Lichtlijnig

Het was rustig in en rond de vogelkijkhut ‘de Skiere Goes’ (kaartje Google Maps) gistermiddag, maar daar was het uitzicht niet minder mooi om …

Behalve de twee futen waren er in de verte alleen wat kuifeenden te zien, verder werd het beeld bepaald door grauwe ganzen …

Niet al te ver bij de hut vandaan zaten twee ganzen op een door een pol gevormd eilandje …

Er stond een gans in het water, die mij nauwlettend in de gaten leek te houden …

Af en toe vloog er eens een gans voorbij …

Ik kreeg een kleine vlootschouw voorgeschoteld …

En vlak voordat ik vertrok, zwommen er nog een paar ganzen met drie jongen voorbij …

Eigenlijk zag het er allemaal heel idyllisch uit, maar voor honderdduizenden grauwe ganzen in ons land ziet de toekomst er donker en triest uit. Van overlast door de ganzen is hier geen sprake, maar elders zorgen de grauwe ganzen die hier het hele jaar blijven voor overlast en schade voor natuur en landbouw. Om die overlast en schade terug te dringen, hebben de provincies en zeven natuur- en landbouworganisaties (waaronder Staatbosbeheer, Vogelbescherming Nederland en It Fryske Gea) een zogenaamd ganzenakkoord gesloten. In dat akkoord is afgesproken dat het aantal standganzen (ganzen die het hele jaar hier verblijven) in vijf jaar moet worden teruggebracht tot het niveau van 2005.

Daartoe moeten er de komende jaren ca. 500.000 ganzen worden vergast. Het is echter maar zeer de vraag of dat een afdoende oplossing is. Zou het niet veel beter zijn om ervoor te zorgen, dat de grazige weilanden minder aantrekkelijk worden gemaakt voor de ganzen? Terwijl een groot deel van de koeien op stal staat, doen de ganzen zich tegoed aan het saaie, maar eiwitrijk raaigras in de weilanden. Volgens deskundigen zijn de ‘ouderwetse’ kruidige en bloemige weilanden voor ganzen een stuk minder aantrekkelijk, terwijl die juist voor bijen en andere insecten weer veel beter zijn. Maar die oplossing zal als gevolg van kortetermijndenken wel weer te duur zijn …

Het was een mooie dag om weer eens een ritje wat verder van huis te maken. Zonder vooropgezet plan kwam ik rond het middaguur terecht bij de vogelkijkhut “de Skiere Goes” in het Easterskar bij St. Johannesga (kaartje Google Maps). Daar heb ik genietend van het uitzicht eerst maar eens een broodje gegeten …

Veel bijzonders viel er vanuit de hut niet te zien. De vogelkijkhut deed zijn naam eer aan, want er waren vooral grauwe ganzen te zien. Na enige tijd doken er ineens twee futen op, die niet al te ver bij de hut vandaan een waterballet begonnen op te voeren …

Een paar minuten lang leek het erop dat ik eindelijk de balts van de futen weer eens van dichtbij zou kunnen bekijken. Dat was voldoende reden om de camera maar even in de videomodus te zetten. Nadat ik ruim een minuut gefilmd had, dook het speelse tweetal echter onder water om pas veel verderop weer op te duiken. Daarmee doofde het waterballet als de spreekwoordelijke nachtkaars …

Met volop zon en wind was het vandaag een prima dag om even lekker uit te waaien …

Maar dan wel met de kop in de wind, anders waaide je van je paaltje …

Vandaag begin ik mijn Skywatch logje eens met een foto van een hek …

Today I start my Skywatch post with a photo of a fence …

Achter het hek zit een ooievaar op een metershoog nest …

Behind the fence there’s a stork on a meters high nest …

Bovenop het hek zit prikkeldraad …

On top of the fence there is barbed wire …

Deze ooievaars hebben hun nesten binnen de omheining van een gaswinlocatie …

These storks have their nests within the fence of a location where gas is extracted from the ground …

Gelukkig kunnen ze vliegend alle kanten op, nu eens komt er een ooievaar …

Fortunately they can fly where ever they want, you can see storks coming …

Dan weer vertrekt er een ooievaar op zoek naar voedsel …

And you can see them leave to look for food …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

De afgelopen weken heb ik tijdens mijn ritjes over het Friese platteland veelvuldig, maar steeds vruchteloos zitten uitkijken naar de grutto …

Uitgerekend op de dag waarop ons aanstaande koningskoppel, dat je mag noemen hoe je wilt, zich aan het volk presenteerde, zag ik gistermiddag bij Aldeboarn een koningskoppel in de wei …

Waarom koningskoppel? Wel, hier in Fryslân staat de grutto bekend als “de kening fan’e greide”, oftewel “de koning van de weide” …

En dat is niet voor niets, want kijk eens wat een pronkstuk het is, die grutto …

Trots als hij was, wilde het mannetje wel even mooi voor me poseren …

Tegen de tijd dat er jongen zijn, hoop ik binnenkort nog eens een waakzame grutto man op een dampaal te kunnen fotograferen.