Lichtlijnig

Het viel nog lang niet mee om een onderwerp en bijpassende foto’s te kiezen voor dit logje. Vooral het foto-aanbod is simpelweg te groot momenteel. Neem nu bijvoorbeeld gisteren …

In het kader van vaderdag kwam de jeugd uit Leeuwarden op bezoek. Natuurlijk duurde het ook ditmaal niet lang, voordat Tijmen graag even wilde voetballen in het speeltuintje. Uiteraard moesten daar even ‘n paar plaatjes van worden geschoten …

Tijdens de welverdiende pauze heb ik in de tuin wat bloemen en insecten gekiekt, waarvan een aantal het bekijken wel waard zijn, maar die heb ik eerst maar even een plekje in het archief gegeven. Er was namelijk nog meer interessants gisteren, want even na elven verschenen er opnieuw lichtende nachtwolken aan het firmament …

Omdat ik te moe was om een plekje buiten Drachten op te zoeken, had ik vroegtijdig een observatiepost ingericht op de logeerkamer. Echt geweldig zijn de foto’s niet geworden, daarvoor heb ik hier wat te weinig zicht op de horizon en is er teveel lichtvervuiling, maar het was wel weer de moeite waard. Zeker omdat de NLC’s aan het begin even erg hoog zaten, ze reikten bijna tot in het zenit (dat is het punt recht boven je hoofd). Wat echter vooral opvallend was, is dat ze ditmaal in het noordnoordoosten verschenen, terwijl dat normaal gesproken in het noordwesten is. Het is en het blijft een mysterieus verschijnsel …

Op de lichtende nachtwolken kom ik in de loop van de week vast nog wel eens terug, want ik verwacht dat we deze week nog wel iets moois te zien zullen krijgen …

Uiteindelijk kom ik toch terecht bij een paar foto’s die ik vanmiddag heb gemaakt tijdens de maiden trip op onze nieuwe e-bike. Het heeft even geduurd, maar uiteindelijk is het er toch van gekomen. De proefritjes die ik vorig jaar juli op een tweedehands e-bike heb gemaakt, waren niet zo’n succes, maar de fietstochtjes die we eind mei op Terschelling hebben gemaakt, waren dat des temeer …

Vanmiddag moest ik even naar het postagentschap in de wijk, en het leek me een goed plan om dat meteen maar te doen op de nieuwe fiets, die we zaterdag konden ophalen. Aansluitend op het bezoek aan het postagentschap heb ik een ritje gemaakt door het nieuwbouwplan Drachtstervaart …

In de hoogste versnelling en karren maar, over smalle paadjes en langs prachtige waterpartijen. Met de zomer voor de deur zullen er hier de komende tijd waarschijnlijk wel eens wat foto’s verschijnen van plekjes waar ik met de auto niet zo gemakkelijk kom …

Nadat we ruim een uur lekker in de duinen bij het National Geographic logo hadden zitten lunchen, en Jetske en ik dat gele frame van alle kanten hadden vastgelegd, waren we rond 14:30 uur weer terug bij het chalet. Terwijl Aafje en Jetske de huurfietsen afleverden bij de receptie, zat ik op het terras te kijken naar de lucht, die er niet mooier op werd …

Nu ik weer even lekker ontspannen zat, was de inspanning van de laatste drie dagen intussen aan alle kanten goed voelbaar in mijn lijf. Omdat ik het niet meer zag zitten om naar de bus te lopen, lieten we ons een uurtje later door een taxi afzetten bij de haven van Terschelling-West …

We hadden nog wel even tijd voordat we moesten inschepen, daarom lieten we ons door Jetske meevoeren naar het terras van ‘Zeezicht’. Onder het genot van vers geperst sinaasappelsap hebben we daar nog een half uurtje gezellig zitten napraten over de drie prachtige dagen die we samen op Terschelling hadden doorgebracht  …

Uiteindelijk kwam dan toch het moment waarop we aan boord moesten gaan van de snelboot de ‘Koegelwieck‘. Voor Jetske betekende ons vertrek opnieuw een wisseling van de wacht. Op het moment dat wij aan boord stapten van de ‘Koegelwieck’, zagen we in de verte de gewone veerboot ‘MS Friesland‘ vanuit Harlingen naderen. Aan boord van dit schip bevonden zich Jetske’s laatste gasten in deze vakantie. Over een half uurtje zouden zij in de haven aankomen …

Wij zouden ons over drie kwartier weer op het vasteland bevinden, en dat leek ons mooi op tijd te zijn, want terwijl we over de kade liepen, maakten de lucht en de zee een steeds minder vriendelijke indruk …

Nu heb ik bepaald geen zeebenen, maar dat levert op ‘de Koegelwieck’ niet zo snel problemen op, want die danst niet op de golven, maar snijdt er met een gangetje van zo’n 58 km per uur dwars doorheen …

Jetske, ook via dit kanaal nogmaals hartstikke bedankt voor je uitnodiging. Het was een prachtige korte vakantie met alles erop en eraan, waar we allebei enorm van hebben genoten! Mede dankzij het weblog heb ik anderhalve week plezier gehad van die drie dagen, maar ik zal er nog veel langer met veel plezier op terugkijken.

Het eiland Terschelling heeft i.s.m. National Geographic in het kader van de ‘Maand van de Aarde‘ het project ‘Sprekend Landschap‘ ingericht …

In the context of the ‘Month of the Earth’ the Dutch island Terschelling has established the project ‘Speaking Landscape’ in cooperation with National Geographic …

Een fietsroute voert langs 12 locaties op het eiland waar de beroemde gele kaders van National Geographic staan …

A cycle route carries along 12 locations where the famous National Geographic frames are erected …

Het eiland heeft een grote variatie aan landschappen: stranden, jonge duinen, oude duinen, heidevelden, bossen, een open polderlandschap en leuke kleine dorpjes …

The island had a great variety of different landscapes: beaches, young dunes, old dunes, heath or moor, woods, open polders and beautiful little villages …

Door elk van de kaders kun je één van deze prachtige landschappen zien. Aan ieder frame hangt een luidspreker, waaruit op gezette tijden het verhaal over natuur en landschap op de betreffende locatie klinkt …

Through each of the frames you can see one of these wonderful landscapes. At each frame is a speaker attached, from which sounds the story concerning nature and landscape at that location …

Aan de ‘Maand van de Aarde’ is ook een fotowedstrijd verbonden. Ik heb heel wat plaatjes van dit National Geographic logo geschoten, maar ik geloof niet dat er een winnaar tussen zit …

There’s a photocontest with the ‘Month of the Earth’. I’ve made a lot a pictures of this National Geographic loge, but I don’t think there’s a winner among them …

Wij hebben vorige week maar één van de locaties bezocht, maar het project blijft twee jaar bestaan, dus wie weet …

We visited just one of the locations last week, but the project will remain for two years, so who knows …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Nadat we de sappige en kleurrijke Waddenweiden achter ons hadden gelaten, waren we sneller dan verwacht weer in Formerum. Hoewel de bewolking rond het middaguur geleidelijk verder toenam was het nog steeds goed weer. Omdat we ons pas rond vier uur hoefden in te schepen voor de reis terug naar Harlingen, stelde ik voor om nog een keer door de duinen naar West aan Zee te fietsen, zodat ik nog even een paar foto’s kon maken van het logo van National Geographic in het duinlandschap. Toen we daar dinsdag passeerden, was het miezerig en grijs …

Het geel doet het natuurlijk prima in dit beeld, maar het moest nog beter kunnen. Met een beetje geluk zou het landschap rondom het logo in ieder geval het eerste uur nog een heel andere sfeer ademen dan dinsdagochtend. Op naar de duinen …

Onderweg kwamen we langs een orchideeënveldje waar het dinsdagochtend plensde van de regen, toen we daar passeerden. Van fotograferen was op dat moment al helemaal geen sprake. Dit buitenkansje moesten we dus ook maar even meepakken. Een luidkeels “Ho …” mijnerzijds was voldoende om onze kleine karavaan halt te doen houden …

Al snel bewogen mijn fotomaatje en ik ons behoedzaam door de berm van het fietspad te midden van de gevlekte orchissen …

De brede orchissen in het Weinterper Skar hebben hun beste tijd al gehad, maar hier toonden de orchideeën zich nog op hun mooist …

Het zijn niet de mooiste of de beste foto’s die ik ooit heb gemaakt van een orchis, maar dat is te wijten aan het feit, dat de vermoeidheid zich intussen behoorlijk liet voelen. Het viel ook lang niet mee om vanuit gehurkte positie weer op te staan en mijn stalen ros te bestijgen, maar het moest toch nog maar even. Nog even doorzetten …

Aafje deed als een ware meesterknecht het zware kopwerk tegen de straffe westenwind in. Het klokje op mijn E-bike wees me erop dat het energieniveau intussen was teruggelopen tot 40%. Maar gelukkig, in de verte lonkte het beroemde gele logo …

Het beviel ons alle drie prima om met de stevige westenwind in de rug langs het Wad te fietsen, maar hoe verder we oostwaarts zouden gaan, hoe verder we ook weer tegen de wind in zouden moeten tornen. Daarom zijn we op een bepaald moment de dijk weer overgestoken om door het weidegebied terug te gaan in de richting van Formerum …

In de bermen van dit landweggetje dartelden diverse vlinders rond, maar zoals aan Jetske’s wapperende haardos en het lange gras te zien is, was het zinloos om te stoppen in de hoop een paar macrofoto’s te kunnen maken. Daarvoor waaide het veel te hard …

Wie zich wel gemakkelijk liet fotograferen was een tureluur die geruime tijd met de kop in de wind op ‘n paaltje bleef staan …

En ook de koeien die lekker in de wei lagen te herkauwen vormden een gemakkelijk doelwit voor onze camera’s …

Hoewel de lucht nog steeds overwegend lichtblauw kleurde, verschenen er meer en meer cirruswolken of windveren aan de lucht …

Hoe mooi die vederwolken ook zijn, ze willen nog wel eens wijzen op een weersverandering, zoals de nadering van een warmtefront. En dat bleek later op de dag weer eens uit te komen …

Sneller dan verwacht waren we terug bij Formerum. Omdat we ons hadden voorgenomen alles uit deze laatste dag op Terschelling te halen en omdat de accu van mijn fiets nog wel enige kilometers leek toe te staan, besloten we nog even door te fietsen naar de duinen bij West aan Zee …

Morgen een paar foto’s van prachtige bloemen in de duinen …