Lichtlijnig

Eerder deze week twitterde ik al dat zon lekker door blijft pruttelen. Dat is ook niet zo verwonderlijk, want het is al dagenlang een komen en gaan van zonnevlekken, waardoor de zon er met een beetje fantasie uitziet als een krentenbol …

Het zijn overigens niet zomaar vlekken, maar ze borrelen en ze bruisen allemaal van de energie. Sinds maandagochtend hebben zich ongeveer 10 forse uitbarstingen in de M-klasse voorgedaan, waaronder een M4 en een M5. Spaceweather meldt vandaag dat er in elk geval één wolk met geladen deeltjes onderweg is naar de aarde. Het zou hierbij gaan om een zeer snelle CME (schokgolf), afkomstig van zonnevlek 1164, die met een geschatte snelheid van 2200 kilometer per seconde naar ons onderweg is. Daarmee is het de snelste CME is sinds september 2005 …

Deze en op zijn minst één andere CME zou vanavond of morgen mogelijk voor poollicht kunnen zorgen. Of het voldoende is om ook in onze regionen voor een kleurrijk spektakel te zorgen, moet worden afgewacht. Het weer lijkt in elk geval niet echt voluit mee te willen werken, want na een paar heldere dagen en nachten, heeft bewolking op dit moment de overhand …

Het is in elk geval weer spannend genoeg om de grafiekjes en Twitter vanavond te blijven volgen.

Garanties worden niet gegeven wanneer het om weersverwachtingen gaat. Dat geldt voor ons dagelijkse weer hier op planeet aarde, maar dat geldt evenzeer voor verwachtingen m.b.t. het ruimteweer. Na een uitbarsting op de zon in de X-klasse die op de aarde is gericht, hebben we ook in Nederland mogelijk kans om het poollicht te kunnen zien. Of en wanneer het ook daadwerkelijk zover komt, is afhankelijk van diverse zaken, zoals de snelheid waarmee de zonnedeeltjes de aarde bereiken, de dichtheid van de zonnedeeltjes, de richting van het magnetisch veld en niet te vergeten de helderheid van de hemel en de mate van lichtvervuiling. Wil je hier meer over lezen, kijk dan eens op deze pagina …

De ervaring heeft me in oktober 2003 en januari 2005 geleerd, dat de jacht op het poollicht vooral bestaat uit wachten en kijken naar de diverse grafiekjes op internet. Geduld is een schone zaak, en dat heeft me in 2003 na een paar spannende dagen en nachten gedurende twee avonden en nachten een scala aan poollichtfoto’s opgeleverd. De bovenstaande foto toont het eerste poollicht dat ik op 29 oktober 2003 heb mogen aanschouwen bij Uithuizen (Gr). Hieronder staat één van de foto’s die ik een dag later heb gemaakt bij De Deelen …

Ook ditmaal wordt het geduld van liefhebbers en nieuwsgierigen weer flink op de proef gesteld. De wolk met geladen zonnedeeltjes (CME – Coronal Mass Ejection), die dinsdag omstreeks 2:00 uur van de zon is vertrokken, is nog steeds niet bij de aarde aangekomen. Dat kan betekenen dat de snelheid niet erg hoog is, maar het is ook nog wel mogelijk dat de CME de aarde net mist. Solarstormwatch heeft zijn verwachting omtrent de aankomst van de CME intussen bijgesteld: Solarstorm expected at Earth 09 GMT 18 February. Datbetekent dat we mogelijk opnieuw een nachtje vruchteloos moeten wachten tot ca. 10 uur vrijdagochtend. Of er dan morgenavond nog zoveel van de zonnestorm over is, dat we er hier iets van zullen merken, moeten we ook maar afwachten …

Of het zo spectaculair wordt als in de vroege uurtjes van 31 oktber 2003 (zie bovenstaande foto), valt zeer te betwijfelen. Maar je weet het maar nooit met poollicht, en ook een beetje poollicht is poollicht! Kortom: ik blijf voorlopig op mijn post om de ontwikkelingen te volgen.

De batterijen zijn opgeladen, de camera’s zitten in de tas en het statief ligt klaar.
Nu is het nog slechts een kwestie van afwachten tot de schokgolf van de X2-uitbarsting de aarde bereikt. De laatste voorspellingen hieromtrent variëren van in de loop van de komende avond tot donderdag in de namiddag. Zonnevelk 1158 pruttelt intussen lekker door, vandaag zijn er weer twee M1-uitbarstingen geweest …

Het is hier in het noorden nog steeds wisselend bewolkt, maar de gaten in het wolkendek lijken steeds wat groter te worden. Helemaal helder lijkt het vanavond echter niet te worden. Maar misschien is dat helemaal niet zo verkeerd, want bij een kompleet wolkenloze hemel kan de maan wel eens voor erg veel lichthinder zorgen …

Hoe dan ook, ik houd de grafiekjes de komende uren zeker in de gaten. Zodra de schokgolf de aarde heeft bereikt en we serieus kans hebben op poollicht, zal ik daarvan zeker melding maken via mijn Twitter-account.

Hèhè, daar ben ik weer …
Om te beginnen dank aan allen die me via een reactie op het weblog of via de mail het beste hebben gewenst!

Voor het eerst sinds ik in oktober 2005 ben begonnen met bloggen, is mijn weblog ruim een week achtereen niet bijgewerkt. Al die tijd heb ik geen letter getikt en geen foto gemaakt. Mijn computer heeft nog steeds geen idee wat hem vorige week is overkomen. Pas nadat hij zeven dagen op rij volkomen geruisloos op het bureau had gestaan, werd hij weer opgestart. Zo lang had geen van mijn computers sinds de zomer van 2004 ooit stil gestaan. En dat alles vanwege een griepje …

Hoewel … griepje is mild uitgedrukt in dit geval. Zeg maar gerust griep, want ik werd geveld door een niet te onderschatten griepvirus. Vooral de eerste dagen ging ik door het leven met een kloppend hoofd, dat met watten gevuld leek te zijn. De zakdoeken waren niet aan te slepen en in de voorraad kamille werd een flink gat geslagen. Daar kwam al snel bij, dat de gevoelsstoornis in mijn halsstreek (een uitwas van mijn MS) – die ik nota bene net weer wat onder controle begon te krijgen – weer extra werd geactiveerd. En dan heb ik het over de spierpijn nog niet eens gehad …

De eerste dagen heb ik vooral hoestend en proestend doorgebracht, nu eens in bed, dan weer voor de tv hangend, en regelmatig in slaap vallend. De iPad was me die eerste dagen eerlijk gezegd nog te zwaar, en lezen was me te vermoeiend. Van mijn dagelijkse blogrondjes is daardoor niets terechtgekomen. Eigenlijk heb ik me al zappend vooral bezig gehouden met de ontwikkelingen in Egypte.

Naarmate ik langer kon beschikken over een enigszins heldere geest, die zich zo af en toe weer eens ergens op kon concentreren, heb ik me m.b.v. mijn iPad ook op internet vooral op de ontwikkelingen in Egypte gevolgd. Spanning, hoop, twijfel, bewondering en verwondering wisselden elkaar af, terwijl de beelden van CNN en Al Jazeera zich mengden met de tweets van @ghonim, @sandmonkey en andere Egyptenaren die zich op en rond het Tahrirplein in Cairo bevonden …

Echt fit ben ik nog steeds niet, en dat zal ook nog wel enige tijd vergen, maar nu in Egypte de rust weer enigszins lijkt terug te keren, wordt het tijd om ook hier de dagelijkse gang der dingen weer voorzichtig op te pakken. Van het maken van fotokuiers zal eerst nog wel niet veel terechtkomen, maar ik heb intussen wel een paar foto’s kunnen maken van de eerste sneeuwklokjes in ons tuintje, dus het begin is er weer …

Het wordt ook tijd om de blik weer eens omhoog te richten, want gistermiddag heeft zich bij zonnevlek 1158 een flinke uitbarsting (klasse M 6.6) voorgedaan. Het lijkt erop dat deze uitbarsting op de aarde gericht was, waardoor er wellicht in de nacht van dinsdag op woensdag weer een kansje is om poollicht te kunnen zien. Erg groot acht ik die kans overigens niet, daarvoor lijkt de schokgolf met geladen deeltjes volgens Spaceweather net wat te licht te zijn. Bovendien ziet het er naar uit dat bewolking roet in het eten gooit, maar elke kans is er weer één …

Wanneer het er serieus op gaat lijken, dat we een kans hebben om poollicht te kunnen zien, dan zal ik daarvan zeker melding maken op het weblog. Daarnaast zal ik trachten daarvan live verslag te doen op mijn zojuist geactiveerde twitter-account.

Zo, jullie zijn eerst weer op de hoogte. Ik zal eens voorzichtig een begin maken met bijlezen, want er staan intussen 170 niet gelezen items in mijn reader …

Terwijl we gisteravond na afloop van een feestje onder een fonkelende sterrenhemel huiswaarts reden, realiseerde ik me ineens dat het tijdens deze nacht van de nacht precies zeven jaar geleden is dat ik mijn meest spectaculaire poollichtfoto’s heb gemaakt …

Nadat ik donderdagavond 30 oktober 2003 enkele uren met succes op jacht was geweest naar poollicht, kwam ik tegen half twee ‘s nachts thuis. Op het moment dat de sleutel in het slot van de voordeur stak, zag ik vanuit mijn ooghoek (of zou ik het gevoeld hebben?), dat er iets gebeurde aan de westelijke hemel. Plotseling was daar een gigantisch grote felrode lichtvlek verschenen … Ik kon mijn ogen niet geloven!

Om geen last te hebben van de ons huis omringende lichtvervuiling, ben ik meteen weer in de auto gestapt. Enkele minuten later stond ik vlak buiten Drachten midden op de weg tussen de weilanden in een surrealistisch aandoend decor te fotograferen …

Toen rond twee uur het rood in de lucht plaats begon te maken voor groen, ben ik maar eens rustig tegen de auto geleund om een shagje te draaien en me vervolgens een tijdje alleen maar te verwonderen over dit fantastische fenomeen …

Eén van de laatste foto’s die ik toen heb gemaakt, laat mooi zien hoe ver het poollicht zich naar het zuiden uitstrekte. Op de foto hieronder is bovenaan rechts van het midden het sterrenbeeld Orion te zien. Kijk binnenkort op een heldere avond maar eens waar dat staat …

Wie op deze druilerige dag het hele verhaal over mijn poollichtavonturen van oktober 2003 wil lezen kan hier terecht.
En intussen komt de volgende keer dat we in Nederland weer poollicht zullen kunnen zien elke nacht wat dichterbij …