Lichtlijnig

Wat voor de volle maan geldt, geldt ook voor zon: als er wat wolkenflarden voor langs schuiven, kun je er soms heel aardige plaatjes van schieten …

In februari 2006 ging er in vergelijkbare weersomstandigheden als vandaag achter in ons tuintje een musje mooi in het zonnetje zitten …

Kortom: ik vond het wel toepasselijke plaatjes uit het archief …

Sylvia schreef als reactie op mijn foto’s van de volle maan van afgelopen nacht: “Spooky, brrrr …”
Wat ik echter spooky vind, is wat er zaterdagmiddag in het centrum van Leeuwarden gebeurde …

In het kader van de gemeenteraadsverkiezingen maakte Balkenende zaterdagmiddag een wandeling over een verkiezingsmarkt in het centrum van Leeuwarden. Toen het Friese SP-statenlid Ad van der Kolk een kartonnen bord met de tekst ‘Balkenende – leugenaar – Irak‘ omhoog hield, werd hij vastgegrepen en door politieagenten meegenomen naar een steeg. Daar werd de SP’er even stevig aangepakt door de politie en beveiligers van demissionair premier Jan Peter Balkenende.

Volgens de politie verstoorde Van der Kolk de openbare orde door met het bord achter Balkenende te staan zwaaien en te schreeuwen terwijl die door tv-ploegen werd geïnterviewd. ,,Je mening uiten mag, maar het moet wel ordentelijk gebeuren”, laat politiewoordvoerder Anne van der Meer weten.

SP-Kamerlid Harry van Bommel stond er met zijn neus bovenop toen Van der Kolk bijna tegen de grond werd gewerkt. Volgens Van Bommel hield Van der Kolk zich juist volkomen rustig. ,,Ik vind dit ongehoord.” Van der Kolk stond volkomen in zijn recht door het bord overeind te houden, vindt het kamerlid. ,,Er was geen enkele verstoring. Van der Kolk is ingeperkt in zijn vrijheid van meningsuiting.”

Hoe erg Van der Kolk zich misdroeg en hoe schandalig hij de openbare orde verstoorde, werd haarfijn vastgelegd door een cameraploeg van Omrop Fryslân TV. Het filmpje is hier te zien.

Als dit de manier is waarop we in dit land de komende maanden in de verkiezingscampagne omgaan met de vrijheid van meningsuiting, dan ziet het er naar mijn oordeel somber uit …

Nu het einde van de meteorologische winter in zicht is, kan ik wel stellen dat ik een prima winter heb gehad. Sinds ik MS heb, heb ik nog niet eerder in zo’n lange periode zo duidelijk kunnen ervaren dat ik me tegenwoordig beter kan wapenen tegen kou dan tegen warmte. Omdat het dankzij de vele sneeuw ook nog eens een erg fotogenieke winter was, heb ik deze winter meer fotokuiertjes gemaakt dan gemiddeld in de voorgaande winters. Die fotokuiertjes kostten me – ook weer dankzij diezelfde hoeveelheid sneeuw – stuk voor stuk veel kracht, maar ze  leverden me ook steeds weer energie op …

Nu, aan het eind van de winter, ben ik even door mijn energie heen. Ik begin letterlijk en figuurlijk zwarte sneeuw te zien. De plotselinge ziekenhuisopname van Aafje vorige week dinsdag, en de stress en extra drukte die dat met zich meebracht, heeft er flink ingehakt. Alleen al over mijn avonturen in de lokale supermarkten zou ik bijna een boek kunnen schrijven. Man, man, wat zitten die winkels tegenwoordig onlogisch in elkaar. Ik heb steevast twee of drie rondjes nodig, voordat ik alles wat op het lijstje staat heb gevonden. Natuurlijk, die onlogische inrichting van de supermarkten is ervoor bedoeld om de consument maar zoveel mogelijk te verleiden tot allerlei onnodige aankopen. Maar hoe vermoeiend die rondjes door de supermarkt ook waren, ik ben mooi niet in die marketingtrucs  getrapt. Meer dan er op mijn boodschappenlijstje stond, zat er uiteindelijk niet in mijn winkelwagen …

Gelukkig knapt Aafje de laatste dagen zienderogen op. Ze krijgt zelfs alweer praatjes. 
Dat betekent dat ik de komende dagen zowel letterlijk als figuurlijk een stapje minder kan doen. Naar het zich laat aanzien krijgen we voorlopig vooral te stellen met grijs en regenachtig weer. Dat lijkt me in de huidige situatie een prima weertype om het ook met mijn fotokuiertjes even kalm aan te doen en voor het weblog terug te vallen op mijn rijk gevulde archief, totdat de zwarte sneeuw uit beeld is verdwenen …

25 februari 2006 – sneeuwklokjes in de knop:

25 februari 2007 – krokus in volle bloei:

25 februari 2008 – narcissen in volle bloei:

25 februari 2009 – de eerste krokussen in de knop:

25 februari 2010 – er bloeit nog niets, maar het eerste lieveheersbeestje liet zich wel zien:

De dramatische wissel van Sven Kramer op de 10 km hakte er behoorlijk in gisteravond. Gelukkig deed zich voordat ik naar bed ging nog een fotomoment voor om de zinnen wat te verzetten …

De lange witte winter sputterde in het holst van de nacht nog wat na door ons tuintje opnieuw even wit te kleuren …

En dus heb ik nog maar even met de camera een klein rondje door de tuin gemaakt …

Intussen is ons tuintje weer helemaal groen. Ook het laatste restje decembersneeuw is eindelijk verdwenen, zodat ons tuintje vandaag voor het eerst na 69 dagen weer helemaal sneeuwvrij is.