Lichtlijnig

Nadat Tijmen vorig jaar zwemdiploma A en B had gehaald, was hij toe aan een andere sport. Alweer een tijdje geleden viel de keuze op judo. Gisteren was hij toe aan zijn eerste toernooi, een heus clubkampioenschap. En dus toog ik gistermiddag gewapend met de camera naar Sportcentrum de Leeuw in Leeuwarden …

In zijn openingswoord nam de sportdocent vragenderwijs de belangrijkste spelregels van de judosport nog even met de kinderen door …

Daarna kon de strijd losbarsten, Tijmen en zijn eerste tegenstander waren van begin tot eind aan elkaar gewaagd …

Beurtelings vielen ze aan, maar steeds weer wist de andere de aanval te pareren …

In de tweede partij moest Tijmen het opnemen tegen een blond meisje met een paardenstaartje … Kat in ‘t bakkie, zou je zeggen ..

Dat viel echter tegen, nadat ze hem een tijdlang in de houdgreep had weten te houden, moest Tijmen uiteindelijk toch zijn meerdere erkenning in het blondje met de paardenstaart …

Korte tijd later stond Tijmen al weer klaar voor de volgende partij …

En los ging het weer …

En hoe een partij ook is afgelopen -of je nu hebt gewonnen of verloren- na afloop groet je je tegenstander even met een buiging en geef je elkaar een hand, want het gaat tenslotte om het spel waarin je samen actief en sportief bezig bent …

Na afloop van het toernooi ging Tijmen met een beeldje als prijs voor een mooie vierde plaats naar huis. Knap gedaan Tijmen!

Vorige week zaterdag werd er op de Friese wateren rond Drachten (kaartje Google Maps) een zeilwedstrijd gehouden …

Last saturday there was a sailing contest on the lakes and canals around my hometown Drachten (Google Maps) …

Het was niet zomaar een zeilwedstrijd, er werd gevaren met 17 skûtsjes die allemaal ongeveer 100 jaar oud zijn …

It wasn’t just a sailing contest, all the ships (17 in total) were about 100 years old ...

Al deze skûtsjes zijn aan het begin van de vorige eeuw op vermaarde Drachtster scheepswerven gebouwd …

All those typical Frisian ships called “skûtsjes” were build in the beginning of the last century at shipyards in Drachten …

Het was een koude en bewolkte dag …

It was a cold and cloudy day …

Maar voor de zeilers stond er een lekkere bries …

But for the sailors there was a nice breeze …

Het was mooi om deze oude schepen nu eindelijk eens dicht bij huis in actie te zien …

It was great to see those old ship in action so close to my home at last …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

Nadat ik de skûtsjes ‘de Jonge Jasper’ en ‘de Twee Gebroeders’ vanaf het Paviljoen aan de oostkant van de Leijen de oversteek naar Opeinde had zien maken, ben ik met de auto naar het viaduct in de N31 over het Opeinde Kanaal gereden …

Daar kwam ik mooi op tijd aan om ‘de Jonge Jasper’ weer op te vangen. Met gestreken mast naderden ze -voortgedreven op spierkracht- het viaduct over het Opeinder Kanaal …

Daar sprong één van de bemanningsleden van boord om op de vaste wal een lijntje op te vangen …

Terwijl de vaart erin bleef, sprongen er al snel nog drie bemanningsleden aan wal …

Trekkend op de wal en bomend aan boord werd de tocht met vereende krachten voortgezet, op naar de drie vaste bruggen in Opeinde …

En dan is goed te zien dat skûtsjesilen geen sport is voor watjes …

Intussen kwam vanaf de Leijen het Drachtster skûtsje ‘de Twee Gebroeders’ dichterbij …

Ook aan boord van ‘de Twee Gebroeders’ werd de mast gestreken …

Nadat het viaduct was gepasseerd, sprong ook hier een deel van de bemanning aan wal …

Kijk, zo hoort het … schipper Albert Visser Jzn. sprong ook zelf van boord, waarna hij een sprintje trok om de anderen in te halen …

Nadat de schipper zich bij de anderen had gevoegd, kon de lijn strak worden getrokken …

Het kon niet mooier, uitgerekend op dat moment kwam er een kennis van de schipper voorbij in de auto … even aanpikken …

Gelukkig staat sportiviteit over het algemeen nog hoog in het vaandel van de skûtsjeschippers, het was dan ook niet meer dan een grapje …

De auto reed verder, en ook ‘de Twee Gebroeders’ vervolgde de tocht op spierkracht tot voorbij Opeinde …

Het was letterlijk een komen en gaan van skûtsjes op de Leijen (kaartje Google Maps) gistermiddag, en dat is wel bijzonder, omdat de Leijen maar een klein en ondiep meertje is, zie je er normaal gesproken hooguit wat kleinere plezierboten …

Als die grote schepen met opbollende zeilen over het open water varen, dan levert dat altijd weer fraaie beelden op. Het bijzondere aan deze eerste Turfrace, die hopelijk zal uitgroeien tot een jaarlijks terugkerend evenement, is dat er nu juist niet alleen over open wateren wordt gevaren, maar ook over smalle riviertjes, vaarten en kanalen …

Op het kaartje hieronder is een deel van de route te zien. Vanuit Drachten moesten de skûtsjes eerst met gestreken mast van zuid naar noord door het Opeinder Kanaal (het rode deel van de route), waar men onder 4 vaste bruggen door moest varen. In het laatste deel van het Opeinder Kanaal konden de zeilen worden gehesen om over de Leijen koers te zetten richting Rottevalle (de gele route). Bij de blauwe plaatsmarkering moesten de de skûtsjes het smalle riviertje de Lits op draaien om zich te melden in de haven van Rottevalle (het blauwe deel van de route). Daar moest worden geboomd en gejaagd. Vanuit Rottevalle moest vervolgens dezelfde route in tegengestelde richting worden gevolgd …

Vroeger werden de skûtsjes gebruikt voor het vervoer van turf en terpaarde van Fryslân naar Holland. Ook toen was men deels aangewezen op vaarten en kanalen waar niet gezeild kon worden. Er zat niets anders op dan de vaart erin te houden m.b.v. de vaarboom en/of het skûtsje over land voort te trekken, het zogenaamde jagen …

Bij de wedstrijden op open water zitten de knelpunten vooral bij het ronden van de boeien die de route markeren. In de Turfrace over de Smallingerlandse wateren moesten de skûtsjes elkaar hier en daar passeren op smalle wateren …

Op de foto’s hierboven en hieronder nadert ‘de Jonge Jasper’ met de donkere zeilen de Leijen, nadat hij bij Rottevalle ‘een vrachtje’ had opgepikt. Het licht gekleurde skûtsje draait vanaf de Leijen de Lits op om zich te melden in Rottevalle …

Op ‘de Jonge Jasper’ wordt het grootzeil gehesen en wordt de fok bijgezet …

‘De Jonge Jasper’ zet koers naar Opeinde …

‘De Jonge Jasper’ werd gevolgd door het skûtsje ‘de Twee Gebroeders’ uit Drachten. Ook daar werd hard gewerkt om de zeilen te hijsen …

Men leek wat moeite te hebben met de fok, maar desondanks zat ‘de Twee Gebroeders’ al snel midden op de Leijen richting Opeinde …

Ik sluit dit hoofdstuk af met een ander skûtsje uit Drachten, ‘d’Halve Maen’, eigendom van Philips …

Morgen nemen we een kijkje aan de andere kant van de Leijen, waar de mast gestreken moest worden om een viertal bruggen in en bij Opeinde te kunnen passeren voor het vervolg van de race …

- wordt vervolgd -

In de 80-er en begin negentiger jaren ging ik regelmatig naar de Dutch TT in Assen. Indertijd was het vaste prik om naar de donderdagse trainingen te gaan, en verschillende keren ben ik ook naar de races op de zaterdag geweest. Een paar maal kon ik daarbij beschikken over een perskaart voor fotografen, waarmee ik overal op het middenterrein langs de baan kon komen …

Nu ik eindelijk weer de beschikking heb over een deugdelijke scanner, heb ik vanmorgen eens wat foto’s uit die tijd opgezocht. De foto’s die ik hier vandaag presenteer, heb ik gemaakt tijdens de TT van 27 juni 1992 …

Het zijn natuurlijk geen meesterlijke sportfoto’s, maar het was wel de moeite waard om met mijn 200 mm lensje op het middenterrein van het circuit rond te kunnen stappen tussen al die echte persfotografen met hun onmetelijk grote toeters …

Tja, toen was de TT nog echt de moeite waard. Met zeven races op een dag, variërend van de 50 cc tot de zijspanklasse met onze Drentse toppers Egbert Streuer en Bernhard Schnieders, stond de TT garant voor een hele dag raceplezier …

Tegenwoordig bekijk ik de TT liever op tv. Het circuit heeft onder invloed van de commercialisering zijn charme verloren en de TT bestaat nog slechts uit drie races …

Tot slot nog een plaatje van het podium van de 500 cc van de Dutch TT 1992 met in volgorde van aankomst Àlex Crivillé, John Kocinski en Alex Barros …