Lichtlijnig

Aan het begin van deze stralende najaarsmiddag heb ik een fotokuiertje gemaakt in het Weinterper Skar. Het bos kleurt nog goeddeels groen, maar hier en daar verschijnen toch de eerste herfsttinten …

De dobbe lag er vrijwel rimpelloos bij, zodat de kalende bomen aan de andere kant mooi op het oppervlak werden weerspiegeld …

Bij het bankje overheersen de herfstkleuren, maar desondanks was het er goed toeven in het najaarszonnetje …

Een herfstblad toonde in het zonnetje mooi zijn nerven …

Op een ander herfstblad streek een heidelibel neer …

Geert noemde het gisteren al in zijn reactie en het is ook te zien op het informatiebord bij de ingang van het terrein: er loopt een pad rondom de pingo-ruïne …

Dat pad was me maandagmiddag wat te lang, maar ik heb me aan de noordkant van de plas prima vermaakt bij een woud van lisdoddes …

Tegen de tijd dat het blad van de bomen is, lijkt het me wel wat om op een goede dag die rondgang eens te maken …

Op weg terug naar de auto zag ik nog weer een mooi in het zonnetje staande grote parasolzwam. Een vlieg gaf hem nog even wat extra’s …

Even scherpstellen op de bloemen die voor de grote paddenstoel staan … Zie ik dat nu goed …? Het lijkt op het roemruchte Jacobskruiskruid

Volgens mij heb ik die niet eerder zo laat in het jaar aangetroffen, maar met een bloeitijd van juni tot oktober zal het hem wel zijn …

Terug bij de ingang van het terrein ben ik nog even lekker in het zonnetje gaan zitten aan de picknicktafel die daar staat …

Vrijwel meteen streek er een libel neer. Hij zat in eerste instantie wat ongelukkig op het licht, maar zo te zien aan zijn snor is het een steenrode heidelibel …

Tot slot nog even een laatste blik over het gebied, en dan terug naar huis, op naar de koffie …

Het zat gistermiddag weer erg lekker op één van de bankjes in De Deelen. Hoewel mijn bovenbenen al lichtjes begonnen te protesteren, besloot ik na een tijdje toch nog even een klein stukje verder te lopen. Vanaf de hoofdbrug middenin het terrein heb ik even een foto gemaakt van het bruggetje op de onderstaande foto. Dat bruggetje zou het keerpunt worden van deze kuier…

Op het bruggetje had een libel wel even zin om wat met me te spelen. Hij zat lekker in het zonnetje op de brugleuning. Zodra ik dichterbij probeerde te komen om een macrofoto van hem te maken vloog hij op om vervolgens een centimeter of 15 verderop weer te gaan zitten. Daar herhaalde het spelletje zich dan …

Pas na lang volharden en aandringen lukte het me om hem goed in beeld te krijgen. Kijkend naar het koppie en z’n snor ben ik geneigd te zeggen dat het waarschijnlijk een steenrode heidelibel is …

Op de foto hieronder is het uitzicht over een deel van De Deelen vanaf het bruggetje op de eerste foto te zien. Het water in het petgat lag er op dat moment vrijwel roerloos bij en het was er heerlijk stil …

Op weg terug naar de parkeerplaats heb ik nog weer een tijdje wat plaatjes staan schieten bij een pol koninginnekruid. Diverse insecten vlogen af en aan, maar alleen een hommel wilde even stil zitten voor de foto …

Op het laatste rechte stuk terug naar de parkeerplaats was ik te moe om nog achter libellen en ander vliegend spul aan te gaan. Ik heb alleen nog even een foto genomen van de gelaagdheid in het spiegelende water in het petgat …

Ik was blij dat ik weer bij de auto was, want de kuier was alweer aan de lange kant geweest. Vandaag maar weer een dagje rustig aan.

Met een tevreden gevoel vervolgde ik gistermiddag mijn fotokuier aan de zuidkant van het Weinterper Skar, nadat ik wat foto’s had kunnen maken van de blauwe knoop. Het volgende doel was het vennetje dat een stuk verderop glinsterend in het landschap ligt …

Daar aangekomen heb ik eerst enige tijd lekker in het zonnetje op het bankje gezeten. Ik had gehoopt hier wat libellen of juffers te kunnen fotograferen, maar die lieten zich nauwelijks zien. Daarnaast was de wind spelbreker, zodat de paar foto’s die ik heb gemaakt van een vuurjuffer en een lantaarntje helaas onscherp bleken te zijn …

Hopend op meer succes bij het meest zuidelijke ven ben ik nog even verder gelopen. Onderweg passeerde ik de kleine kudde schapen die het terrein hier begraast. In het bosje dat de herinrichting van het terrein heeft overleefd zochten ze de schaduw op voor hun siësta …

Bij het zuidelijke ven heb ik eerst een tijdje in het lange gras op de hoge wal aan de oostelijke oever gezeten. Om teken zo weinig mogelijk kans te geven probeer ik zo weinig mogelijk ik het gras te gaan zitten, maar soms valt er niet aan te ontkomen, omdat mijn benen toch hun rust moeten hebben …

Vervolgens heb ik wat rondgescharreld op ‘het strandje’. Even dacht ik een heidelibel te zien die zich te grazen had laten nemen door een kleine zonnedauw. Toen ik wat dichterbij kwam werd duidelijk dat hij niet vast zat, want hij vloog gewoon weg. Afijn, het is geen geweldige plaat geworden, maar mijn missie om een libel te fotograferen was in elk geval geslaagd …

Even later lukte het me ook nog om als toegift een mannelijk platbuiklibel vast te leggen. Een macro-opname mocht ik niet van hem maken, maar met behulp van de zoomlens lukte het wel …

Het was weer een heerlijke kuier. En met het huidige grijze weer is het geen straf om mijn benen vandaag gedwongen rust te geven. Ik nestel me zo meteen weer lekker voor de live beelden van het Skûtsjesilen. Hopelijk gaat het daarbij wat rustiger dan gisteren, want toen vielen er bij een daverende aanvaring drie gewonden.

Voorgaande jaren waren het vooral vuurjuffers en azuurjuffers die zich in ons tuintje lieten zien. Dit jaar gaat die eer naar de houtpantserjuffer. De eerste liet zich op 15 juli fotograferen, toen dacht ik nog dat het waarschijnlijk om een eenmalig bezoek zou gaan. Niets was minder waar, want sindsdien laten ze zich regelmatig zien …

De bloemen van één van de hosta’s bij de vijver vormen de favoriete landingsplek …

Op 21 juli -één van de mooiste dagen van de maand- zaten er zelfs twee houtpantserjuffers tegelijk op de hosta …

Eén van de twee was bereid om me recht van voren even heel dichtbij te laten komen voor een paar portretfoto’s …

Tot slot nog even een close-up van de facetogen en het bekkie in een uitsnede van één van de foto’s …