Lichtlijnig

Lekker uitgerust werd ik vorige week dinsdagochtend wakker. De dames maakten voor de verandering eens een iets minder fitte indruk, omdat ze o.a. als gevolg van het onweer geen van beiden echt goed hadden geslapen. Ze vertelden dat ons huisje ‘s nachts heftig had staan schudden en trillen onder het natuurgeweld, maar daar heb ik vrijwel niets van meegekregen. Zodra ik het bed voelde, ben ik onder invloed van de vermoeienissen van de eerste dag in een diepe slaap gevallen.

Hoewel het onweer verkoeling en grijs weer had gebracht, besloten we rond half twaalf op de fiets te stappen om wat van eiland te bekijken. Omdat de wind ‘s nachts was gedraaid, besloten we eerst maar een stuk in westelijke richting te fietsen, zodat we op de terugweg de wind in de rug zouden hebben. Na een minuut of twintig bereikten we een hoog duin met een uitzichtpunt. Die uitdaging moest ik natuurlijk aangaan …

Het was een flinke klim om boven te komen, en die klim werd maar nauwelijks beloond, want het uitzicht werd ernstig beperkt door het grijze weer …

In welke richting we ook keken, het was aan alle kanten even grijs …

Omdat er ook nog eens een koude wind over het uitzichtpunt waaide, zijn we al vrij snel weer afgedaald …

Rond half een hielden we even halt bij de monumentale “Bessenschuur’. Naar verluidt is dit de enige originele cranberryschuur in Europa. Van oudsher is dit het middelpunt van de cranberryteelt op Terschelling …

Omdat de lucht intussen wel erg donker was geworden, besloten we terug te keren richting Formerum. We waren nog maar nauwelijks onderweg of het begon zachtjes te regen. Tijd om de regenjassen aan te trekken …

Onderweg moest er nog even een heel korte tussenstop worden gemaakt, omdat ik me vooraf had voorgenomen om één van de logo’s van National Geographic, die tijdelijk op verschillende plaatsen op het eiland staan, te fotograferen. In een volgend logje kom ik nog wel op die logo’s terug …

Toen we onze weg vervolgden, gingen de hemelsluizen echt helemaal open. De regenjassen hielden onze bovenlichamen weliswaar lekker droog, maar onze broeken werden des te natter. Gelukkig wist Jetske raad toen we terug waren op onze uitvalsbasis: de broeken gingen in de droger bij de receptie, zodat we later op de dag weer helemaal opgedroogd op pad konden gaan …