Lichtlijnig

Vanmiddag heb ik een heerlijke kuier gemaakt in De Deelen. Ik heb me er toe moeten zetten om zo ver te komen, want ik ben doodmoe, maar daar wil ik met dit mooie najaarsweer eigenlijk niet aan toegeven. Daar komt nog bij, dat Aafje morgen de auto nodig heeft, dus dan komt er niet van. Met een paar pauzes op een bankje was, het knabbelend op een stukje zoethout, allemaal net te doen.

Een paar van de landschapsfoto’s laat ik morgen zien in het kader van Skywatch friday, maar voor de sfeer zet ik er toch even een plaatje van een van de petgaten bij. De berken die het petgat omzomen hebben hun blaadjes al laten waaien …

De rest van dit logje komt ten goede aan de vliegenzwam. Ik ga maar zelden op zoek naar paddenstoelen, maar als ik min of meer toevallig een mooi exemplaar op of naast mijn pad aantref, dan gaat die meestal toch wel even op de foto …

Vandag viel die eer onder andere te beurt aan tweetal paddenstoelen. Een klein exemplaar, dat nog bezig was om zich boven de grond uit de worstelen, en een wat grotere, die een stukje verderop aan de voet van een paar berken stond …

Ik had er vanmiddag elders ook al een paar gezien, maar die waren al goeddeels aangevreten. Dit exemplaar was nog mooi fris van kleur en rondom puntgaaf …

Niet alleen van boven, maar ook van onderen was hij met het strakke lijnenspel van zijn fijne plaatjes het bekijken zeker waard …

Naast de rond Drachten liggende natuurgebieden die ik regelmatig bezoek, zijn er nog wat bijzondere plekjes die ik -omdat ze wat verder weg liggen- zo nu en dan eens aandoe. Zo reed ik vorige week langs de Diakonievene, een natuurgebied bij Nijeberkoop. Omdat er op dat moment juist een bui overtrok, ben ik toen maar doorgereden. Maandagmiddag ben ik er weer naar toe gereden, ditmaal heb ik er met een bepaald doel een mooie fotokuier gemaakt …

De diakonie van Nijeberkoop is de naamgever van het gebied. De kerkelijke armenzorg ‘had het goed voor met de armen’ en vond dat de plaatselijke bevolking ’s winters geen kou moest lijden. Uit de Diakonievene werd daarom turf gegraven. Wat er van deze vervening is overgebleven, zijn de restanten van dat graafwerk in een grote pingo-ruïne. Er omheen ligt een stuifwal met bomen, die de omgeving een heuvelachtige aanzien geeft …

In 1953 werd It Fryske Gea -de provinciale vereniging voor natuurbescherming in Fryslân- eigenaar van het gebied. It Fryske Gea richt het beheer vooral op een spontane ontwikkeling die wordt bijgestuurd door begrazing. De plassen zijn helemaal afhankelijk van regenwater. ’s Winters en in natte zomers kan het peil daardoor flink hoog zijn …

Al snel nadat ik aan mijn kuier was begonnen, bereikte ik naast het pad het belangrijkste doel van deze kuier: de grote parasolzwam …

De grote parasolzwam heeft een lange steel en grote hoed en lijkt daarmee wel op een parasol. Het is wel zo ongeveer de grootste paddenstoel die ik ken, hij kan ruim 40 cm groot worden …

Een stuk verderop zag ik nog een drietal exemplaren in verschillende stadia staan …

Nu mijn belangrijkste doel was bereikt, kon ik ontspannen voortkuieren, om vervolgens een tijdje te genieten van de rust rondom de pingo-ruïne …

Morgen meer …

Gistermiddag heb ik weer eens een kuiertje gemaakt in de tuin van huize Olterterp. Oorspronkelijk stond op deze plek het slot van de familie Van Boelens. Leden van deze familie bezaten een groot deel van het gebied in en rond Olterterp. Het park rond het landhuis is aangelegd in de stijl van de beroemde tuinarchitect Lucas Pieters Roodbaard Het slot werd in 1906 afgebroken en vervangen door een landhuis. Sinds de jaren negentig is het landhuis in gebruik als hoofdkwartier van de Friese natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea …

Vorig jaar was ik hier op 28 oktober, drie dagen later dan nu dus, maar het verschil tussen toen en nu is groot. Een jaar geleden was het park volop in herfsttooi gehuld, terwijl op dit moment het groen nog overheerst. Kijk maar eens naar deze foto van 28 oktober 2009 …

Meer foto’s van vorig jaar zijn hier te zien. Toch vielen er ook nu wel wat fraaie herfstplaatjes te scoren. Bij het betreden van het park had het er alle schijn van dat de bakker net wat verse broodjes had gebracht. Omdat ik thuis al een paar broodjes had gehad, heb ik deze maar laten liggen …

Een stukje verderop stond een van de laatste vliegenzwammen nog stoer overeind. Helemaal puntgaaf was hij niet meer, de vraatschade aan de bovenkant laat zien dat ook hier het verval zijn intrede heeft gedaan …

Vanuit het juiste standpunt waren er toch ook nog wel wat mooie herfstbladeren te fotograferen …

Het was een heerlijk kuiertje op een mooie zonnige najaarsdag …

De mensen die er de afgelopen weken zo prat op gingen, dat ze echt genieten van de herfst kunnen nu hun lol op. Regen, een gure harde wind en een dalende barometer, echt herfst dus. Wat wil een liefhebber nog meer …!?

Voor mij hoeft het allemaal niet zo. Natuurlijk, er valt af en toe best wel een aardig plaatje te schieten, maar al dat vocht en de lagere temperaturen doen mijn onderdanen geen goed en bemoeilijken mijn fotokuiertjes af en toe nogal …

Vandaag blijf ik dan ook lekker binnen. Voor het weblog heb ik vandaag een greep in het archief gedaan, en dat resulteerde in een paar foto’s van een paddenstoel die ik een paar weken geleden in het Weinterper Skar zag staan …

Ik ben er nog steeds niet achter wat voor soort het is, maar zeker op de bovenstaande foto vind ik hem behoorlijk fotogeniek. Wie weet wat z’n naam is, mag dat natuurlijk als altijd even melden in een reactie …

De afgelopen week heb ik me tussen de bedrijven door bezig gehouden met de voorbereiding van de overdracht van de website, de e-mail en het digitale archief van het clubblad van jeu de boulesvereniging SVP aan het bestuur. Omdat de website en het clubblad waarschijnlijk zullen worden overgenomen door enkele mensen die nog minder verstand van zaken hebben dan ondergetekende, heb ik een beknopte, maar duidelijk geïllustreerde handleiding geschreven m.b.t. de werking van een en ander …

Gisteravond heeft de overdracht plaats gevonden met een mondelinge toelichting mijnerzijds. Daarna hebben de voorzitter en een bestuurslid getekend voor de overname van een en ander en heb ik ervoor getekend, dat ik me vanaf nu op generlei wijze meer bezig zal houden met de website, de e-mail en het clubblad van SVP. Daarmee is een eind gekomen aan een 26-jarig lidmaatschap van SVP en ruim tien jaar actieve inzet voor de vereniging middels beheer van website en clubblad …

Ik ben blij dat een en ander na een korte periode vol spanning en stress op een nette manier is afgerond. En dat laat zich vandaag voelen in de vorm van een enorme vermoeidheid. Meer dan een kort fotokuiertje in het bos bij Beetsterzwaag zat er vandaag dan ook niet in, maar dat kuiertje heeft wel een paar aardige plaatjes opgeleverd van een drietal glimmende porseleinzwammen.