Diepe sporen
door Jan K. alias Afanja op 16 jan 2010 om 14:56 uur, onder De Deelen, Kale Duinen, MS, sneeuw
Voor de tweede maal sinds we rond half december in de greep van de winter kwamen, lijkt de dooi op z’n minst tijdelijk in te vallen. De eerste dooiperiode lag rond de kerstdagen, en dat was me toen net wat te vroeg. Op dit moment komt de invallende dooi me eerlijk gezegd wel goed uit …
Niet dat het winterweer me verveelt, hoor. Integendeel: ik vermaak me er nog steeds prima mee. Eigenlijk ben ik altijd al een winterkind geweest, en de honderden foto’s die ik de afgelopen weken heb gemaakt tonen volgens mij aan dat daar in feite nog niets aan is veranderd. Dat vind ik op zich wel een geruststellende en tevreden stemmende gedachte …
Alle mooie fotokuiers in de sneeuw hebben intussen echter wel hun sporen nagelaten. Sporen, die in alle opzichten een stuk dieper zijn dan die van de langlaufers in de Kale Duinen. Op de bovenstaande foto’s is goed te zien dat zij op die lange latten geen erg diepe sporen achterlaten, zelfs niet als ze elkaar kruisen. Maar ze leveren wel mooie tekeningen op …
Ook dieren laten mooie sporen en patronen achter in de sneeuw. Volgens mij is Stampertje hier langs gekomen …
Ook die sporen zijn echter nog niet echt diep. Nee, dan de sporen die ik dinsdagmiddag zelf achterliet op het Aekingerzand …
Daaraan kun je tenminste zien dat er iemand heeft gelopen …
Vooral in de kleine dalen van de tijdelijk tot wintersportgebied omgetoverde Kale Duinen moest ik me een paar keer door een dikke laag sneeuw heen zien te werken. Ik was overigens niet de enige die met dat probleem worstelde, maar daar kom ik een dezer dagen nog wel op terug …
In De Deelen was het donderdag al niet veel anders. Mijn fotomaatje en ik waren sinds de sneeuwjacht van vorig weekend niet helemaal de eersten die daar liepen, maar de sneeuw op de paden was bepaald nog niet platgelopen. Op verschillende plaatsen waren we gedwongen om met hoog opgetrokken knieën als Friese paarden door de sneeuw te ploegen. Een weinig gebruikt doodlopend paadje lag er zelfs nog helemaal maagdelijk bij …
Om even rust in te bouwen heb ik me, voordat we aan het laatste deel van onze kuier begonnen, nog even heeeel voorzichtig op glad ijs gewaagd. Het laatste stuk van onze kuier dat ons over het meest oostelijk pad voerde, heeft me nog nooit zoveel kracht gekost als donderdag, want dat pad lag van noord tot zuid vol met kleine golvende sneeuwduintjes …
Behalve dat ik tijdens de fotokuiers van de afgelopen week diepe sporen heb achtergelaten in de sneeuw, hebben die fotokuiers ook diepe sporen achtergelaten in mijn lijf. Momenteel doet elke stap pijn, en dat is dan ook de belangrijkste reden waarom ik wel blij ben met de huidige dooiaanval. Dooi is over het algemeen weinig fotogeniek en nodigt niet uit tot mooie kuiers. Kortom: het geeft me even een paar dagen rust, waarin ik wat orde kan scheppen in de enorme hoeveelheid foto’s en video-opnamen die ik de afgelopen weken heb gemaakt. Daarvan zal hier de komende dagen nog wel het een en ander de revue passeren.
Intussen wacht ik rustig af hoe de winter zich verder zal ontwikkelen. Het is nog maar half januari en het kan nog alle kanten op. Of deze tweede dooiaanval meteen het einde van de winter betekent, is nog maar de vraag, voorlopig lijken we slechts op de kwakkeltoer te gaan …
januari 16th, 2010 on 16:12
Mooi zoals je de serie hebt opgebouwd met de sporen.
Hoe diep zou het daar geweest zijn waar jij op het ijs ging staan. Later thuis dacht ik er nog eens over na en bedacht dat als jij daar door het ijs zou zakken b.v. tot aan je middel, ik je nooit alleen eruit zou hebben gekregen. En het zag er ook niet zwart van de mensen die konden helpen. Het enige voordeel zou zijn dat ik een droge mobiel in de zak zou hebben om 112 te bellen…
Ik kan mee heel goed voorstellen dat je benen nu echt eerst rust nodig hebben, je hebt wel veel gevergd van jezelf. Dan is het misschien toch ook wel lastig dat je ondanks je MS toch altijd die drive in je houdt om er op uit te gaan, soms tegen de verdrukking in…
januari 16th, 2010 on 16:20
@Jetske:
Ik weet wel wat ik doe … Er staat daar hooguit enkele decimeters water, bovendien had ik bewust voor een stukje glad ijs gekozen om de dikte in te kunnen schatten. Die zag er wel goed uit, en dat beeld werd bevestigd door enig gedegen stampwerk, voordat ik me erop helemaal op waagde.
Twee jaar geleden dreigde de neuroloog bij de halfjaarlijkse controle naar de sportschool te sturen, omdat ik te weinig beweging dreigde te krijgen. Die kans geef ik hem niet nog eens.
januari 16th, 2010 on 16:16
Mooi dat je archief flink is gevuld met winterse beelden. Van mij mag het warm water gaan regenen: hoe eerder de sneeuw weg is, hoe liever het mij is.
januari 16th, 2010 on 16:23
@Hendrika:
Het zou best eens kunnen dat er eerst nog weer wat sneeuw bij komt, want de thermometer geeft hier de hele dag al een dalende lijn aan. De maximumtemperatuur was vanochtend rond 5:30 uur 0,5 ºC. Op dit moment (16:23 uur) is het -1,1 ºC …
januari 16th, 2010 on 17:15
Jaja een beetje dooi is ons ook welkom na al die koude en dat grijs. Nou ja een helder luchtje en wat zon is ook prima. Maar dat grijs dat wordt een mens snel beu. Leuke serie Jan met al die sporen.
januari 16th, 2010 on 18:13
Als je vraagt om meer sneeuw zal ik dat gaarne ondersteunen. Een een paar weekjes vorst mogen er ook nog wel bij.
januari 16th, 2010 on 18:27
diepe sporen getuige je wandelmaatje jan,
het is wat,
ik zag gisteren een paard ploeteren om boomstammen uit het bos naar de weg te brengen….
oef….
wat een karwei…
fijne zondag gewenst hé.
januari 16th, 2010 on 19:22
Als ik naar de foto’s kijk dan mag de winter voor mij wel blijven. Toch zou ik na een maand ook wel weer eens groene weilanden willen zien. Ik hoop dan ook dat de dooiaanval doorzet met daarna nog een schone winter. Dat is ook veel beter voor het ijs. Overigens, dat Friese paarden loopje, dat is uiterst vermoeiend. Ik heb ervaring. Hulde dat je toch hebt doorgezet!
januari 16th, 2010 on 20:15
Ik kan me voorstellen dat van zoveel door de sneeuw stappen je een pijnlijk gevoel in je benen krijgt.
Als ik naar mijn werk toeloop dan is het ook dat ik hijgend en puffend aankom. Die sneeuw is ook gewoon zwaar om in te lopen.
Ik wens je veel plezier met kijken van alle foto’s. Aan de andere kant van NL (zeeland) is het op dit moment helemaal groen. Het regende vanmiddag pijpenstelen…
Ik had zo gehoopt dat het hier ook wit zou zijn!
januari 16th, 2010 on 20:31
Van mij mag de dooi ook voort zetten en snel ook.
Maar zie nu de beelden op tv, voetbal, Heereveen- PSV en zie het sneeuwen ;-(
Hier nog niet.
Ik kijk lekker mee naar jouw winterse plaatjes, ben er helemaal niet op uit geweest in de sneeuw.
Ben terug van vakantie snotverkouden geworden, logisch en veel last van artrose.
Dus lekker binnen gezeten.
Gezellig weekend en groeten.
januari 16th, 2010 on 20:40
De verjaardagsvisite is weg en nu zit Jan naar Heerenveen-PSV te kijken. Daar brachten ze op een gegeven moment nog een beste sneeuwbui in beeld. We gaan de deken toch maar weer over de voorruit gooien, zodat we morgen niet hoeven te krabben.
In de sneeuw lopen en zeker in diepe sneeuw is voor iemand zonder MS al hartstikke vermoeiend, dus voor jou zeker. Gebruik de komende dagen om bij te komen en geniet van al je foto’s en filmpjes. Als het dan weer gaat vriezen en er misschien beter ijs komt, zul je vast weer genoeg te fotograferen en te filmen krijgen.
januari 16th, 2010 on 21:44
Het doet deugt hier nog wat
prachtige sneeuwlandschappen te zien!
Hier is het al een week sneeuwloos!
Knappe foto’s Jan!
Gr.
P-TER
januari 17th, 2010 on 00:15
Ziet er leuk uit al die verschillende sporen in de sneeuw. Hier is vanavond weer een laagje verse sneeuw gevallen maar het blijft vast niet lang liggen.
januari 17th, 2010 on 17:46
Leuk Jan ik verheug me op de filmbeelden en de volgende keer moet je van die tennis-rackets aan je voeten hoor tegen het wegzakken