Lichtlijnig

Nadat ik me vanochtend op het nieuws omtrent de dood van Osama bin Laden had gestort en een paar weblogs had bezocht, had ik er vanmiddag behoefte aan om even uit te waaien. Dat was geen enkel probleem in de koude noordoosten wind. Gelukkig had ik vooraf de thermometerstand bekeken, en die gaf in ons tuintje slechts 12 ºC aan. Een extra dik vest was dan ook bepaald geen luxe. Om nog een beetje beschutting te vinden, besloot ik naar het Weinterper Skar te rijden. Bij Geertsines had ik gisteren gelezen dat de brede orchis daar weer tot bloei was gekomen, een week vroeger dan in 2009 en bijna twee weken vroeger dan vorig jaar. Maar dat is geen wonder na de recordwarme aprilmaand …

Het spreekt voor zich, dat ik me een tijdje uiterst voorzichtig heb opgehouden op de plek waar deze prachtige bloemen ook dit jaar het landschap weer kleuren. Dankzij zijn stevige bouw liet de brede orchis zich in de stevige windvlagen goed fotograferen. Ditmaal waren de wolken af en toe spelbreker. Toen ik de foto van het bovenstaande tweetal maakte, schoof er net weer een wolk voor de zon. Later in de week zal ik jullie wat zonniger plaatjes van de orchis voorschotelen, en ook nog een heel ander bloemetje dat op de Rode Lijst staat.

Nu wil ik jullie een scène tonen, die ik enige tijd later aantrof, toen ik even wat rondscharrelde langs de luwzijde van het struikgewas aan het zuidelijke pad …

Een spin had een zweefvlieg te pakken gekregen …

Omdat de wind hier hoegenaamd geen vat op de bladeren kreeg, kon ik de schranspartij goed bekijken en fotograferen …

Ik moest onwillekeurig even terugdenken aan het filmpje “Het juffertje en de zonnedauw“, dat ik vorig jaar bij de Mersken maakte. Dat filmpje maakt sinds enige tijd trouwens deel uit van de educatieve collectie van het Natuurmuseum Brabant, maar dit terzijde. De scène die ik vanmiddag aantrof, leende zich niet echt voor video. Daarvoor ging het allemaal wat te traag. Na een kwartier was dit de stand van zaken …

Hoe het precies in zijn werk gaat weet ik niet, maar het lijkt erop dat de spin zijn krachtige kaken steeds een stukje verderop in de zweefvlieg zet, om heb zo stukje bij beetje leeg te zuigen …

Tja, de een z’n dood is nu eenmaal de ander z’n brood. ‘t Is wat sneu voor die zweefvlieg, maar spinnen moeten ook door de tijd …

Mijn dag was mede dankzij dit tweetal in elk geval weer goed.

Hield ik gisteren 10 van de 80 foto’s over die het bekijken waard waren, vandaag waren het er nog veel minder: 5 van de 173. Aafje ontdekte namelijke aan de buitenzijde van de schuttingdeur een nest met jonge spinnetjes …

Daar moest ik natuurlijk even van zien te profiteren, maar dat viel nog lang niet mee …

Die kleine achtpotertjes bleven namelijk maar bewegen en door elkaar heen krioelen …

Daarnaast eiste ook de wind zijn rol weer op, niet alleen door het nestje heen en weer te laten wiegen, maar ook door regelmatig het zonlicht dempende bladerdek opzij te duwen …

Desondanks ben ik wel weer tevreden over het resultaat van deze serie, waarin vooral de vrolijke kleur van de spinnetjes opvalt …

Ik had me voorgenomen om op deze eerste echt warme dag van het jaar even naar de Merskenheide te gaan, maar het is er niet van gekomen omdat mijn onderdanen vandaag niet draagkrachtig genoeg waren. In plaats daarvan ben ik vanmiddag voor het eerst dit jaar weer eens even echt op tuinsafari gegaan. Erg veel valt er nog niet te beleven in ons tuintje, maar als je even op zoek gaat, valt er wel het een en ander te ontdekken. En al sluipend, kruipend en her en der neerknielend staat zo’n middagje ook wel garant voor voldoende lichaamsbeweging. Wat het zoal heeft opgeleverd …, wel, kijk maar even mee …

Een klein vliegje …

Een kevertje op de schutting …

Een spin, wellicht een soort renspin, die lekker in het zonnetje op de rand van een bloempot op een mogelijke prooi zat te wachten…

Een heel klein kruisspinnetje, dat zijn eerste web heeft geweven onder de hazelaar …

En tot slot één van de vele lieveheersbeestjes die in ons tuintje ronddwalen …

Vandaag gooi ik er nog even een paar foto’s van de kuier van afgelopen donderdag in De Deelen tegenaan.
Om te beginnen nog maar eens weerspiegeling in één van de vele petgaten in het gebied, daarna volgt wat klein spul …

Bij één van de bruggetjes hing een spin zachtjes te deinen in zijn web …

Kijkend naar de drukte op en rond de schermbloemigen zou je zeggen dat het voorjaar was, het krioelde hier en daar van de zweefvliegen …

De zweefvlieg hierboven lijkt me een pyjamazweefvlieg, die hieronder zou een blinde bij kunnen zijn …

Een trosje rode bessen stak prachtig af tegen de blauwe lucht …

Serieus … vanochtend om 9:30 uur ben ik begonnen aan wat een prachtig zomers logje zou worden, maar ik kwam er niet uit … Na een slapeloze nacht blijven mijn gedachten ook nu nog onophoudelijk van hot naar her schieten. Ik heb last van beesies … Nee, niet van deze beesies, die hinderen me tot nu toe niet echt. Ook de spinnetjes die ik op 6 juni op het terras fotografeerde plagen me niet …

Nee, ik heb last van heel andere beesies … Eerlijk gezegd vond ik het al wat vreemd dat ik vorige week vrijwel iedere nacht redelijk goed sliep in mijn hangmat, maar nu begrijp ik het …

De methylprednisolonbeesies zijn pas echt begonnen hun feesie in mijn lijf te vieren, toen de hele club zaterdagavond kompleet was. Nou, vooruit maar dan, het is tenslotte voor het goede doel … Maak er maar een dolle boel van daarbinnen, jongens. Maar over een paar dagen moet het toch wel afgelopen zijn, want de zomer staat voor de deur …

Maar verder gaat alles goed, hoor! Om gehoor te geven aan mijn onrust en gelijktijdig mijn ledematen eens even te testen, heb ik zojuist in de tuin met succes een kleine fotoreportage gemaakt van de papavers.