Lichtlijnig

Eigenlijk had ik gehoopt vandaag wat foto’s te kunnen maken van de ijszee op het Wad, maar tot mijn grote spijt heb ik nog niets gehoord van de garagehouder, en dus restte me vandaag weinig anders dan maar wat naar de vogeltjes in de tuin te kijken …

De merel kwam langs om even wat te drinken uit ‘t wak in de vijver, dat vanmorgen voor de tweede maal dichtgevroren was …

Het roodborstje liet zich een paar maal zien bij het goed gevulde voederhuisje …

De vlaamse gaai wipte regelmatig even aan om een pinda te pikken …

Wat rest is hier en daar een lege dop …

Daar kan ik dan echt van genieten …
De winter valt in met een eerste ijsdag, en meteen laat het roodborstje zich weer zien …

Hij kwam overigens niet op het voer af, dat sinds gisteren weer in ruime mate op diverse plaatsen in ons tuintje aanwezig is. Nee, het roodborstje kwam op het zachte geruis af, dat wordt veroorzaakt door het luchtpompje dat sinds gisteren weer bellen blaast om de vijver zo lang mogelijk open te houden. Hoe lang dat met de komende koudegolf zal lukken, is natuurlijk maar de vraag, maar voorlopig varen de vissen en de vogels er wel bij …

En ach, het geeft mij ook nog gelegenheid om af en toe weer eens een klein bolvormig zelfportretje te schieten …

Tot slot nog even dit …
De poldergemalen draaien tot morgen nog volop in Fryslân, er ligt nog geen centimeter ijs op de meeste sloten, vaarten, kanalen en meren, maar het E-woord is alweer diverse malen gevallen in de media. Friese hotels worden al gebeld door mensen die een kamer willen boeken voor als er een Elfstedentocht komt. Het moet toch ook niet gekker worden met die Hollanders en ander ijsgek volk …

En opnieuw is het een grijze en winderige dag. Ik waag me ook vandaag weer niet aan een kuiertje, want er valt momenteel in bos en veld toch maar weinig te zien. Het lijkt me beter om mijn krachten te sparen voor het weekend. Om toch even wat frisse lucht op te snuiven en even wat te bewegen, heb ik rond het middaguur even wat in de tuin rondgescharreld …

Met een temperatuur van ruim 9 graden is het ook vandaag weer allerminst koud. De natuur lijkt zich op verschillende fronten aan te passen aan het zachte weer. Dinsdag zag ik in de omgeving van Earnewâld een ooievaar in een weiland lopen. Vandaag staan in ons tuintje het eerste sneeuwklokje en de campanula gebroederlijk naast elkaar te bloeien. Het is een vreemdsoortige horrorwinter …

Zo, daarmee heb ik het 500-ste logje op dit weblog toch op een aardige manier kunnen vullen, al zeg ik het zelf …

Om op deze grijze dag toch even wat frisse lucht op te snuiven, heb ik aan het begin van de middag een tijdje in de tuin rondgestruind …

De laatste bladeren van de hazelaar wachten geduldig op de komst van de aangekondigde windstoten …

Een paar druppels aan de beukhaag konden zo lang niet wachten, zij lieten hun twijgjes al los vlak nadat ik ze had vereeuwigd …

Sinds de hazelaar zijn bladeren laat vallen, verkeert ons tuintje echt in herfstsfeer. Het net ligt weer niet voor niets over de vijver, want het heeft al mooi wat blad opgevangen. Voorlopig moet dat net nog maar even blijven liggen, want er hangen nog heel wat bladeren aan de boom …

Nog steeds zijn er hier en daar wat andere kleuren tussen de herfsttinten te zien. Maadag liet ik hier al een paar foto’s zien van de lavendel die nog steeds in bloei staat …

Vandaag heb ik rond het middaguur een paar foto’s gemaakt van een plantje dat achter in de tuin nog vrolijk staat te bloeien tussen de herfstbladeren. Nu rest nog de vraag wat voor bloemetjes het zijn, want ik heb weer eens geen idee, en Aafje is niet in de buurt om me te helpen …