Lichtlijnig

Ondanks het feit dat onze hazelaar in het vroege voorjaar flink is gesnoeid, heeft het duivenpaartje dat de boom al een paar jaar bewoont er ook nu weer een nestje in gebouwd. Nou ja, nestje is wat een groot woord misschien … ze hebben er wat takjes bijeen gegooid, want echte bouwers zijn het niet, die duiven …

De eerste leg schijnt te zijn mislukt, want nadat ze er een tijdje hebben zitten broeden, lieten de duiven het nestje een tijdlang voor wat het was. Onder invloed van weer en wind raakte het nestje in snel tempo in verval, maar uiteindelijk is het paartje opnieuw aan het knutselen geslagen, en sinds vorige week zit er continue weer een duif op het nestje. De partner zit nu eens hier en dan weer daar om de zaak in de gaten te houden …

En dat is niet voor niets, want net als in voorgaande jaren zijn er weer kapers op de kust, die wel een lekker eitje lusten. Om te beginnen zijn er een paar eksters die regelmatig luidruchtig schetterend en tetterend omtrekkende bewegingen rond de hazelaar maken en af en toe schijnaanvallen uitvoeren …

En dan is er ook nog een brutale vlaamse gaai die aast op een lekker hapje. Deze rakker zit bij voorkeur op de rand van de bijkeuken, maar als hij de kans krijgt, strijkt hij op het terras neer …

U zult begrijpen dat ik het druk heb om de lieve vrede in ons tuintje te bewaren. Gelukkig heb ik vanaf een gerieflijk plekje in de schaduw een goed overzicht over de sitiuatie en is het tot nu toe afdoende om in geval van gevaar eens flink te wapperen met de krant …

Vandaag nogmaals een paar foto’s die vriend Johan in mei maakte van kites en kristallen aan de Noordfranse kust …
Bedankt Johan!

Today again some pictures of kites and crystals made by my friend Johan at the sea side in northern France …
Thanks Johan!

.

.

.

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Prettig weekend … – … Enjoy your weekend

Vanavond treedt het Nederlands elftal in Kaapstad aan voor de derde wedstrijd tijdens het WK-voetbal 2010 …

Tijdens de eerste wedstrijden ben ik nog niet echt onder indruk geraakt van ‘t spel dat door Oranje op de mat wordt gelegd …

Van oranjemania is in huize Afanja dan ook nog steeds geen sprake, daarom probeer ik de zaak hier maar weer wat oranje in te kleuren om wat sfeer te creëren …

Dat doe ik vandaag met de mooie, bijna lieve oranje bloemetjes die tot voor kort ons tuintje sierden – intussen zijn ze uitgebloeid – en waarvan ik de naam helaas niet (meer) weet …

Vanaf de volgende ronde, waarin Nederland maandag of dinsdag moet aantreden, is het erop of eronder. Daarom heb ik voor die gelegenheid oranje met wat dierlijk pit in petto …

Vandaag neem ik jullie even mee terug naar donderdag 10 juni, toen ik voorafgaand aan mijn tijdelijke ineenstorting mijn laatste fotokuiertje maakte in het Weinterper Skar. Intussen zijn lichaam en geest weer dusdanig hersteld, dat ik over dat kuiertje weer wat kan vertellen …

Het blauwgrasland werd gesierd met het eerste bloeiende jacobskruiskruid. Het zijn prachtige bloemetjes om te zien, maar in al hun schoonheid zijn ze behoorlijk giftig voor zoogdieren. Grazende dieren schijnen het levende jacobskruiskruid te herkennen als zijnde giftig en blijven er dan ook netjes vanaf. Zodra het jacobskruiskruid in hooi terecht komt, wordt het gevaarlijk, omdat dieren het dan niet meer als dusdanig herkennen. Grasland waarin jacobskruiskruid groeit, mag daarom absoluut niet als veevoer dienen …

Insecten hebben van de giftigheid totaal geen last. Integendeel, het jacobskruiskruid biedt hen een feestelijke dis. Op een zonnige dag is het er o.a. een komen en gaan van zweefvliegen …

Op die donderdag had ik het geluk dat er ook even een hommel voor me neerstreek op een van de bloemen. Maar het mooiste moest nog komen …

Terwijl ik al spiedend rondscharrelde tussen de eerste jacobskruiskruidbloemen, zag ik op een bepaald moment vanuit een ooghoek een klein zwart met rood vlindertje fladderen. Het kon niet missen, dat was de jacobsvlinder, ook wel sint- jacobsvlinder genoemd …

Dit dagactieve nachtvlindertje liet zich maar moeilijk benaderen. Zodra ik ook maar een stapje in zijn richting deed, vloog hij op om een half metertje verderop weer tussen gras en gebladerte neer te strijken. Uiteindelijk wist ik toch een paar acceptabele plaatjes van hem te schieten, en dat maakte dit toch weer tot een uitermate geslaagd kuiertje …

Als de jacobsvlinder nu maar voldoende eitjes op het jacobskruiskruid legt, dan hoop ik binnenkort ook de fraai gekleurde zebrarups nog eens te kunnen fotograferen.

Bijna een maand geleden heb ik bij Earnewâld de eerste bloeiende gele lissen gefotografeerd. Gisteren, op de eerste dag van de zomer, bloeide de eerste gele lis in ons tuintje. Kijk maar gewoon even mee, want meer heb ik echt nog niet te vertellen …

.

.