Lichtlijnig

Reeën

door op 09 mei 2010 om 11:49 uur, onder dieren, Jan Durkspolder

Nadat ik op 20 april vanuit de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder de wedstrijd “Koppie onder” op de gevoelige plaat had vastgelegd, heb ik om weer op temperatuur te komen nog even een extra rondje door de omgeving gemaakt. De Jan Durkspolder maakt onderdeel uit van Nationaal Park De Alde Feanen. Het bijna 4.000 ha grote laagveenmoeras De Alde Feanen is een zeer afwisselend landschap bestaande uit meren, veenplassen, petgaten, rietlanden, ruigten, struwelen en moerasbossen. De mooiste plekjes zijn alleen over het water bereikbaar, maar in de omgeving van Earnewâld en in de Jan Durkspolder valt vaak ook wel wat te zien …

In het verleden ben ik hier al regelmatig op groepjes reeën gestuit, en dat overkwam me ook weer op die koude, wisselend bewolkte dinsdagmiddag. Terwijl ik ten noorden van Earnewâld rustig voorthobblede over de Bollema van der Veerweg, zag ik ze ineens gedrieën staan, fraai afgetekend tegen een rietkraagje. Oplettend als ze zijn, hadden ze me al snel in de gaten. Net als de kraan die op de achtergond stond te draaien, leek ik blijkbaar geen bedreiging te vormen, want ze hervatten alle drie vrijwel meteen hun graaswerkzaamheden …

Nadat ik voorzichtig was uitgestapt, kreeg ik de kans om nog een paar foto’s te maken, terwijl ik mijn ellebogen op de auto liet rusten. Plotseling werden de reeën verontrust door iets en gingen alle drie de kopjes omhoog …

Enkele tellen later gingen ze er spoorslags vandoor …

Terwijl de eerste ree een stuk verderop het riet indook, bleven de andere twee nog even staan. Een ogenblik keken ze nog om zich heen, daarna verdwenen ook zij in de coulissen …

Dat er in dit gebied regelmatig reeën te zien zijn, is overigens niet zo gek. Van 1979 t/m 2003 vond er jaarlijks een reeëntelling plaats in De Alde Feanen met als doel de populatie-ontwikkeling van deze ranke dieren in de gaten te houden.
Men verwachtte eigenlijk dat reeën zich in een dergelijk moerasgebied moeilijk zouden kunnen handhaven. Niets bleek minder waar. De populatie weet zich goed te handhaven. Tijdens de eerste telling in 1979 werden er 129 reeën geteld. Tijdens de telling in 2003 was het aantal getelde reeën 127!

Voor de beheerder It Fryske Gea was dit de aanleiding om niet meer jaarlijks een telling te houden, maar om dat nog eens in de vijf jaar te doen. De laatste telling was in het voorjaar van 2008. In totaal werden er dat voorjaar 144 reeën geteld. Dit komt gemiddeld neer op 5,2 reeën per 100 ha leefgebied (totaal 2750 ha). De verhouding bok : geit is 1 : 1,7, wat een zeer goede verhouding schijnt te zijn. De conclusie luidt dan ook dat het met de reeën in Nationaal Park De Alde Feanen goed gaat.

:, , , , ,

14 Comments for this entry

Laat een reactie achter

Zoekt u iets?

Gebruik het zoekveld om de site te doorzoeken:

Nog niet gevonden wat u zocht? Schrijf een reactie bij een bericht of neem contact op via de e-mail!