Lichtlijnig

Woensdagmiddag tussen de buien door bij de Wijde Ee …

Hier en daar een boom die scherp staat afgetekend tegen de zon en de schitteringen op het water …

Nu de Sinterklaasdrukte weer achter de rug is, zijn mijn lichaam en geest weer teruggevallen in de vermoeidheidsmodus …

Terwijl de wind om het huis huilt, mijmer ik maar even terug naar die laatste zonnige dag, vorige week woensdag aan het Watergat …

Vroeger scheen de maan op 5 december nog wel eens door de bomen
dat zie ik er vandaag niet meer van komen …

‘t Is vandaag een kwestie van ‘hoor de wind’
op het dagje van de grote kindervrind …

En vooral ook een dag van ‘buien met hagel en regen’
maar dat alles houdt Sint en Piet vast niet tegen …

Misschien zijn ze bij jullie al geweest
en anders vanavond een gezellig pakjes- en gedichtenfeest.

Het was subtropisch warm in Drenthe dit weekend. Dankzij een verkoelend briesje was het in de schaduw van de Schaapskooi nog redelijk goed uit te houden. Maar eerlijk is eerlijk: het lekkerst is het op het terras zo tegen middernacht … met een temperatuur rond de twintig graden … Ik geniet nog even na, terwijl de gesluierde maansikkel langzaam wegzakt achter de bomen …

Omdat we dinsdag toch op de bevroren vlakte van de Leijen liepen, konden we eigenlijk ook meteen wel even bij het eilandje kijken, we waren nu toch in de buurt. Nu alleen nog het juiste spoor zien te vinden …

Zou dit het te volgen spoor zijn …

Nee, dat gaat van niks naar nergens …

En dit diagonale spoor dan …

Ook niet …, maar intussen hebben we het eilandje wel weer in zicht …

Dan kan het niet anders of we moeten dit spoor volgen …

En zo bereikten we na enig dwalen uiteindelijk toch het eilandje, dat slechts bestaat uit een paar bomen …

Nadat we in de betrekkelijke luwte van de bomen even een shagje hadden gerookt, begaven we ons weer op weg naar het prieeltje …

Even uitkijken bij het oversteken van de baan, want er komen voortdurend schaatsers aan …

We laten de klompen voor wat ze zijn en gaan op zoek naar een kop snert …