Lichtlijnig

En weer was het hier de hele dag grijs en grauw. Een ritje van een kilometer of zestig over plattelandswegen na afloop van een verjaardagsvisite leverde me slechts één fotogeniek moment op …

Een groepje van vijf reeën stak op enige afstand voor me heel rustig de weg over … totdat ik de auto had laten uitrollen en mijn camera van de passagiersstoel had gepakt …

Spoorslags gingen ze er als op afspraak met grote sprongen vandoor, daar was zo snel geen scherpstellen aan …

Eenmaal thuis restte mij niets anders dan enigszins mismoedig een greep in mijn rijkgevulde archief te doen …

Deze kleine druppeltjes in het mos op de daklijst van onze bijkeuken dateren van februari 2009. Maar ik vind het nog steeds pareltjes.

Voordat de invallende dooi de kou gisteren verdreef, heb ik achter in ons tuintje nog wat foto’s gemaakt van een ijsdruppel. Het voordeel van ijsdruppels is dat ze wat langer en zeker stabieler aan takjes en twijgjes hangen dan waterdruppels. Dat gaf mij de kans om er even wat mee te spelen, zonder dat ik uiterst behoedzaam te werk moest gaan om de druppels niet vroegtijdig ter aarde te laten storten …

Door wat te spelen met de focus kun je een druppel op verschillende manieren in beeld brengen. Op de eerste foto ligt de focus op de achterkant van de druppel, daardoor vormt de druppel een kraakheldere lens, die een mooi blik biedt op takken en de wolken erboven. Op de tweede foto ligt de focus aan de voorzijde van de druppel, hierdoor is mooi te zien dat er vele kleine luchtbelletjes in het ijsdruppeltje zitten …

Voor wie er oog voor heeft, spreidt de winter niet alleen mooie landschappen over de wereld uit, maar herbergt hij ook prachtige kleinoodjes.

Liefhebbers van het echte herfstweer komen volop aan hun trekken momenteel, aan wind en regen hebben we geen tekort …

De 13,5 mm regen die hier gisteren is gevallen meegerekend, is er in ons tuintje in oktober al 75 mm gevallen. Daarmee zitten we op het langjarig gemiddelde voor de hele maand, maar het eind lijkt helaas nog niet in zicht …

Voor mij even geen fotokuiertjes met al dat water, ik schiet zo af en toe tussen de buien door wel even de tuin in om snel even een paar plaatjes van een of ander herfsttafereeltje te schieten …

Als een veertje, bedekt met vederlichte druppeltjes, laat ik me tussen de buien door rustig voortdrijven in een zee van rust …

Regen, regen, regen …

Je houdt ‘t toch niet tegen …