Lichtlijnig

14:13 uur Olympisch Tijd:
Sinds Jan Bols op 23 januari 1971 heb ik zelden meer zo’n merkwaardige kruising gezien …
Wat een blunder van Gerard Kemkers … En wat een drama voor hem èn voor Sven Kramer …

Maar bewondering voor de manier waarop Sven meteen reageerde … groots!

Maandag, 17:30 uur Olympische tijd – Problemen met de dweilmachines in Vancouver …

Ze hadden het schaatsen beter in Thialf kunnen organiseren.
En het langlaufen hadden we wel in de Kale Duinen kunnen huisvesten …

Nadat sinds 17 december alle activiteiten op het terrein van jeu de boulesvereniging SVP waren afgelast in verband met de sneeuw, kon gisteravond onder winterse omstandigheden het traditionele Oliebollentoernooi worden gespeeld …

Een harde oostenwind deed de verenigingsvlag strak staan aan de mast en maakte het onaangenaam koud …

De bomenrij aan de westkant van het terrein, die ’s zomers op warme dagen voor een heerlijk stuk schaduw zorgt, heeft er nu voor gezorgd dat de zon geen vat heeft gekregen op de sneeuw op de banen …

Het gevolg was, dat ik voor het eerst sinds december 2001 weer eens fotoserie van het boulen in de sneeuw kon maken …

Een bijzonder einde van het ook voor mij weer succesvolle boulejaar 2009 …

Laat ik het boulejaar daarom ook maar eindigen met een bijzondere foto …

Met uitzondering van een paar dagen aan het begin en het eind van de maand hadden we in september vrijwel steeds te maken met fraai nazomerweer. In ons tuintje kon ik 8 warme dagen met een maximumtemperatuur van 20 graden of hoger noteren, tweemaal werd zelfs de zomerse waarden van 25 ºC overschreden. De gemiddelde temperatuur kwam in ons tuintje uit op 14,6 ºC. Daarmee was september bijna een graad warmer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 van ca. 13,7 ºC in onze regio.

Donkere wolken pakten zich vooral aan het begin en het eind van de maand regelmatig samen …

Behalve warm was september met gemiddeld 30 mm neerslag over het land ook droog. Gewoonlijk valt er in september landelijk ca. 75 mm neerslag. Neerslag van betekenis viel er hier eigenlijk alleen op 3 en 5 september …

Vooral in de tweede en derde week van september liet het zonnetje zich regelmatig zien. In die periode lag de maximumtemperatuur vrijwel iedere dag rond de 20 graden …

Ondanks de overwegend mooie nazomerse omstandigheden heb ik ook dit jaar in september weer relatief weinig fotokuiertjes gemaakt. Net als voorgaande jaren stond de wijnmaand weer voor een belangrijk deel in het teken van het petanque. Om te beginnen heb ik een aantal fotoseries gemaakt van de regionale competitie en ‘t Open Fries Kampioenschap voor Doubletten …

Maar belangrijker nog: dankzij het aangename nazomerse weer heb ik me rustig kunnen voorbereiden op het jaarlijkse clubkampioenschap. Met de temperaturen en mijn maat Fokke als bondgenoten is het ook dit jaar weer gelukt om het clubkampioenschap tot een goed einde te brengen. En dat was behalve een overwinning op mijn clubgenoten toch ook nu weer een belangrijke zege op mezelf in de voortdurende strijd met de MS.

Jeu de boulesvereniging SVP kan terugkijken op een zeer geslaagde viering van het 25-jarig jubileum. Eigenlijk was er slechts één kleine dissonant: het zonnetje liet het tot ongeveer 18:30 uur afweten, en daarna hadden we er niet zoveel meer aan. Maar goed, de temperatuur was met ruim 17 ºC alleszins redelijk voor de tijd van het jaar, en nog belangrijker: het was de hele dag droog.

Hoewel de organisatie er alles aan had gedaan om voor een aantrekkelijk programma te zorgen, was het aantal oud-leden dat kwam opdagen om de reünie bij te wonen helaas teleurstellend, ik heb er slechts drie geteld. Maar daar was het niet minder gezellig om. Er was gezorgd voor een muziekje …

Er werd een klein toernooitje gespeeld …

Er waren gelukkig aanmerkelijk minder wespen hinderlijk actief op en rond de baan dan de afgelopen weken, maar nu zweefden er ineens rupsen rond die hun beste deden om de spelers uit hun concentratie te halen …

Nadat één van de leden aan het eind van de middag om onduidelijke redenen plotseling was verdwenen, waren er nog maar twee leden van het eerste uur over om het glas te heffen, zijnde de mensen met de licentienummers 222 en 216 (even ter informatie: het nieuwste lid heeft licentienr. 49.773) …

Tegen 18:00 uur kwam de Chinees opdraven om ons een keur aan lekkernijen voor te schotelen …

En aan het eind van de dag kwam de hele club m.b.v. de afstandsbediening nog even op de foto …

En last, but not least: de vereniging kreeg van één van de leden een prachtig jubileumgeschenk aangeboden, waar ruim een half jaar hard aan is gewerkt …

Het is een prachtig drieluik, waarin een heel verhaal over SVP, over petanque en over Fanny schuil gaat. Dat verhaal wordt uitgebreid uit de doeken gedaan in het SVP foto-archief …