Lichtlijnig

Zoals verwacht was het vandaag razend druk bij de eerste officiële toertocht in de Jan Durkspolder bij Earnewâld. De eerste deelnemers meldden zich naar verluidt vanochtend al om 7:30 uur, terwijl de inschrijving eigenlijk was voorzien vanaf 9:30 uur. Op een bepaald moment stond er een file van 5 km voor Earnewâld. Tegen twaalven was de organisatie driekwart van de 4.000 kaarten kwijt, daarom werden mensen via Omrop Fryslân opgeroepen om niet meer naar Earnewâld te komen …

De eerste winterweek begint inmiddels zijn tol te eisen van mijn lijf. Mijn benen lieten een sneeuwwandeling vandaag niet toe, daarom heb ik even een ritje gemaakt over de besneeuwde Friese vlakten. Onderweg trof ik o.a. een groep zwanen in een weiland aan. Het lijken me wilde zwanen te zijn, maar het kunnen net zo goed kleine zwanen zijn. Wie het weet mag het zeggen, fotogeniek zijn ze in elk geval, zeker in deze omstandigheden …

Dit was eerst ook even het laatste ritje dat ik kon maken. Onderweg ontdekte ik namelijk dat de ruitensproeiers het niet deden, en daar kun je met alle zout op de weg momenteel toch niet echt zonder. Het leek me niet dat de slangetjes of de sproeikopjes bevroren waren, dit was ernstiger, want ik hoorde het pompje namelijk niet zoemen. Onze garagehouder is inmiddels verwittigd, en die zal zijn uiterste best doen om op zo kort mogelijke termijn een pompje te bestellen en te plaatsen …

Kortom: ik heb morgen echt een rustdag, waarop ik slechts één of meerdere recente foto’s uit het archief hoef te pakken.

Gisteravond werden we geconfronteerd met een witte winterse uitsmijter …

Veel stelde het niet voor, maar rond 21:30 uur lag er toch weer een mooi laagje sneeuw in ons tuintje. Het was net genoeg om even blootsvoets in te kunnen staan …

In vroeger jaren liep ik bij voorkeur op blote voeten in huis. Sinds ik MS heb, heb ik echter vrijwel voortdurend last van koude voeten. Maar als ik even blootsvoets in de sneeuw heb gestaan, dan heb ik de rest van de avond heerlijk warme, tintelende voeten …

Daar kon ik gisteravond dus nog net even een keer van profiteren. Lang duurde de pret niet, want rond middernacht waren mijn voetsporen al bijna weer verdwenen …

Op dit moment ligt er hier en daar nog een klein beetje sneeuw. Wat mij betreft mag het de laatste sneeuw zijn die we tot december te zien krijgen, want hoewel het voor mijn voeten wel lekker is, kijk ik nu toch echt uit naar een warm en zonnig voorjaar.

Nadat hij eerder dit jaar al op 8 januari werd verreden, stond in de Jan Durkspolder bij Earnewâld vandaag voor de tweede keer dit jaar de schaatstocht van ijsclub “Lyst begjin” op het programma. Net als bij de voorgaande edities had ik me voorgenomen om daar vandaag weer wat plaatjes van te schieten, maar ik kon er niet toe komen. Met de snerpende wind en de sneeuw die ons aan het eind van de ochtend bereikte leek het me een fijn plan om maar lekker binnen te blijven. De tuin bood een kille, winterse aanblik, maar bij de cv was het prima uit te houden …

Het roodborstje vatte even post op de zinken teil om te zien of er al wat te halen viel …

Het koolmeesje verkoos een hogere uitzichtpost om de zaak even in ogenschouw te nemen …

Die krans ziet er tenslotte wel aantrekkelijk uit …

Nou vooruit dan maar, hopelijk blijft die vent op afstand …

Toen ik een paar appels in de tuin had gelegd, kwamen ook de merels tevoorschijn …

Hoewel ze geen zin hadden om te poseren, zijn er ook nog een paar pimpeltjes en een vinkje op bezoek geweest.
De vogels komen hier de winter wel door … nu ik nog …

Aafje was niet van haar plan af te brengen om op de fiets naar Beetsterzwaag te gaan. Dat gaf mij de kans om vanmiddag voor het eerst een fotokuiertje in de sneeuw te maken. En die kans heb ik – hoewel ik er tegenop zag om de kou in te gaan – toch maar met beide handen aangepakt. Toen ik rond 13:30 uur langs de besneeuwde akker naar het noordelijke deel van de Merskenheide liep, begon het licht te sneeuwen. Na een paar stappen over de hardbevroren grond heb ik even het lijnenspel op de bepoederde akker vastgelegd … …

Om te laten zien dat het echt sneeuwde heb ik de camera nog even op het bosje aan de westkant gericht …

Terwijl ik het pad naar de heide weer volgde, vlogen er drie of vier goudvinken op van de grond. Voordat ik ook maar één foto kon maken, waren ze verdwenen in het kreupelhout. Verder lag de heide er stil en wit bij …

Toen ik een half uurtje later met een omweg huiswaarts reed, kon ik het niet laten om even te stoppen voor een buizerd die parmantig op een paal stond. Hij had me helaas meteen in de gaten. Uitgerekend toen ik had scherpgesteld en afdrukte, draaide hij zijn kop de andere kant op om meteen daarna weg te vliegen …

Zoals gezegd heb ik er even tegenop zitten kijken om de kou in te gaan, maar ik heb ervan genoten. Laat maar komen die winter, ik ben er klaar voor!

Wat een wedstrijd …
Nederland – Slowakije 2-1 …
Ik heb het er warm van gekregen …
Tijd om even wat af te koelen, maar wel in de juiste sfeer natuurlijk …

Buiten is het ruim 27 ºC … binnen is het nog relatief koel.