Lichtlijnig

Met het mooie, zonnige weer van de laatste dagen wordt het je op de Merskenheide af en toe bijna groen voor de ogen. Er fladderen op een paar plekken niet alleen tientallen groentjes door de lucht, ook op de grond is het op verschillende plaatsen een groene drukte van belang, veroorzaakt door de groene zandloopkever …

De groene vlindertjes gaan bij voorkeur een tijdlang rustig op een mooi groen blad aan een boom of struik zitten. Zo vormen ze een relatief gemakkelijk doel voor het oog van de camera. Bij de groene zandloopkevers is het tegendeel het geval. Deze beestjes doen bij mooi weer de hele dag niets anders dan van hot naar her rennen …

Regelmatig gaan ze tijdens hun jacht op insecten en spinnen even ergens op een zonnig plekje op het pad zitten. Zo’n kans moet je meteen waarnemen, en dat moet uiterst behoedzaam gebeuren, want voordat je het weet sprint de kever er weer vandoor. Als hij na een onverhoede beweging echt haast heeft om weg te komen, tovert hij zijn vleugels onder zijn parelmoerachtige schilden vandaan. Een meter of anderhalf verderop strijkt hij weer neer …

Geduld en volharding zijn de sleutelwoorden. Ik ben maandagmiddag gewoon maar op mijn knieën op het pad gaan zitten op een plekje waar nogal wat van die snelle groene wezentjes heen en weer renden. Vanaf dat moment was het een kwestie van elke kans om een stilstaande kever te fotograferen aan te grijpen. En daarbij kan alleen kalmte je redden, een verkeerde beweging en ze zijn weer weg …

Gelukkig gaf dit parende koppeltje me alle kans om ze goed te benaderen. Door een uitsnede te maken, is goed te zien over wat voor gigantische kaken de groene zandloopkever beschikt. Met zijn prachtige glanzende schilden is het een mooi beestje om te zien, maar je moet hem niet als vijand hebben …