Lichtlijnig

Zoals verwacht was het vandaag razend druk bij de eerste officiële toertocht in de Jan Durkspolder bij Earnewâld. De eerste deelnemers meldden zich naar verluidt vanochtend al om 7:30 uur, terwijl de inschrijving eigenlijk was voorzien vanaf 9:30 uur. Op een bepaald moment stond er een file van 5 km voor Earnewâld. Tegen twaalven was de organisatie driekwart van de 4.000 kaarten kwijt, daarom werden mensen via Omrop Fryslân opgeroepen om niet meer naar Earnewâld te komen …

De eerste winterweek begint inmiddels zijn tol te eisen van mijn lijf. Mijn benen lieten een sneeuwwandeling vandaag niet toe, daarom heb ik even een ritje gemaakt over de besneeuwde Friese vlakten. Onderweg trof ik o.a. een groep zwanen in een weiland aan. Het lijken me wilde zwanen te zijn, maar het kunnen net zo goed kleine zwanen zijn. Wie het weet mag het zeggen, fotogeniek zijn ze in elk geval, zeker in deze omstandigheden …

Dit was eerst ook even het laatste ritje dat ik kon maken. Onderweg ontdekte ik namelijk dat de ruitensproeiers het niet deden, en daar kun je met alle zout op de weg momenteel toch niet echt zonder. Het leek me niet dat de slangetjes of de sproeikopjes bevroren waren, dit was ernstiger, want ik hoorde het pompje namelijk niet zoemen. Onze garagehouder is inmiddels verwittigd, en die zal zijn uiterste best doen om op zo kort mogelijke termijn een pompje te bestellen en te plaatsen …

Kortom: ik heb morgen echt een rustdag, waarop ik slechts één of meerdere recente foto’s uit het archief hoef te pakken.

Net nu de ijsvloer lekker begon te groeien, heeft het sneeuwfront dat vanochtend over Fryslân trok een 5 tot 10 cm dikke isolerende deken over het ijs gedrapeerd. Dat is slecht voor de ijsgroei. Maar wat misschien nog erger is, de sneeuw maakt ook het probleem van de (verborgen) windwakken nog wat groter, omdat die nu helemaal niet meer te zien zijn. De sneeuw van vandaag heeft het er al met al niet beter op gemaakt.

Voorlopig is er dan ook nog geen zicht op een Elfstedentocht: veel meer dan wakschaatsen (ff klikken voor een lachfilmpje) zit er op de meeste plaatsen niet in.

Maar niet getreurd, er kan morgen veilig geschaatst worden in de Jan Durkspolder tussen Oudega en Earnewâld. Omdat de familieschaatstocht hier helemaal over ondergelopen land voert, konden de vrijwilligers van ijsclub “Lyts Begjin” uit Earnewâld vandaag met groot materieel het ijs op om de baan te vegen. Het schijnt er prachtig bij te liggen.

Rekent u morgen niet op een (foto)verslag mijnerzijds van dit bjusterbaarlike barren (wonderbaarlijk gebeuren). Naar verwachting zullen er vele duizenden deelnemers op af komen, en die moeten allemaal hun auto ergens kwijt, zodat er waarschijnlijk een flink stukje gelopen moet worden naar het ijs. Daar wilde ik me maar niet aan wagen, er valt elders ook vast wel wat te zien en te fotograferen.

Nadat december en januari te warm en te nat waren, is het nu eindelijk echt winter in Fryslân …

After december and january were too warm and too wet, it’s winter in Fryslân at last …

Na vijf nachten met matige tot strenge vorst ligt er op diverse plaatsen intussen een mooi ijsvloertje …

After five nights with moderate to severe frost the ice is getting thicker and thicker …

Hoe dikker het ijs, hoe groter de schaatspret …

The thicker the ice, the bigger the skating fun …

Wat mij betreft mag dit winterweer nog wel een week of twee voortduren …

As far as I am concerned, this winter may last for another two weeks …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

Gistermiddag heb ik een heerlijke winterkuier gemaakt in De Deelen (kaartje Google Maps). Diverse mensen trokken hun eerste baantjes op het petgat bij de parkeerplaats …

Tot mijn niet geringe verbazing zag ik op een bepaald moment een man met een buggy met daarin een kind over het ijs suizen …

Die zal bij de brug wel omkeren, dacht ik …

Dat bleek echter niet de bedoeling te zijn, met vereende krachten werd de buggy op de brug gehesen …

Daarna werd de buggy met het kind aan de andere kant van de brug weer op het ijs gezet …

Een paar ervaren schaatsers, die voorzien prikstokken en rugzakken verderop op verkenning waren geweest, spraken de jonge ouders waarschuwend toe …

Het mocht echter niet baten, de ouders gingen gewoon verder met kind en buggy. Ik heb nog even met deze mannen staan praten over zoveel onbenul …

Waarom onbenul? Wel, simpelweg omdat het ijs verderop absoluut nog niet overal vertrouwd is. Op verschillende plaatsen liggen nog grote windwakken …

Het bovenstaande windwak is nog goed te zien, maar nog erger zijn de verborgen windwakken. Vanaf één van de hoge bruggetjes meende ik zo’n verborgen windwak te zien. Het vlak binnen de donkere rand op de foto hieronder heeft duidelijk een tijdlang open gelegen. Het is best mogelijk dat dit windwak pas in de voorgaande nacht is dichtgevroren en dat er maar 1 of 2 centimeter ijs ligt. Je deugt toch niet als je daar nu met een kind in een buggy gaat schaatsen!?

Voorlopig kan er ook in Fryslân alleen veilig geschaatst worden op ijsbanen en ondergelopen land. Zaterdag kunnen schaatsliefhebbers terecht in de Jan Durkspolder voor de eerste officiële toertocht van 2012. Zoals in het vorige logje te zien is, gaat daar veiligheid voor alles.

Nadat ik dinsdagmiddag een kijkje had genomen bij de Hooidammen, werd het tijd om op verkenning te gaan in de Jan Durkspolder (kaartje Google Maps). Met het oog op de Jan Durkspolder Toertocht, die zaterdag zal worden georganiseerd, waren ook op de Westersanning al parkeermaatregelen genomen. Om zowel de schaatsliefhebbers als de hulpdiensten toegang tot de polder te verschaffen, mag er nog maar aan één kant van de weg worden geparkeerd …

Elders in de polder is vlak naast de route van de toertocht die hier mogelijk zaterdag wordt gehouden een vrije doorgang gereserveerd voor de ambulance …

Een stuk verderop, waar de weg tussen de twee grote ijsvlakten in de polder loopt, werd de doorgang versperd door ‘n kraan …

Daar moest ik natuurlijk het mijne van weten. Omdat ik toch niet verder kon, zette ik de auto in de berm om wat foto’s te kunnen maken …

Dichterbij gekomen werd duidelijk dat Age Veldboom, de voorzitter van de ijsclub “Lyts Begjin” uit Earnewâld, met een aantal van zijn manschappen bezig was met de bouw van een kluunbrug …

Om van de ene ijsvlakte op de andere te komen, moeten de deelnemers aan de tocht hier een weg met aan beide kanten een brede en tamelijk diepe sloot oversteken …

Onder het motto “Veiligheid voor alles” worden deze zogenaamde kluunbruggen gebouwd, zodat de schaatsers klunend (lopend op de schaatsen) veilig van de ene ijsvlakte naar de andere kunnen oversteken …

Dinsdag was het -afgezien van de hier getoonde vrijwilligersactiviteiten- nog stil in de Jan Durkspolder, dat zal zaterdag ongetwijfeld heel anders zijn. Een lang kleurrijk lint toerschaatsers zal hier zaterdag het beeld bepalen …

Vanmiddag volgt nog een logje met uiterst onverantwoordelijk schaatsgedrag van een paar jonge ouders.