Lichtlijnig

Om te voorkomen dat later het beeld ontstaat dat dit een week met slecht weer was, heb ik besloten het verslag over ons Drentse weekendje maar even een paar dagen op te schorten. Vandaag was tenslotte al de derde mooie en lekkere voorjaarsdag op rij, en morgen schijnen we er nog één te krijgen. De foto’s van het buiencomplex dat zaterdag aan het eind van de middag over de Drentse akkers trok, bewaar ik voor later in de week. Waarschijnlijk passen ze dan weer wat beter in het weerbeeld …

Nadat we vanochtend samen toezicht hebben gehouden op het snoeien van de hazelaar, ben ik vanmiddag even in de auto gestapt voor een voorjaarsritje. Langs de Alde Ie zag ik een steltlopertje in het natte land scharrelen. Nadat ik de auto rustig had laten uitrollen en het raampje aan de rechterzijde naar beneden had laten zoeven, kreeg ik zicht op een fraai kontje. Terwijl de tureluur – want dat is het, lijkt me – driftig zoekend en in het water happend langzaam bij me vandaan liep, kon ik nog een paar foto’s van hem maken …

Een half uurtje later liep ik onderweg naar de dobbe in het Weinterper Skar Heidehipper tegen het lijf. Nadat we weer even hadden zitten bijpraten op het bankje, hebben we even wat rondgestruind op zoek naar objecten voor onze camera’s …

Daarbij wees Heidehipper me op de eitjes die hij hier enige tijd geleden ontdekte. Ze zijn als een kostbaar kleinood om een takje gewikkeld. Omdat we hier allebei regelmatig komen, kunnen we nu allebei proberen in de gaten te houden wat er t.z.t. uit tevoorschijn zal komen …

Om te laten zien dat het echt mooi voorjaarsweer is nog een paar frisgroene blaadjes …

De zaterdag begon grijs en druilerig. ‘s Ochtends konden Tijmen en ik nog net even een balletje trappen op het enorme gazon dat we rondom ‘De Schaapskooi’ tot onze beschikking hadden, maar de rest van de dag werd het toch vooral een dag voor binnenactiviteiten. Nadat Tijmen me tweemaal had verslagen met ‘Jonge dieren memory’ dat we voor hem hadden meegenomen, heb ik het stokje maar doorgegeven aan Marianne …

Terwijl de dames in de loop van de middag even in de rust gingen, en Nils en Tijmen zich stortten op het bakken van een taart, ben ik in de auto gestapt om een ommetje te maken over de Drentse dreven …

Het was nat op de Drentse akkers, en het zou in de loop van de middag alleen maar natter worden …

Op het moment dat ik het onderstaande regiospecifieke hek passeerde, was het net even droog, zodat ik de auto even kon verlaten om een paar foto’s te maken …

Terwijl ik mijn weg vervolgde over de smalle Drentse weggetjes die zich door het Drentse landschap slingerden, werd het natter en natter en kwamen er in rap tempo donkere wolkenpartijen dichterbij …

Vanaf dat moment besloot ik me te laten leiden door de ontwikkelingen in lucht, zoals ik dat ook in onze eigen omgeving in dergelijke omstandigheden vaak doe. Dat bleek een goede beslissing te zijn, want dat zou me in de loop van de middag nog een aantal aardige foto’s opleveren …