Hoge nood
door Jan K. alias Afanja op 07 nov 2009 om 15:07 uur, onder dieren, ditjes & datjes, vogels, Weinterper Skar
Op wrede wijze werd ik gisterochtend gewekt door loeiende sirenes.
“Het is toch nog geen twaalf uur …?” schoot er door me heen. Nee, het was nog lang geen twaalf uur, en het was ook niet de eerste maandag van de maand … Dat betekende dat er iets aan de hand moest zijn. Normaal gesproken zet ik de wekkerradio, die altijd op Omrop Fryslân staat afgestemd, ‘s ochtend meteen uit. Het leek me raadzaam om hem nu voor de verandering maar eens aan te zetten, de Omrop is tenslotte aangewezen als regionale rampenzender.
Het eerste wat ik hoorde was “gaswolk” en “ruten en doarren ticht dwaan” … “ramen en deuren sluiten”.
Voor de gelegenheid was de Omrop zelfs tweetalig, en dus leek het me wijs om eerst het slaapkamerraam maar eens te sluiten, dat zou in ieder geval het geluid van de nog steed loeiende sirenes enigszins dempen. Buiten was niets verontrustends te zien, daarom besloot ik me maar met een kop koffie voor de pc te nestelen. De website van Omrop Fryslân was onbereikbaar, maar gelukkig wist de radio inmiddels te melden, dat er sprake was van een calamiteit bij de zuivelfabriek in Dronryp. Er was een wolk salpeterzuur ontsnapt uit een tankwagen. Dronrijp was aan alle kanten afgesloten door de politie, terwijl de geelbruine wolk in noordelijke richting wegdreef en daarbij steeds verder verdunde. Het grootste gevaar was intussen geweken. Per abuis was er op een verkeerde knop gedrukt, waardoor de sirenes in de hele provincie waren gaan loeien, maar zo hoog was de nood gelukkig niet.
Om bij te komen van het wrede ontwaken, heb ik aan het begin van de middag voor het eerst sinds enige tijd weer eens een kijkje genomen bij de dobbe in het Weinterper Skar. Het pad werd omzoomd door de laatste herfstkleuren. Omdat het overwegend bewolkt was, kwamen die kleuren jammer genoeg niet echt goed tot hun recht …
Ook bij de dobbe was geen sprake van een kleurenfestijn. Het was er winderig, kil en stil …
Terwijl ik langs de zuidelijke oever van de dobbe scharrelde, bleef de famile kuifeend – om maar zoveel mogelijk buiten bereik van mijn camera te blijven – wat ronddobberen aan de noordwestelijke kant van de dobbe …
Nadat ik zo goed en zo kwaad als het ging een paar plaatjes had geschoten van de eenden, keek ik eens even rustig om me heen of er verder nog iets te beleven viel. Toen ik me omdraaide, zag ik een stuk verderop een ree staan …
Hoewel ik uit de wind stond, zoals dat zo mooi heet, had ze mij wel degelijk in de gaten. Een tijdje stonden we oog in oog …
Uiteindelijk werd duidelijk waarom ze zo lang bleef staan … ze had hoge nood en moest eerst even wat lozen …
Daarna ging ze er vandoor, samen met een vriendin die zich blijkbaar zo lang schuil had gehouden in een kleine laagte …
Mijn dag was weer helemaal goed. 
Goed weekend verder!
november 7th, 2009 on 15:25
Hoi Jan
Allereerst even zitten genieten van je nieuwe platen waar ik echt smul van de ongcropte versie van dat hertje een waar juweeltje waar mij het water van in de mond loopt. Niet om hem op te eten wel te verstaan, want aan dergelijk barbarisme wens ik me niet schuldig te maken neen ik eet wel een lelijk varken of zo. De sfeer met wat damp is ook zeker niet te versmaden….Mooi fotowerk en een prima serie…
november 7th, 2009 on 16:50
Voor jou is voorlichting niet meer nodig.
Geweldig! Wie had ooit gedacht dat hoge nood jou een topdag zou bezorgen!
Jammer toch, dat de laatste herfstkleuren niet zo mooi uitkomen door het grijze weer. Toch blijven ze prachtig.
november 7th, 2009 on 17:19
ohhhhhhhhhhhh ik voel de spanning van dat ree zien weer jan,
hier heb je toch alles en alles voor over..
“geweldig”
november 7th, 2009 on 17:52
ach wat mooi die ree voor die zachte achtergrond.
@Peter; daar ben je dan mooi klaar mee als varken…!
november 7th, 2009 on 18:32
Deze Ree staat er heel mooi op, goed “geschoten”. Precies zoals ze altijd reageren, kijken, kijken en dan, als je zelf beweegt, er toch vandoor gaan.
Het ppp-de (pief paf …) vanmiddag nogal wat in It Skar, of daar in de buurt. Het is nog net te vroeg voor het reserveren van een reebout met Kerst. Deze twee zullen daar dan ook nog wel rondlopen, maar je weet maar nooit.
november 7th, 2009 on 19:16
Dat zie je zo snel niet meer, ik kan me voorstellen dat daarmee de dag weer helemaal goed was.
november 7th, 2009 on 19:56
Je reeën zijn prachtig en wat dichtbij!! Ook de kuifeenden vind ik een mooie ‘vangst’.
november 7th, 2009 on 22:27
Waar zo’n sirene al niet goed voor is…
Prachtig de reeën die je hebt vastgelegd. Zeker die ene met hoge nood. Kwam je vast bekend voor.
november 7th, 2009 on 23:41
Dat wil ik wel geloven dat je dag daarmee goed was! Meestal hebben ze al heel wat meters gemaakt voordat je je camera schietklaar hebt. Zou dat achterliggende exemplaar niet haar dochter kunnen zijn?
november 7th, 2009 on 23:50
Wat schitterend zeg die ree in dat wat mistige veld. Dat maakte vast dat je het sirene-spektakel snel vergeten was
november 8th, 2009 on 02:07
Jeetje Jan….
De tweede schrik sensatie is SCHITTEREND
Aly
Wat een bijzonder geluksmoment heb je op de plaat vastgelegd.
Wat een kadootje.
Groet
november 8th, 2009 on 11:07
waauw zeg schitterende ontmoeting
hihihi
en haar privacy zeg hahahaah
november 8th, 2009 on 13:53
Je was niet de enige die wreed gewekt werd.. Ik dus ook!
Slechte zaak dat de sirenes verkeerd afgingen… Maar goed! Dat gaan ze vast uitzoeken.
En hopelijk de volgende keer goed doen!
Die ree, is prachtig! Wow, ze staat er mooi kleurrijk op.
november 8th, 2009 on 15:48
Dat zijn weer een stel prachtige plaatjes.
november 8th, 2009 on 18:42
Wat prachtig die ree. Is dat boffen zeg, zo’n ontmoeting!
Ze komt ook zo mooi uit tegen de wat mistige achtergrond, echt super!
november 9th, 2009 on 09:37
Waar een sirene al niet goed voor is wat geweldig als je oog in oog staat met een ree.
De eerste foto van de ree is een schoonheid van klasse.
november 9th, 2009 on 18:14
Op mijn werk in Heerenveen keken we elkaar ook geschrokken aan toen de sirene’s gingen. De BHV’s waren enorm snel paraat, zorgden voor voorlichting, lieten alles sluiten en straalden een rust uit, die elk sprankje paniek liet verschrompelen. Het was dus een onbedoelde prima oefening. Ik vond dat ze knap bezig waren.
Het ree is geweldig! Slim om eerst een plas te doen, als je onverwacht toch gevaarlijk bleek te zijn, vlucht het met een lege blaas veel beter.
november 11th, 2009 on 20:07
Je hebt het weer getroffen bij de dobbe Jan.
Kan me voorstellen… dat je met een voldaan
gevoel weer naar huis bent gereden.