Lichtlijnig

De wind huilt om het huis en de regen slaat tegen de ramen, dit lijkt me een uitstekend moment om de wandeling bij de Duurswouderheide, waarvan ik eergisteren al wat plaatjes liet zien, voort te zetten.

Nadat mijn benen op het bankje wat rust hebben gekregen, gaan we verder in de richting van het uitzichtpunt op de heuvel. Het zonlicht speelt door de groene en deels al goudgele blaadjes van een paar jonge boompjes op de overwoekerde heide …

Uiteindelijk is het dan tijd om de heuvel te beklimmen, en dat valt nog niet mee na deze kuier …

Bovenop de heuvel staat een bord met een plattegrond van het heideveld, waarop de paden en vennetjes zijn te zien. Omdat de teksten op de foto niet goed leesbaar zijn, doe ik er nog even een kaartje van Google Maps bij …

Als je je blik vanaf de heuvel van zuid naar noord over de heide laat glijden, dan is dit het beeld …

.

.

Nou, is dat mooi … of is dat mooi …?

Het was heerlijk om in het najaarszonnetje op de heuvel te zitten en te genieten van het uitzicht, maar uiteindelijk wachtte toch de afdaling en de lange kuier terug naar de auto.
Wordt vervolgd …