Lichtlijnig

Om organisatorische redenen wilden zijn ouders Tijmen wel even een paar dagen kwijt, daarom logeert het mannetje deze week een paar dagen bij pake en beppe (opa en oma voor de niet-Friestaligen). Hij was gisterochtend nog maar nauwlijks binnen, of hij vertelde met een stralend gezicht dat hij de oude fotocamera (Fuji Finepix J110w) van papa en mama had gekregen, nadat die een nieuw toestel hadden aangeschaft. Aangestoken door pake, die hij nog nooit zonder camera had gezien, ging er een grote wens van Tijmen in vervulling, want al voordat hij vier werd hanteerde hij dit toestel af en toe verbazend knap. Natuurlijk moest pake al snel op de foto …

Nadat Tijmen zich de eerste uren op teken- en plakwerkjes had gestort, heb ik hem ‘s middags voorgesteld om samen wat te gaan fotograferen in de tuin. Die suggestie werd stralend beaamd. Toen ik er nog aan had toegevoegd, dat ik een aantal van zijn foto’s op pake zijn weblog zou plaatsen, stapte hij trots glunderend gewapend met de camera naar buiten …

Tijmen heeft al van jongs af aan iets met onze druiven. Het was dan ook niet verwonderlijk dat daar een foto van gemaakt moest worden. Daarbij schuwde Tijmen het gebruik van de zoomfunctie niet …

Ook de knalrode mandevilla en de regenmeter werden secuur in beeld gebracht …

Natuurlijk mocht een foto van de vijver, waar de gele plomp zijn tweede bloem showt en waar de zoveelste waterlelie is opgedoken, niet ontbreken …

Helemaal achter in de tuin waren deze bloemetjes en de kruik een kiekje waard …

Wel een struik, maar nog steeds geen vlinders …

Terug op het terras bleek dat beppe aan het werk was bij de vijver …

Terwijl Tijmen met beppe over de vijver stond te kletsen, liet ik mijn blik en gedachten even naar de lucht dwalen. Juist op dat moment passeerde er een ooievaar. Toen ik de camera op hem had ingezoomd, zag ik dat hij niet alleen was. Waar zou zo’n beest dat vrachtje nou toch gaan afleveren …?

En dan nog even dit …
Dit weblog wordt nog slechts bijgewerkt t.b.v gebruikers met een klein 4×3 beeldscherm. I.v.m. technische problemen is het niet mogelijk om hier te reageren. Dat kan wel op het weblog waar dezelfde foto’s dagelijks in een groter formaat worden gepubliceerd: Afanja’s weblog.

Vandaag nogmaals een paar foto’s die vriend Johan in mei maakte van kites en kristallen aan de Noordfranse kust …
Bedankt Johan!

Today again some pictures of kites and crystals made by my friend Johan at the sea side in northern France …
Thanks Johan!

.

.

.

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend … – … Enjoy your weekend

Vrijdag kwam er rond het middaguur een mailtje binnen van Johan van Aken: “We zijn weer even terug in It Heitelân met o.a. foto’s met als onderwerp ijskristallen, die ik een keer met jou in de auto heb gezien. Terwijl ik aan de Noordfranse kust kite surfers aan het fotograferen was, zag ik plotseling dat verrassende fenomeen verschijnen in de atmosfeer. Ik heb er verscheidene foto’s van gemaakt, dit wilde ik even met je delen …”

Nadat we ‘s middags even telefonisch hadden bijgepraat, heb ik Johan gevraagd of ik een paar van die mooie foto’s na afloop van mijn methylprednisolonkuur mocht gebruiken op mijn weblog als feestelijk teken van hoop en kracht …

Natuurlijk mocht dat van Johan, waarvoor dank! 
En dat kwam mij heel goed uit, want net als in november 2004 – toen ik mijn eerste methylprednisolonkuur heb gehad – is na afloop van de kuur pas goed merkbaar dat dat gemene goedje in mijn lijf zit. Op dit moment voel ik me lichamelijk letterlijk en figuurlijk gesloopt. Van het maken van fotokuiertjes komt voorlopig even niets …

De eerstkomende dagen zal ik me met alle plezier houden aan het advies van de verpleegkundige die me gistermiddag uitgeleide deed uit het ziekenhuis: “Wees nu verstandig, en doe het volgende week heel rustig aan. Daarna mag u langzaam weer wat gaan opbouwen …”

Zoals ik me nu voel, zal het me weinig moeite kosten om de eerstkomende dagen goeddeels door te brengen in mijn luie stoel en de hangmat. Tussendoor zal ik me af en toe eens naar de computer slepen om een blogrondje te maken en hier wat foto’s uit mijn gelukkig nog steeds rijkelijk gevulde archief te plaatsen. Over MS en alles wat daarmee annex is, ga ik u voorlopig niet meer vervelen. Als de medicatie zijn werk doet, dan hoop ik hier volgend weekend een levenslustige en strijdvaardige MS-update te kunnen plaatsen. Tot die tijd wens ik u allen een goede en prettige week!