Lichtlijnig

De weersverwachting voor vandaag volgens het KNMI: “Enkele buien, mogelijk met onweer, en de maximumtemperatuur ligt rond 15 graden, op de Wadden enkele graden lager. Er staat een matige tot vrij krachtige wind uit het noordwesten.” Dat lijkt me een prima weertype om me vanmiddag lekker voor de buis te nestelen …

In Amsterdam maken FC Twente (rood) en Ajax (roodwit) vanmiddag uit wie zich nationaal kampioen in de Eredivisie Voetbal 2010-2011 mag noemen. Dat zal echter niet direct mijn belangstelling hebben, ik zie vanavond wel bij Studio Sport wie de titel pakt. Tot die tijd hoop ik slechts dat de beste – en dat is FC Twente al het hele jaar – minstens een gelijkspel in de wacht weet te slepen. Ik richt mij vanmiddag op het roze, want mijn belangstelling gaat uit naar de Giro d’Italia. Daarin rijdt de Friese profrenner Pieter Weening van de Raboformatie vandaag voor de vijfde dag op rij in de roze leiderstrui. En het is niet zomaar een rit vandaag, het peloton moet tot tweemaal toe de nog werkende vulkaan de Etna bedwingen …

De Etna is de grootste nog actieve vulkaan van Europa, is heeft zich afgelopen week flink geroerd. In de nacht van woensdag op donderdag deden zich zes stevige explosies voor, die gepaard gingen met kleine aardbevingen tussen de 2,7 en 3,2 op de schaal van Richter. Door de explosies barstten ramen en deuren uit hun voegen. Vulkanische as daalde neer over Catania en de omliggende dorpen. Er is intussen met man en macht gewerkt om de route van de wielercaravaan vrij te maken van vulkanische as. “Als de Etna niet ontploft, dan ontplof ik morgen misschien wel,” zei Pieter Weening gistermiddag na afloop van de achtste etappe. Hoewel Pieter in topvorm verkeert, denk ik, dat hij vandaag in de slotklim zijn roze trui zal verliezen, omdat hij waarschijnlijk toch wat tekort zal komen als de echte klassementsrenners ten aanval trekken …

Hopelijk houdt de vulkaan zich vandaag rustig en blijft de Giro verder verschoond van ernstige valpartijen en andere ongelukken. Daarvan hebben we in deze Giro, die onder een ongelukkig gesternte van start is gegaan, al meer dan genoeg gezien. De Belgische renner Wouter Weylandt overleed maandag door een val tijdens een afdaling, en Raborenner Tom-Jelte Slagter brak woensdag een oogkas en liep een hersenschudding op …

Beter dan met de prachtige roze koekoeksbloem die bezoek krijgt van een zweefvlieg kan ik mijn voorkeur vandaag niet tonen.
Ik wens jullie allen een fijne en sportieve zondag.

UPDATE: Pieter Weening kon lang mee, maar 10 km voor de finish ontplofte hij inderdaad op de slotklim naar de Etna. Pieter’s roze droom is voorbij …
En eh … Ajax is na een 3-1 overwinning op FC Twente landskampioen geworden.

Vandaag lijken de temperaturen opnieuw tot tropische waarden te stijgen, een prima dagje dus om lekker in de schaduw door te brengen …

Of beter nog: voor de buis in de relatief koele woonkamer om te kijken naar de bijna 200 km lange koninginnerit in de Tour de France. Het peloton moet vandaag vier Pyreneeënreuzen overwinnen met in totaal ruim 60 kilometer bergop …

De renners zullen dus vandaag – getooid met veelal grote spiegelende zonnebrillen – heel wat moeten klimmen en dalen, zoals ook het glanzende veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje dat doet in ons tuintje …

Na slechts enkele kilometers klimmen op de eerste berg, de Col de Peyresourde, trokken drie coureurs uit de top tien ten aanval. Het peloton werd meteen volledig uiteen geslagen. Het lijkt een waar slagveld te worden, en het is volstrekt onvoorspelbaar hoe het zal aflopen. Ik ga genieten vandaag! 

Natuurlijk, met wat meer geluk had Nederland zich nu wereldkampioen mogen noemen, Robben heeft tenslotte een paar geweldige kansen gehad. Maar ja, als je dergelijke uitgelezen kansen in een finale niet benut, dan word je nooit kampioen. En natuurlijk, Oranje had scheidsrechter Howard Webb niet echt mee, een aantal arbitrale beslissingen had ook andersom kunnen uitvallen. Het niet toekennen van een corner na de vrije trap van Sneijder, die overduidelijk via de muur en de keeper over de achterlijn ging, was absoluut een wellicht beslissende arbitrale dwaling.

Ook dat moeten we echter niet overdrijven, want we hadden de wedstrijd ook met 8 of 9 man kunnen eindigen. Zowel Mark van Bommel als Nigel de Jong gingen weer flink over de schreef. Met name De Jong had na zijn schandalige karatetrap ook in deze wedstrijd weer met een donkerrode kaart van het veld gestuurd moeten worden. Deze man, die keer op keer zo gefrustreerd raakt, en zichzelf vrijwel nooit in de hand weet te houden, hoort in mijn ogen niet op een voetbalveld thuis, en al helemaal niet in Oranje. Met hard spel kan ik prima leven, maar dit soort grove overtredingen haalt voor mij de glans van Oranje af en stemt slechts tot treurnis …

Enfin, uiteindelijk kom ik tot de conclusie dat Spanje simpelweg beter was in een spannende, maar zeer matige finale. Eigenlijk was het een goed bij het toernooi passende finale, want het WK 2010 heeft over de hele linie bar weinig oogstrelend voetbal laten zien. Spanje is in dat opzicht één van de positieve uitzonderingen. De financiële belangen in het voetbal zijn in de loop der jaren belangrijker geworden dan de sport. Resultaatvoetbal, waarbij niet willen verliezen belangrijker is dan willen winnen, haalt voor mij de charme van het spel af. Daarmee is niet gezegd dat het niet spannend was, integendeel! En daarmee is ook niet gezegd, dat het niet knap is dat Oranje de finale heeft weten te halen. Integendeel, dat was hartstikke knap, maar het oog wil ook wat …

De verloren WK-finales van 1974 (“Zijn we er toch weer ingetuind”) en 1978 (“Rensenbrink … tegen de paal!”) hebben nog lang pijn gedaan. Met de verloren finale van 2010 kan ik heel goed leven, maar ik vrees dat er een hele generatie is die deze nederlaag nog lang met zich mee zal dragen. Zij mogen morgen nog even nagenieten en afkicken van Oranje tijdens de grachtentocht en een huldiging op het Museumplein in Amsterdam …

Zoals ik vorige week al aankondigde, schakel ik na vandaag – het is rustdag in de Tour – probleemloos over naar dat andere zomerse sportevenement: de Tour de France. Daarin is gisteren tijdens de eerste bergetappe het klassement flink dooreen geschud. Aan het tijdperk Lance Armstrong, die voor zijn achtste Tourzege ging, is gisteren voorgoed een eind gekomen. Maar voor Oranje gloort er hoop: Raborenner Robert Gesink lijkt in topvorm te zijn. Voor mij staat de komende twee weken het Tourgeel centraal, niet alleen vanwege de sport, maar ook voor de adembenemende landschappen die zeker woensdag weer aan het beeld voorbij trekken. Want het oog wil ook wat …

Het belooft een gedenkwaardige sportdag te worden. Alle ogen zijn vanavond gericht op Kaapstad, waar het Nederlands elftal voor de vierde keer in de WK-historie mag aantreden in de halve finale van het toernooi. De dag staat dan ook vooral in het teken van Oranje. Ook vandaag dient één van onze papavers weer als kleurrijke achtergrond op een wedstrijddag van Oranje. Ditmaal brengt één van de naar schatting 1.500 soorten sluipwespen die in ons land voorkomen wat leven in de brouwerij …

Gelukkig bieden resultaten uit het verleden ook in het voetbal geen garanties voor de toekomst. Lang geleden (in 1930 en in 1950) werd Uruguay tweemaal wereldkampioen, terwijl Oranje tot dusver nooit verder kwam dan een tweede plaats in 1974 en 1978. Ook in onderlinge confrontaties tussen Nederland en Uruguay trokken de Zuid-Amerikanen tot nu toe aan het langste eind: van de vier eerdere duels won Uruguay er drie (1924, ’28 en ’80) en Oranje één (1974) …

Het zal opnieuw niet gemakkelijk worden om Uruguay te verslaan, maar als onze manschappen de rust bewaren en waken voor onderschatting van de tegenstander, moet het mogelijk zijn om voor de derde maal in de geschiedenis de finale van het WK te halen. Ik houd het op een 2-1 overwinning …

Er is echter meer dan alleen voetbal vandaag. Na een glorieuze start vanuit Rotterdam trok  de Tourkaravaan gisteren door de Ardennen. Het werd een helse tocht met massale valpartijen, waarbij ruim 70 renners tegen het asfalt smakten. Met schaafwonden, kneuzingen, een gescheurde ellepijp en wat dies meer zij krijgt het peloton vandaag opnieuw een zware etappe te verwerken: de route voert o.a. over ruim 13 kilometer kasseienstroken, die normaal gesproken alleen deel uitmaken van Parijs-Roubaix, oftewel de Hel van het Noorden. Daarom sluit ik vandaag af met een geel bloemetje: gewoon biggenkruid met wat waarschijnlijk een soort zweefvlieg is …

Na de historische zege van het Nederlands elftal op Brazilië kan het wel even een paar dagen iets minder met oranje. Dat draadje pak ik dinsdag wel weer op, wanneer Oranje in de halve finale moet aantreden tegen Uruguay, want ik heb natuurlijk nog wel wat oranje in het archief zitten voor de halve finale en de finale …

Nu vanmiddag in Rotterdam de Tour de France van start gaat, kan ik er als trouw volger van het grootste wielerevenement ter wereld niet omheen om de kleur geel even in het zonnetje te zetten …

Waar ik voor de oranjesfeer vooral was aangewezen op gecultiveerde bloemen uit eigen tuin, kan ik voor het geel gebruik maken van een prachtige wilde plant. Vandaag is het precies een maand geleden dat ik in het Weinterper Skar de eerste bloeiende ratelaars heb gefotografeerd …

Intussen zullen de meeste ratelaars wel zijn uitgebloeid in deze warme en droge periode. Het wordt tijd dat ik weer eens een fotokuiertje in It Skar ga maken om te zien hoe de natuur er daar bij ligt, maar daar is het me nu toch echt wat te warm voor. De temperatuur is inmiddels alweer opgelopen tot ruim 26 graden …, tijd voor schaduw, tijd voor de hangmat …