Lichtlijnig

In de Ecokathedraal bij Mildam is meer te zien dan alleen stenen bouwwerken …

Het is ook een paradijsje voor een keur aan insecten …

De laatste keer dat ik er was, wilde een bont zandoogje wel even voor me poseren …

Het is een veel voorkomende vlinder, die zich vooral in het bos goed thuis voelt …

Dit exemplaar was een volleerd model …

Tot in de kleinste details mocht ik hem fotograferen …

Gisteren in de tuin, vandaag in Den Haag … oranje boven …

Natuur & milieu …, minima & chronisch zieken beneden …

Zo onstuimig als het dinsdag was op de westelijke Belterwijde, zo rustig was het op het oostelijke deel van dat water aan de andere kant van de weg …

Terwijl het zonnetje even doorbrak, hebben we daar een tijdje in de luwte gezeten. Een zweefvliegje kwam er even gezellig bij zitten …

Vlak naast me zat een spin in een opgerold blad te wachten tot een vliegje verstrikt zou raken in haar spinsels …

Het lukte zelfs om er nog even een groot koolwitje te kieken …

Kortom: het was genieten daar in de luwte, want ook het uitzicht was er mooi …

Het leek een fotogeniek dagje te worden, toen ik vanmorgen de gordijnen opende. En dus toog ik rond half twaalf gewapend met de camera en een paar broodjes naar de Merskenheide. Daar was ik al geruime tijd niet meer geweest, en stiekem hoop ik daar binnenkort weer eens een ree te kunnen fotograferen …

Terwijl ik een kwartiertje later het pad naar de heide betrad, streek er net een bont zandoogje op het informatiebord neer. Hij had zijn beste tijd wel gehad, maar ach, het bord zag er ook behoorlijk smoezelig uit, dus dat paste wel bij elkaar …

Halverwege het pad ben ik even naar het vennetje gelopen. Met een beetje geluk zou ik daar misschien nog een juffertje of een libel kunnen scoren. Dan zou ik wellicht meteen de determinatietabel voor juffers en libellen kunnen gebruiken, die een van de vrijwilligers in de Wieden me gisteren mailde …

Dat zat er vandaag helaas niet in. Er waren maar weinig van die gevleugelde rovertjes te zien, en als er al eens eentje in mijn buurt neerstreek, dan was het beestje steevast weer vertrokken, voordat ik het had kunnen fotograferen …

Daarom ben ik me maar op het landschap en de weerspiegeling van de wolkenstraten boven de Merskenheide gaan richten. Dit mag je met recht wisselend bewolkt weer noemen …

Na verloop van tijd ben ik nog even doorgelopen naar de heide. Daar aangekomen dreef er net een donkere wolkenstraat over de heide, waardoor er geen kleur overbleef. Omdat mijn benen zich op dat moment ook meldden, besloot ik rechtsomkeert te maken en terug te gaan naar de auto …

Dat was echter nog niet het eind van mijn tocht. Ik heb vervolgens een rondje gemaakt door een stukje Fryslân waar ik eigenlijk veel te weinig kom. Een aantal foto’s daarvan zullen er hier t.z.t. de revue nog wel eens passeren.

Een beetje blogger heeft geen vakantie, die gaat gewoon stug door met bloggen. Dat geldt ook al jarenlang voor mij, mijn eega heeft echter wel vakantie. Nu bijna heel werkend Nederland de vakantie er op heeft zitten, heeft Aafje een paar weken vrij …

Grote plannen hebben we niet, net als voorgaande jaren zullen we waarschijnlijk wel samen wat dagtripjes gaan maken en verder komen we die dagen wel door, want ook nu zal de tijd wel weer voorbij vliegen …

Kortom: we zetten de bloemetjes zo af en toe eens even buiten en we fladderen er eens een dagje uit. Daar zal ik zoals gebruikelijk op z’n tijd wel eens verslag van doen, en wie weet …, misschien neem ik tussendoor ook eens een vrije dag …

En mocht het hier ineens onverhoopt dagenlang stil blijven, dan heeft Aafje me waarschijnlijk ontvoerd …