste beestje van de dag heb ik maar niet op de foto gezet. Dat was namelijk een teek die zich in mijn linkerhand had geboord. Gelukkig was ik op stap met een ervaren verpleegkundige, die het beestje op deskundige wijze heeft verwijderd.