Lichtlijnig

“Waar waren we ook weer gebleven …?” Met die vraag begon Geert Mak vrijwel alle afleveringen van de tv-serie “In Europa“.
Tijdens mijn kuier door De Deelen was ik maandagmiddag bij het derde bankje op mijn route aangekomen. Omdat dit ook meteen het laatste bankje was, ben ik wat langer blijven zitten dan op het eerste bankje. Het zat er nog goed in de zon met uitzicht op het molentje …

Vriendelijk groetend liep er na enige tijd een groepje van vier mensen voorbij. Omdat ik geen zin had om meteen achter hen aan te lopen, liet ik er nog even wat tijd overheen gaan, voordat ik mijn weg weer vervolgde …

Kort nadat ik weer op pad was, kwam ik op het eilandje tussen de twee bruggetjes tot de ontdekking dat ik in een onnadenkende bui blijkbaar mijn stoute schoenen had aangetrokken …

Er was geen houden aan, of ik wilde of niet, ik moest en zou even door de bosschage naar de waterkant om even een paar plaatjes te schieten van het tweede bruggetje in tegenlicht …

Daarna was het tijd om het bruggetje over te steken, zodat ik mijn weg kon vervolgen over de legakker, die zich tussen twee petgaten voor me uitstrekte …

Intussen bleef ik de lucht goed in de gaten houden, want er pakten zich steeds meer donkere wolken samen. De wolken in zuidelijke richting vóór me vormden geen probleem, maar vanuit het noordwesten kwam weinig goeds naderbij …

Zodra ik de beschutting van de bomen achter me had gelaten en het laatste stukje over de verharde weg in westelijke richting liep, werd duidelijk dat niet alleen de bewolking was toegenomen, maar ook de wind. Op het kanaal naast me verschenen de eerste kleine schuimkopjes …

De wandeling was langer geworden dan ik me had voorgenomen, maar gelukkig, daar was de parkeerplaats. Blijkbaar waren er intussen meer mensen op het idee gekomen om hier even uit te waaien, ik telde wel 12 auto’s op de parkeerplaats. Volgens mij is dat een record …

Ik zat net in de auto uit te blazen, toen de eerste regendruppels op het raam uiteen spatten. Wat een timing.

Dankzij het overwegend trieste en regenachtige weer heb ik in december 2011 veel minder foto’s gemaakt dan in de wintermaand van 2009 en 2010. Dat betekent dat ik naar alle waarschijnlijkheid ook veel minder gewandeld heb, en dus werd het tijd om het nieuwe jaar te beginnen met een wandeling die net wat langer werd dan ik had gepland …

Het eerste petgat lag er bij gebrek aan wind en vogels vrijwel roerloos bij. Pas helemaal achteraan kwam er wat leven in de brouwerij, doordat een grote groep meerkoeten bij mijn nadering hun beschutte plekjes langs de wal verlieten …

Bij het eerste bankje op mijn route heb ik even wat rust gepakt. Maar ook weer niet te lang, want het is dan wel warm voor de tijd van het jaar, maar de bovenbenen verstijven snel. Eenmaal weer op weg heb ik het onderstaande groepje bomen nog maar eens gekiekt. Dat heb ik op 13 oktober ook gedaan, maar toen was vooral het struikgewas nog een stuk groener. Vandaag vond ik het licht er wel erg mooi …

Ik besloot mijn weg in eerste instantie te vervolgen tot het tweede bankje, bij wat ik altijd maar de hoofdbrug noem. Daar aangekomen begon de gevoelsstoornis in mijn halsstreek weer aardig op te spelen, maar de benen voelden nog goed, en dus besloot ik mijn kuier maar via het oostelijke pad af te maken …

Hoewel er gisteren een kleine 30 mm regen is gevallen, stond de tjasker er in alle rust bij. Maar ja, dat kon ook moeilijk anders, want er was nog steeds maar weinig wind …

Het molentje aan de andere kant van de verbindingsvaart draaide wel regelmatig zijn rondjes, maar veel water leek het daarmee niet te verplaatsen …

Vanaf het derde bankje op mijn route heb ik een tijdlang genoeglijk naar het molentje zitten kijken …

Even zitten … morgen maar verder …

Omdat het hier de hele week mistig en grijs was, heb ik vandaag voor SWF een paar kleurrijke foto’s uit het archief tevoorschijn gehaald …

Because it’s been fuzzy and grey every day this week, I took some colorful photos from my archive for today’s SWF …

Deze foto’s heb ik vandaag precies 5 jaar geleden genomen …

I took these shots today exactly 5 years ago …

Ik kan me die dag -het was een zaterdag- nog heel goed herinneren. Het was de laatste keer dat ik de lange wandeling heb kunnen maken in De Deelen …

I remember that day -it was a saturday- very well. It was the last time I could make the long walk in the nature reserve De Deelen …

Toen ik moe en voldaan terug was bij de auto, werd ik beloond met een prachtige zonsondergang …

When I was satisfied and tired back at the car I, was rewarded with a beautiful sunset …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

In de eerste helft van de week was het grijs en miezerig in Noord-Nederland, maar gisteren scheen de zon weer …

In the first half of this week we had grey and dreary weather in the northern part of the Neteherlands, but yesterday we had sunshine …

Het voelde bijna zomers aan, maar de berken hebben hun bladeren verloren, het moet dus wel herfst zijn …

It almost felt like summer, but the birches lost there leaves, so it must be autumn …

Zo houd ik wel van herfst …

This is the way I love autumn …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!

Vanmiddag heb ik een heerlijke kuier gemaakt in De Deelen. Ik heb me er toe moeten zetten om zo ver te komen, want ik ben doodmoe, maar daar wil ik met dit mooie najaarsweer eigenlijk niet aan toegeven. Daar komt nog bij, dat Aafje morgen de auto nodig heeft, dus dan komt er niet van. Met een paar pauzes op een bankje was, het knabbelend op een stukje zoethout, allemaal net te doen.

Een paar van de landschapsfoto’s laat ik morgen zien in het kader van Skywatch friday, maar voor de sfeer zet ik er toch even een plaatje van een van de petgaten bij. De berken die het petgat omzomen hebben hun blaadjes al laten waaien …

De rest van dit logje komt ten goede aan de vliegenzwam. Ik ga maar zelden op zoek naar paddenstoelen, maar als ik min of meer toevallig een mooi exemplaar op of naast mijn pad aantref, dan gaat die meestal toch wel even op de foto …

Vandag viel die eer onder andere te beurt aan tweetal paddenstoelen. Een klein exemplaar, dat nog bezig was om zich boven de grond uit de worstelen, en een wat grotere, die een stukje verderop aan de voet van een paar berken stond …

Ik had er vanmiddag elders ook al een paar gezien, maar die waren al goeddeels aangevreten. Dit exemplaar was nog mooi fris van kleur en rondom puntgaaf …

Niet alleen van boven, maar ook van onderen was hij met het strakke lijnenspel van zijn fijne plaatjes het bekijken zeker waard …