Lichtlijnig

En weer hadden we een goeddeels grijze en koude voorjaarsweek in Nederland. Maandag reden we van zuid naar noord door ons land …

And again we had a largely gray and cold spring week in the Netherlands. Monday we drove from south to north through our country …

Onder een grijs wolkendek passeerden we de nieuwe Waalbrug bij Ewijk (kaart Google Maps) …

Under a gray sky we passed the new bridge over the river Waal near Ewijk (Google Maps) …

We vervolgden onze weg over de A50 naar onze woonplaats in Fryslân …

We continued our way on the A50 towards our hometown in the province Fryslân …

We passeerden een aantal windturbines langs de A50 …

We passed some wind turbines along the A50 …

Tijdens de tweede helft van de rit hadden we alleen maar regen …

During the second half of the ride we had just rain …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

Net als vorig jaar hadden we met Pinksteren weer een kampeerweekendje in Noord-Brabant met een groepje vakantievrienden, die we in de periode 1994-2004 regelmatig troffen op een camping in het Franse departement Lot-et-Garonne. Naar mate we vorige week vrijdag verder naar het zuiden reden, werd de lucht grijzer en donkerder. Eenmaal ter plaatse troffen we ons weekendverblijf vrijdagmiddag in grijze en kille omstandigheden aan …

Ondanks de tamelijk belabberde weersomstandigheden werd het weer een geslaagd en uiterst gezellig weerzien. Aafje en ik hadden de beschikking over wat wij tot dat moment een tenthuisje noemden. Op de website van de camping heet het een kampeerbungalow te zijn, en die naam verdient het optrekje eigenlijk ook wel. De belangrijkste voordelen t.o.v. de huurcaravan waar we vorig jaar in zaten, waren dat we nu de beschikking hadden over een echt tweepersoonsbed en een gaskachel, en die gaf me dan toch een lekkere warmte! Bovendien was de zitruimte zo groot dat we er makkelijk met zijn tienen konden zitten. En dat hebben we vooral vrijdagavond en zaterdag overdag dan ook veelvuldig gedaan, want man man, wat was het koud op de camping …

Net als een jaar geleden werden gesprekken en gesprekslijnen opgepikt alsof ze vorige week waren gevoerd. Alleen de omstandigheden verschilden nogal met vorig jaar. Toen waanden we ons bij maximumtemperaturen rond de 25 graden weer op de camping in Frankrijk waar we elkaar in de jaren 90 hebben leren kennen, dat lag met maximumtemperaturen rond de 13 graden het afgelopen weekend toch wel wat anders. Dat kon de pret echter niet drukken …

Nadat een zoon van één van onze vrienden, die zich de kunst van het ambachtelijk bakken van Frans (stok)brood eigen heeft gemaakt, zaterdagmiddag een vrachtje zelfgebakken brood had afgeleverd, kon de voorbereiding van de traditionele gezamenlijke maaltijd beginnen …

Ook dit jaar hadden we voor ons etentje weer de beschikking over de deel van de voormalige boerderij op de camping, zodat we droog en warm konden zitten, want we mochten de open haard lekker opstoken …

Terwijl we ons het voorgerecht goed lieten smaken, begonnen de aardappeltjes langzaam, maar zeker lekker te kleuren op de skottelbraai …

Niet veel later lieten die aardappeltjes zich samen met de verse asperges uitstekend smaken …

De gezamenlijke maaltijd werd in stijl afgesloten met kaas, ijs en koffie …

Met wat alcoholische versnaperingen, waaronder het onvolprezen ‘Pompeblêdsje’ was het nog lang gezellig rond het aangenaam knapperende houtvuur …

Zondagochtend werden we wakker onder een strakblauwe lucht en eindelijk wat aangenamere temperaturen, zodat we zelfs op het terras koffie konden drinken …

In de loop van de dag liep de temperatuur zelfs op tot tegen de 20 ºC, zodat er zelfs nog even een zonnig partijtje petanque gespeeld kon worden. Voor mij was dat helaas niet weggelegd, want de plotselinge temperatuursprong was voor mijn benen weer wat teveel van het goede. Maar ook met kijken en fotograferen heb ik me uitstekend vermaakt, en iemand moet tenslotte toch zorgen voor de verslaglegging …

Veel sneller dan ons lief was, brak de maandag aan met opnieuw koud en miezerig weer. Tijd om in te pakken … Voor de bezitters van een caravan of camper en voor ons als huurders van de kampeerbungalow was dat niet zo’n probleem, maar voor de enige èchte kampeerders van ons gezelschap die met een tent op pad waren, kwam de regen wel erg ongelegen …

Na een hartelijk afscheid en een vlotte reis waren we halverwege de middag weer thuis. Ondanks het koude en grijze weer kunnen weer terugzien op een geweldig weekend, want het zijn de mensen die de sfeer maken, en dat zit met dit clubje wel goed!

Gistermiddag heb ik een ritje over het Friese platteland gemaakt …

Yesterday afternoon I’ve made a ride on the Frisian countryside …

Boven me een vriendelijk blauwe voorjaarslucht met wat witte wolkenplukjes …

Above me a friendly blue spring sky with some fluffy white clouds …

Links en rechts van de weg frisse groengele weilanden …

Left and right of the road bright green and yellow meadows …

Het was gewoon een prachtige dag …

It was just a beautiful day …

En hoewel het flink waaide, vond ik ook nog een fraaie weerspiegeling van een boerderij en een in bloei staande boom …

And although it was quite windy, I even found a nice reflection of a farm and a blooming tree …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

We hebben er even op moeten wachten, maar sinds het weekend lijkt het voorjaar alle schroom te hebben laten varen. Eindelijk worden we getrakteerd op aangename voorjaarstemperaturen, en dat is niet alleen te voelen, maar ook te zien …

De bloesem van de prunus is tevoorschijn gekomen en verliest bij een briesje wind intussen alweer zijn eerste zachtroze bloemblaadjes. Vanwege snoeiwerkzaamheden hebben we dit jaar niet zoveel bloesem in de tuin, maar gelukkig valt er elders nog genoeg te zien …

Het was letterlijk een komen en gaan van skûtsjes op de Leijen (kaartje Google Maps) gistermiddag, en dat is wel bijzonder, omdat de Leijen maar een klein en ondiep meertje is, zie je er normaal gesproken hooguit wat kleinere plezierboten …

Als die grote schepen met opbollende zeilen over het open water varen, dan levert dat altijd weer fraaie beelden op. Het bijzondere aan deze eerste Turfrace, die hopelijk zal uitgroeien tot een jaarlijks terugkerend evenement, is dat er nu juist niet alleen over open wateren wordt gevaren, maar ook over smalle riviertjes, vaarten en kanalen …

Op het kaartje hieronder is een deel van de route te zien. Vanuit Drachten moesten de skûtsjes eerst met gestreken mast van zuid naar noord door het Opeinder Kanaal (het rode deel van de route), waar men onder 4 vaste bruggen door moest varen. In het laatste deel van het Opeinder Kanaal konden de zeilen worden gehesen om over de Leijen koers te zetten richting Rottevalle (de gele route). Bij de blauwe plaatsmarkering moesten de de skûtsjes het smalle riviertje de Lits op draaien om zich te melden in de haven van Rottevalle (het blauwe deel van de route). Daar moest worden geboomd en gejaagd. Vanuit Rottevalle moest vervolgens dezelfde route in tegengestelde richting worden gevolgd …

Vroeger werden de skûtsjes gebruikt voor het vervoer van turf en terpaarde van Fryslân naar Holland. Ook toen was men deels aangewezen op vaarten en kanalen waar niet gezeild kon worden. Er zat niets anders op dan de vaart erin te houden m.b.v. de vaarboom en/of het skûtsje over land voort te trekken, het zogenaamde jagen …

Bij de wedstrijden op open water zitten de knelpunten vooral bij het ronden van de boeien die de route markeren. In de Turfrace over de Smallingerlandse wateren moesten de skûtsjes elkaar hier en daar passeren op smalle wateren …

Op de foto’s hierboven en hieronder nadert ‘de Jonge Jasper’ met de donkere zeilen de Leijen, nadat hij bij Rottevalle ‘een vrachtje’ had opgepikt. Het licht gekleurde skûtsje draait vanaf de Leijen de Lits op om zich te melden in Rottevalle …

Op ‘de Jonge Jasper’ wordt het grootzeil gehesen en wordt de fok bijgezet …

‘De Jonge Jasper’ zet koers naar Opeinde …

‘De Jonge Jasper’ werd gevolgd door het skûtsje ‘de Twee Gebroeders’ uit Drachten. Ook daar werd hard gewerkt om de zeilen te hijsen …

Men leek wat moeite te hebben met de fok, maar desondanks zat ‘de Twee Gebroeders’ al snel midden op de Leijen richting Opeinde …

Ik sluit dit hoofdstuk af met een ander skûtsje uit Drachten, ‘d’Halve Maen’, eigendom van Philips …

Morgen nemen we een kijkje aan de andere kant van de Leijen, waar de mast gestreken moest worden om een viertal bruggen in en bij Opeinde te kunnen passeren voor het vervolg van de race …

- wordt vervolgd -